Jakim rodzicem jesteś? Opiekuńczym? Troskliwym? Dbającym o dobro dziecka w każdy możliwy sposób? Uważaj, żeby nie przesadzić. I nie mam tu na myśli pozostawienia malucha samemu sobie, bo nie o to chodzi, a przypadki przejęcia całkowitej kontroli nad życiem dziecka, jednocześnie nie pozwalając mu doznać żadnej porażki. Mowa oczywiście o helikopterowych rodzicach.
Helikopterowy rodzic dąży do tego, by całkowicie przejąć kontrolę nad życiem dziecka. Chce go chronić przed całym złem tego świata, roztacza parasol ochronny i nie pozwala mu poznać uczucia porażki, bólu, zawodu, czy jakiejkolwiek innej negatywnej emocji. Dziecko żyje w bańce, otoczony opieką rodzica. Nazywani są helikopterowi, bo dosłownie i w przenośni, niczym latająca maszyna, "krążą" nad swoim dzieckiem, ciągle interweniując w jego życie. Nie wiedzą tylko, że swoim zachowaniem wyrządzają ogromną krzywdę.
"Wyręczanie dziecka w każdej możliwej sytuacji powoduje u niego przekonanie, że samo sobie nie poradzi. Takie dzieci często mają zaniżoną samoocenę, nie wierzą w swoje umiejętności, trudniej jest im sobie radzić z napotkanymi trudnościami i często nie chcą podejmować wyzwań" - podkreśla psycholożka Magdalena Sachs-Rejman w rozmowie z Onetem. Ekspertka zaznacza również, że brak możliwości doświadczenia trudnych emocji i usuwanie każdego zagrożenia powoduje, że dziecko czuje się bardzo zależne od rodziców i nie umie funkcjonować bez nich. Takie dziecko "może stać się lękowe, nie chcieć chodzić do przedszkola, szkoły" - wymienia zagrożenia, podkreślając jednocześnie, że radzenia sobie z emocjami uczymy się od najmłodszych lat.
Nadopiekuńczość jest cechą, z którą mierzy się wielu rodziców, ale czasem warto nieco odpuścić i dać dziecku więcej swobody, aby ono również nauczyło się radzić sobie z każdym rodzajem emocji.
Zmienić swoje nastawienie w kwestii wychowania dziecka jest bardzo trudno. Tym bardziej w przypadku helikopterowych rodziców, którym rozłożony parasol ochronny odbiera trzeźwość oceny sytuacji. Chcą chronić dziecko przed złem i każdym niepowodzeniem, wyręczają go we wszystkim, a to prowadzi do zguby. Jak z tego wyjść? "Pozwólmy dziecku poznawać świat. Jego fajne, radosne, ale też te trudne strony. Dajmy mu doznać porażki, poczuć złość czy przewrócić się na rowerze i spaść z murka w atmosferze bezpieczeństwa i akceptacji" - radzi Magdalena Sachs-Rejman, cytowana przez portal onet.pl.