Więcej tematów związanych z życiem rodzinnym na stronie Gazeta.pl
Australijczyk James Harrison urodził się w 1936 roku. W 1951 roku, w wieku 14 lat, przeszedł poważną operację. Lekarze musieli usunąć mu jedno płuco. Operacja trwała kilka godzin, James spędził w szpitalu kilka miesięcy, w sumie podano mu 13 jednostek krwi. Gdy chłopak skończył 18 lat, sam został dawcą krwi. Chciał w ten sposób spłacić swój dług wobec innych.
W 1967 roku lekarze zorientowali się, że krew Jamesa posiada rzadkie immunoglobuliny anty-D[1], które ratują noworodki zagrożone konfliktem serologicznym na tle czynnika Rh[2]. Został włączony do ogólnokrajowego Programu anty-D. Od tego czasu regularnie - co dwa tygodnie - oddawał osocze. Robił tak przez ponad 60 lat, w sumie 1173 razy. Australijski Czerwony Krzyż obliczył, że uratował w ten sposób 2,4 miliona dzieci. Wcześniej w jego kraju tysiące ciąż kończyło poronienie lub narodziny martwego dziecka właśnie z powodu niezgodności antygenów w krwinkach czerwonych matki oraz płodu.
James Harrison w 1999 roku został odznaczony Orderem Australii, z kolei w 2003 roku trafił do Księgi Rekordów Guinessa. Został tam zapisany jako osoba, która oddała największą ilość krwi na świecie. Niestety, James nie może kontynuować swojej chwalebnej misji - 11 maja 2018 roku oddał krew po raz ostatni, bo skończył 81 lat i ze względu na swój wiek został wyłączony z programu krwiodawstwa. "Gdybym mógł robić to dalej, to bym robił" - powiedział w rozmowie z "Sydney Morning Herald", jednak zgodnie z australijskim prawem, dalsze krwiodawstwo mogłoby być niebezpieczne dla jego zdrowia.
James pomógł też swojej córce - Tracey Mellowship. W 1992 roku kobieta urodziła pierwsze dziecko i potrzebowała zastrzyku z przeciwciałem. "Dzięki mojemu tacie urodziłam drugiego zdrowego chłopca w 1995 roku. Dziękuję ci, tato, za danie mi szansy na posiadanie dwójki zdrowych dzieci - twoich wnuków" - napisała w 2018 roku na Facebooku.