Z danych Głównego Urzędu Statystycznego oraz analiz Eurostatu wynika, że ponad 53 proc. osób w wieku 25–34 lata w Polsce mieszka z rodzicami. - Używając języka socjologicznego, osoby te nazywane są tzw. gniazdownikami. Mieszkają z rodzicami, nie mając współmałżonka ani dzieci – mówi socjolog dr Bogdan Więckiewicz z Instytutu Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie, cytowany przez portal kobieta.interia.pl. Kim są? "Przypisuje się im lenistwo, brak ambicji, chęć życia kosztem rodziców i pozostania dorosłymi dziećmi" - czytamy w komunikacie Centrum Badania Opinii Społecznej z badania "Młodzi dorośli w domu rodzinnym".
Jednak jak zwykle prawda leży gdzieś pośrodku. Z najnowszych badań Eurofoundu wynika, że w Polsce ponad połowa osób w grupie 25-34 lat chciałaby opuścić rodzinne gniazdo, ale zwyczajnie ich na to nie stać. Pracują, zaciskają pasa i odkładają pieniądze na własny kąt. Są też tacy, dla których mieszkanie z rodzicami to wygoda - dzięki zaoszczędzonym środkom mogą podróżować, spełniać marzenia czy oddawać się swojej nietypowej pasji.
A co z rachunkami? Czy mieszkając w domu rodzinnym powinni dokładać się do budżetu? Opłacać prąd i gaz? Robić zakupy? Status osoby dorosłej to nie tylko przywileje, ale również obowiązki. Czy dorosłe dzieci muszą dokładać się do domowego budżetu? Zdania są mocno podzielone.
Powody pozostawania w domach rodzinnych przez młodych dorosłych są zróżnicowane, ale najczęściej wskazywane są aspekty ekonomiczne. Mocno wybija się tutaj brak wystarczających dochodów, a mieszkanie z rodzicami jest po prostu tańsze, niż wynajem własnego lokum. A co z rachunkami? Wielu z nich przyznaje, że w niewielkich kwotach, ale jednak dokłada się do rodzinnego budżetu.
Mam 32 lata, mieszkam nadal z rodzicami. Zarabiam trochę ponad najniższą krajową, więc z takiej wypłaty ciężko byłoby się utrzymać na wynajmie, a o kredycie w ogóle nie ma mowy. Dokładam się do domowych rachunków, odkładam na przyszłość. Mogę pozwolić sobie na wycieczki, wyjścia do klubów, bo nie żyję od pierwszego do pierwszego. Tak jest dobrze
- opowiada w rozmowie z nami Aneta. - Dom jest duży, każdy ma swoje sprawy i swoje życie. Nikt nikomu nie zagląda do portfela. Oprócz dokładania się do rachunków, robię też często zakupy, ale to głównie z uwagi na to, że bardziej preferuję kuchnię śródziemnomorską, a nie jak mój ojciec golonkę z kapustą - dodaje.
A co o mieszkaniu z dorosłymi dziećmi i dokładaniu się do rodzinnego budżetu myślą sami rodzice? Wielu przyjmuje to za "oczywistą oczywistość".
Takie są realia dorosłego życia. Jeżeli ktoś ma ochotę utrzymywać dorosłe, pracujące dziecko - proszę bardzo. Jednak to nie edukacyjne. Jeżeli u rodziców ma wszystko za free, to idąc na swoje może przeżyć szok
- pisze jedna z internautek w odpowiedzi na pytanie dotyczące partycypowania młodych-dorosłych w kosztach domowego życia. Wpis pojawił się na jednej z facebookowych grup i wywołał ogromną burzę w komentarzach.
"To zależy, bo sytuacje w domu są różne. Wypada coś tam też matce do zakupów dołożyć"; "To chyba normalne, że skoro mieszka, to płaci? Prąd, gaz, jedzenie w lodówce nie są za darmo"; "Skoro pełnoletnie dziecko pracuje i nadal mieszka z rodzicami, to nie tylko dokładanie się do kosztów domu jest normalne. Powinno też uczestniczyć w obowiązkach domowych sprzątać po sobie, pomagać w ogarnianiu mieszkania i dokładać swoją cegiełkę do wspólnego życia. Sam fakt, że pracuje, nie oznacza, że po powrocie do domu przestaje być mieszkańcem i wszystkie obowiązki mają robić za niego rodzice" - twierdzą internauci.
W dyskusji nie brakuje również tych, którzy są zdania, że oczekiwanie, aby dziecko dołożyło się do rachunków, jest "przesadą, skąpstwem i pasożytowaniem na własnym dziecku".
Mieszkam z dorosłą córką i nigdy nie oczekiwałam, że ma zapłacić rachunek czy zrobić zakupy. To jej pieniądze. To ja jestem rodzicem i, dopóki mnie stać, ciężar utrzymania domu właśnie na mnie spoczywa, a nie na dziecku
- podkreśla jedna z kobiet. "Mój syn mieszkał u mnie, nie płacił za nic, ale sobie odkładał na kupno działki i budowę domu. Dziś jest już na swoim" - wyznaje kolejna z internautek.
Czy dzieci muszą dokładać się do rachunków? Odpowiedź na to pytanie została poruszona w jednym z przepisów kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Art. 87 przywołanej ustawy, który mówi, że: "Rodzice i dzieci są obowiązani do wzajemnego szacunku i wspierania się". Co to oznacza w konkretach? Tu nie ma miejsca na rozbieżności, niedomówienia i brak konkretów.
Artykuł 91 mówi, że:
§ 1. Dziecko, które ma dochody z własnej pracy, powinno przyczyniać się do pokrywania kosztów utrzymania rodziny, jeżeli mieszka u rodziców.
§ 2. Dziecko, które pozostaje na utrzymaniu rodziców i mieszka u nich, jest obowiązane pomagać im we wspólnym gospodarstwie.
Zapis ten można interpretować następująco: dorosłe dziecko "płaci" za mieszkanie z rodzicami. A to, które pracy nie ma, jest zobligowane do tego, by pomagać w pracach domowych.
Chcesz dodać coś od siebie? Daj znać w komentarzu lub napisz w wiadomości do redakcji: anita.skotarczak@grupagazeta.pl Gwarantujemy anonimowość.