Dużo mówi się o tym, że współczesne kobiety można niekiedy porównywać do superbohaterek. Zajmują się domem, wychowują dzieci i jednocześnie robią kariery. Kiedyś mówiło się, że "albo kariera, albo dziecko", dziś wiadomo, że to mit. Kobiety odnoszą wiele sukcesów zawodowych, coraz częściej można je spotkać na wysokich stanowiskach. Jak są w stanie to wszystko pogodzić? Nie jest to łatwe, szczególnie gdy dąży się do wyimaginowanego ideału, który często jest fałszywie pokazywany w mediach.
Zapytałam kilku mam, czy ciężko im realizować się zawodowo i jednocześnie zajmować się domem. Okazało się, że wiele z nich miało chwile zwątpienia w to, czy sobie z tym poradzą.
Bałam się wrócić do pracy po urodzeniu dziecka. Zastanawiałam się, jak to wszystko pogodzę, przecież syn jest mały, chorowity. Często miałam zarwane nocki. I faktycznie pierwsze trzy miesiące pracy to była gehenna. Chodziłam jak zombie, bo nie mogłam jakoś uporządkować tego nowego etapu w życiu
- powiedziała Beata. - Potem jednak już wpadłam w taki rytm. Fakt, że we wszystkim zawsze mi pomagał mąż. Jak wróciłam do pracy, opieką nad synem dzieliliśmy się po połowie. W innym przypadku pewnie nie dałabym rady. Dziś też zdarza mi się, że mam ochotę rzucić pracę i zająć się domem. Szczególnie gdy jestem bardzo zmęczona. Wiem jednak, że nie byłoby to dla mnie dobre. Dzięki temu, że realizuję się zawodowo, czuję się dowartościowana, mam swoje pieniądze. Nie wyobrażam sobie, by mogło być inaczej.
Julka powiedziała, że pracuje, jednak karierę tak naprawdę robi jej mąż. Ona skupia się bardziej na zajmowaniu synami. - Już dawno pozbyłam się złudzeń, że da się połączyć błyskotliwą karierę zawodową z wychowaniem dzieci, szczególnie gdy tak jak ja jest się właściwie samodzielnym rodzicem. Pracuję zawodowo, ale nie pnę się po szczeblach kariery. Mam "bezpieczną" pracę, która daje mi satysfakcję, ale nie gratyfikację finansową. Tu sprawę załatwia mąż, a ja zajmuję się wychowaniem i edukacją chłopców, wożę na zajęcia, dbam o to, żeby mieli aktywne, ciekawe i szczęśliwe życie. A do rozwoju zawodowego wrócę, jak dzieci podrosną i będą mnie mniej potrzebować - powiedziała.
Katarzyna Lisowska-Bojar, psycholog z Academy International, w rozmowie z goodonepr.prowly.com przyznała, że wielokrotnie ma do czynienia z rodzicami, którzy czują nacisk, że powinni być lepsi, bardziej się starać i wysilać.
Jako psycholog często widzę, że presja bycia 'idealnym' rodzicem prowadzi do wypalenia i frustracji. Kluczowe jest odpuszczenie perfekcjonizmu i szukanie rozwiązań, które działają dla konkretnej rodziny
– powiedziała – To, że pracujemy, nie oznacza, że jesteśmy mniej obecni w życiu dziecka. Ważniejsza od ilości czasu jest jego jakość.
Praca matek ma też wpływ na dzieci. Jak wynika z badania Harvard Business School córki kobiet, które realizują się zawodowo, w życiu dorosłym dużo częściej osiągają sukcesy zawodowe, mają wyższe zarobki, wielokrotnie zajmują kierownicze stanowiska. Z kolei synowie więcej czasu poświęcają na pomoc w wykonywaniu domowych obowiązków.
Rodzice wielokrotnie przyznają, że największą trudnością, jeśli chodzi o łączenie pracy z wychowywaniem dzieci, jest logistyka. Dzieci trzeba zawieźć/przywieźć do przedszkola, na zajęcia dodatkowe, do lekarza itp. W krajach takich jak Szwecja, Dania, Finlandia czy Hiszpania duży nacisk kładzie się na stworzenie kobietom dobrych warunków zatrudnienia, które pomogą łączyć macierzyństwo z pracą. I tam jest właśnie najwięcej kobiet aktywnych zawodowo. – Dobrze funkcjonujący system edukacji może skutecznie wspierać rodziców w godzeniu pracy z życiem prywatnym. Placówki z elastycznym podejściem do godzin zajęć, dostępem do opieki psychologicznej i zajęć dodatkowych mają realny wpływ na to, jak rodzice łączą obowiązki zawodowe z wychowaniem dzieci. Takie rozwiązania sprawdzają się w wielu krajach i znacząco poprawiają sytuację także w Polsce – mówi Katarzyna Lisowska-Bojar z Academy International.
Czy uważasz, że pogodzenie pracy i wychowywania dzieci jest trudne? A może uważasz, że nie ma w tym nic nadzwyczajnego? Jak sobie z tym radzisz? Chętnie poznamy Twoje zdanie/przemyślenia, pisz do nas: justyna.fiedoruk@grupagazeta.pl. Zapewniam anonimowość.