- Pracuję w szkole naprawdę długo i z przerażeniem muszę przyznać, że z roku na rok jest coraz trudniej wytrwać w tej pracy. Ostracyzm społeczny, komentarze, jak to my, nauczyciele, mamy cudownie. No i uczniowie. Z problemami, z bagażem doświadczeń wyniesionych głównie z domu. W szkole często dają upust emocjom. Takich sytuacji jest bez liku. Oczywiście najbardziej obrywa zawsze nauczyciel - opowiada Olga. - W młodszych klasach widzę większą agresję na tle fizycznym, w starszych na tle psychicznym. Szkoła się zmieniła, a widać to przede wszystkim po tym, jak traktowano nauczyciela kiedyś, a jak jest dzisiaj. To po prostu dwa różne światy - dodaje dalej.
- Coraz bardziej skraca się granica między nauczycielem a uczniem. A właściwie młodym człowiekiem a dorosłym. Uczeń nie widzi, że nie powinien się w pewien sposób odzywać do dorosłego, chociażby z powodu różnicy wieku i kultury osobistej. Drażni mnie sposób, w jaki zwracają się do mnie uczniowie. Mówią "na ty", bez zgody robią zdjęcia, nagrywają filmiki, przytulają się bez pozwolenia, przekraczają osobistą granicę - wylicza Olga, która dodaje, że używanie wulgaryzmów i wyrazów powszechnie uznawanych za nieprzyzwoite jest na porządku dziennym.
Idę korytarzem i słyszę obelgi na swój temat. Odwracam się i widzę tylko głupie uśmieszki uczniów. Kolejna sytuacja: oddaje sprawdziany, chłopak dostał jedynkę. Nie jest zadowolony z tego, więc krzyczy: 'ta szm**ta wstawiła mi lufę'. Już nie tłumaczę, że tak mówić nie można, że to obrażanie. Wpisuję uwagę, wzywam rodziców, a potem wszystko źle, bo 'on tak nie mówił/nie miał tego na myśli/i dlaczego w ogóle ja się czepiam"
- opowiada Olga. - Takie zachowania uczniów w stosunku do nauczycieli zdarzają się bardzo często. Ale jak z nimi mamy walczyć? Wytoczyć ciężkie działa, od razu wzywać policję i straszyć sądem? - pyta. Olga zwraca również uwagę na fakt, że nauczyciele nie dostają w takiej sytuacji odpowiedniego wsparcia ze strony dyrekcji szkoły. Co gorsza, zdarzają się także sytuacje, że pedagodzy milczą i nie mówią nikomu o tym, co ich spotyka ze strony uczniów, bo zdarza się, że starsi stażem nauczyciele niejednokrotnie szydzą z młodszych kolegów. - Pamiętam jedną dziewczynę, która przyszła do pracy od razu po studiach. Miała uczyć matematyki. Zrezygnowała szybko, bo trafiła jej się wyjątkowo trudna klasa, gdzie większość uczniów miała już za sobą pierwsze sprawy sądowe i kuratorów. Jak szukała pomocy, słyszała tylko, że sobie nie radzi, że uczniów trzyma się krótko, że trzeba wprowadzić rządy twardej ręki, by ją uczniowie szanowali - dodaje moja rozmówczyni.
Olga również padła ofiarą przemocy ze strony jednej ze swoich uczennic. Tu jednak nie było wyzwisk czy bezpośredniej przemocy fizycznej. Był hejt.
Dziewczyna wrzuciła moje zdjęcie do mediów społecznościowych dodając bardzo obraźliwy komentarz. To się poniosło bardzo. Tam była masa okropnych komentarzy, włącznie z tymi z życzeniem śmierci. Dla mnie to było za dużo. Sprawa została zgłoszona, nie chcę do tego wracać, ale dodam tylko, że moja już była uczennica myślała, że jest bezkarna. Że wrzucenie zdjęcia do sieci to w zasadnie 'nic takiego'. Oj pomyliła się bardzo
- dodaje Olga, która jak sama przyznaje, nie jest jedyna. Do przemocy (tej fizycznej i psychicznej) uczniów wobec nauczycieli dochodzi nader często, jednak trudno dziś o rzetelne badania pokazujące skalę tego zjawiska.
- Po pierwsze, badając przemoc, mierzymy się z problemem wiarygodności narzędzi typu ankiety, które wymagają jednoznacznych deklaracji. A przemoc to problem obłożony z jednej strony tabu społecznymi, z drugiej strony mechanizmami obronnymi na poziomie społecznym i psychologicznym. Często już samo przyznanie się przed sobą, że jest się ofiarą przemocy stanowi duże wyzwanie. Jednak próby zbadania i ujęcia statystycznego tego problemu mówią o tym, że ok. 30 proc. nauczycieli doświadczyło przemocy w szkole - mówił psycholog i trener Tomasz Wojciechowski, cytowany przez portal onet.pl.
Czy jesteś nauczycielem, który doświadczył przemocy ze strony uczniów? Napisz: anita.skotarczak@grupagazeta.pl.