Dorosłe dziecko mieszka z rodzicami. Czy powinno dokładać się do rachunków? "To zależy"

Czy dorosłe dzieci, które nadal mieszkają z rodzicami, powinny dokładać się do domowego budżetu? Takie pytanie pojawiło się na jednej z grup na Facebooku i wywołało ogrom kontrowersji. Tu zdania są podzielone. Jedni są zdania, że to w zasadzie "oczywista oczywistość" i nauka odpowiedzialności, inni że przesada, a nawet wręcz "skąpstwo" i "pasożytowanie na dziecku".
Rachunek (Zdjęcie ilustracyjne)
Fot. Karol Piętek / Agencja Wyborcza.pl

Z danych Głównego Urzędu Statystycznego oraz analiz Eurostatu wynika, że ponad 53 proc. osób w wieku 25–34 lata w Polsce mieszka z rodzicami. - Używając języka socjologicznego, osoby te nazywane są tzw. gniazdownikami. Mieszkają z rodzicami, nie mając współmałżonka ani dzieci – mówi socjolog dr Bogdan Więckiewicz z Instytutu Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie, cytowany przez portal kobieta.interia.pl. Kim są? "Przypisuje się im lenistwo, brak ambicji, chęć życia kosztem rodziców i pozostania dorosłymi dziećmi" - czytamy w komunikacie Centrum Badania Opinii Społecznej z badania "Młodzi dorośli w domu rodzinnym".

Jednak jak zwykle prawda leży gdzieś pośrodku. Z najnowszych badań Eurofoundu wynika, że w Polsce ponad połowa osób w grupie 25-34 lat chciałaby opuścić rodzinne gniazdo, ale zwyczajnie ich na to nie stać. Pracują, zaciskają pasa i odkładają pieniądze na własny kąt. Są też tacy, dla których mieszkanie z rodzicami to wygoda - dzięki zaoszczędzonym środkom mogą podróżować, spełniać marzenia czy oddawać się swojej nietypowej pasji. 

A co z rachunkami? Czy mieszkając w domu rodzinnym powinni dokładać się do budżetu? Opłacać prąd i gaz? Robić zakupy? Status osoby dorosłej to nie tylko przywileje, ale również obowiązki. Czy dorosłe dzieci muszą dokładać się do domowego budżetu? Zdania są mocno podzielone.

Zobacz wideo Rodzice blokowali karierę Grabowskiej? Zdradza, czy tata jest krytykiem

Mieszkają z rodzicami, bo tak wygodniej?

Powody pozostawania w domach rodzinnych przez młodych dorosłych są zróżnicowane, ale najczęściej wskazywane są aspekty ekonomiczne. Mocno wybija się tutaj brak wystarczających dochodów, a mieszkanie z rodzicami jest po prostu tańsze, niż wynajem własnego lokum. A co z rachunkami? Wielu z nich przyznaje, że w niewielkich kwotach, ale jednak dokłada się do rodzinnego budżetu. 

Mam 32 lata, mieszkam nadal z rodzicami. Zarabiam trochę ponad najniższą krajową, więc z takiej wypłaty ciężko byłoby się utrzymać na wynajmie, a o kredycie w ogóle nie ma mowy. Dokładam się do domowych rachunków, odkładam na przyszłość. Mogę pozwolić sobie na wycieczki, wyjścia do klubów, bo nie żyję od pierwszego do pierwszego. Tak jest dobrze

- opowiada w rozmowie z nami Aneta. - Dom jest duży, każdy ma swoje sprawy i swoje życie. Nikt nikomu nie zagląda do portfela. Oprócz dokładania się do rachunków, robię też często zakupy, ale to głównie z uwagi na to, że bardziej preferuję kuchnię śródziemnomorską, a nie jak mój ojciec golonkę z kapustą - dodaje. 

"Oczywista oczywistość" czy raczej "pasożytowanie na własnym dziecku"?

A co o mieszkaniu z dorosłymi dziećmi i dokładaniu się do rodzinnego budżetu myślą sami rodzice? Wielu przyjmuje to za "oczywistą oczywistość". 

Takie są realia dorosłego życia. Jeżeli ktoś ma ochotę utrzymywać dorosłe, pracujące dziecko - proszę bardzo. Jednak to nie edukacyjne. Jeżeli u rodziców ma wszystko za free, to idąc na swoje może przeżyć szok

- pisze jedna z internautek w odpowiedzi na pytanie dotyczące partycypowania młodych-dorosłych w kosztach domowego życia. Wpis pojawił się na jednej z facebookowych grup i wywołał ogromną burzę w komentarzach.

"To zależy, bo sytuacje w domu są różne. Wypada coś tam też matce do zakupów dołożyć"; "To chyba normalne, że skoro mieszka, to płaci? Prąd, gaz, jedzenie w lodówce nie są za darmo"; "Skoro pełnoletnie dziecko pracuje i nadal mieszka z rodzicami, to nie tylko dokładanie się do kosztów domu jest normalne. Powinno też uczestniczyć w obowiązkach domowych sprzątać po sobie, pomagać w ogarnianiu mieszkania i dokładać swoją cegiełkę do wspólnego życia. Sam fakt, że pracuje, nie oznacza, że po powrocie do domu przestaje być mieszkańcem i wszystkie obowiązki mają robić za niego rodzice" - twierdzą internauci.  

W dyskusji nie brakuje również tych, którzy są zdania, że oczekiwanie, aby dziecko dołożyło się do rachunków, jest "przesadą, skąpstwem i pasożytowaniem na własnym dziecku". 

Mieszkam z dorosłą córką i nigdy nie oczekiwałam, że ma zapłacić rachunek czy zrobić zakupy. To jej pieniądze. To ja jestem rodzicem i, dopóki mnie stać, ciężar utrzymania domu właśnie na mnie spoczywa, a nie na dziecku

- podkreśla jedna z kobiet. "Mój syn mieszkał u mnie, nie płacił za nic, ale sobie odkładał na kupno działki i budowę domu. Dziś jest już na swoim" - wyznaje kolejna z internautek. 

Dokładanie się do rachunków przez dziecko jest obowiązkiem

Czy dzieci muszą dokładać się do rachunków? Odpowiedź na to pytanie została poruszona w jednym z przepisów kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Art. 87 przywołanej ustawy, który mówi, że: "Rodzice i dzieci są obowiązani do wzajemnego szacunku i wspierania się". Co to oznacza w konkretach? Tu nie ma miejsca na rozbieżności, niedomówienia i brak konkretów. 

Artykuł 91 mówi, że:

§ 1. Dziecko, które ma dochody z własnej pracy, powinno przyczyniać się do pokrywania kosztów utrzymania rodziny, jeżeli mieszka u rodziców.

§ 2. Dziecko, które pozostaje na utrzymaniu rodziców i mieszka u nich, jest obowiązane pomagać im we wspólnym gospodarstwie.

Zapis ten można interpretować następująco: dorosłe dziecko "płaci" za mieszkanie z rodzicami. A to, które pracy nie ma, jest zobligowane do tego, by pomagać w pracach domowych.

Chcesz dodać coś od siebie? Daj znać w komentarzu lub napisz w wiadomości do redakcji: anita.skotarczak@grupagazeta.pl Gwarantujemy anonimowość.

Więcej o: