Wyniki konkursu szkolnego. "Trochę mi głupio, bo córka zajęła pierwsze miejsce, a to ja przygotowałam pracę"

W szkołach często organizowane są konkursy. Jedne dzieci chętnie biorą w nich udział, inne omijają je szerokim łukiem. Okazuje się jednak, że ci, którzy zgłosili się do przygotowania jakiegoś projektu w domu, często liczą na pomoc rodziców. Czasami aż w zbyt dużym stopniu.
Szkolny konkurs
Cavan-Images/Shutterstock

Temat dotyczący prac konkursowych jest doskonale znany pani Katarzynie, mamie 8-letniej dziewczynki, z warszawskiej szkoły podstawowej (imiona bohaterek zostały zmienione). - Dyrektorka zorganizowała konkurs, w którym mogli wziąć udział uczniowie klasy II i III. Celem było przygotowanie plakatu o patronie szkoły. Nie będę podawała, kto nim jest, bo nie chcę nikomu zaszkodzić, zaraz ktoś może połączyć fakty. Koniec końców to ja narysowałam tego pisarza, a Kasia razem z moją pomocą pomalowała go farbami. Obok napisała tylko cytat z jego wiersza. Na koniec wszystko ładnie dopracowałam. Kilka dni temu zostały ogłoszone wyniki i córka wygrała - opowiada nasza czytelniczka.

"Mam wyrzuty sumienia"

- W sumie to ja zajęłam pierwsze miejsce, nie córka, bo 80 proc. to był mój wkład. I teraz trochę mi głupio, bo wiem, że były też dzieci, które same, bez pomocy rodziców przygotowały prace na konkurs, no i nie stanęły na podium. Chciałam dobrze, a teraz mam wyrzuty sumienia - dodaje.

Jak się okazuje, rodzice stosunkowo często pomagają uczniom w tego typu zadaniach. Swoją historią z redakcją eDziecko dzieli się też pani Karolina.

Całej pracy szkolnej za dziecko nie robiłam, jednak zazwyczaj jest tak, że siedzę i robimy ją wspólnie. Zdarzało się też, że w połowie moje dziecko znajdowało inne 'niezwykle pilne zajęcie' i chciało, żebym skończyła sama, ale nie idę na taki układ. Pomagam i to sporo, nie będę ukrywać, ale nie robię sama od A do Z

- wyznaje mama 9-latka.

Dla wielu rodziców granica między pomocą a wyręczaniem bywa bardzo cienka. Chęć wsparcia dziecka często miesza się z ambicją i potrzebą, by praca wyglądała jak najlepiej.

"To był konkurs rodziców, a nie dzieci"

Do redakcji odezwała się też pani Iza, która ma nieco inne spojrzenie na prace konkursowe organizowane w placówkach.

- Kiedy syn był w trzeciej klasie, w szkole zorganizowano wielkanocny konkurs na najpiękniejszą pisankę. Prace mogły być wykonane dowolną techniką, my wybraliśmy kolaż - wyklejanie narysowanej pisanki różnymi materiałami plastycznymi. Pomagałam dziecku, ale starałam się go nie wyręczać, bałam się, że praca nie będzie wyglądała, jakby ją zrobił 10-latek. Kiedy zobaczyłam resztę prac przyniesionych na konkurs przez dzieci, opadła mi szczęka. Na pierwszy rzut oka było widać, że to dzieła dorosłych osób, które nawet się z tym nie kryły. To był konkurs rodziców, a nie dzieci. Zniechęciliśmy się i syn więcej nie brał udziału w żadnym konkursie - opowiada. 

Jakiś czas temu pisaliśmy też o pani Kasi, która wróciła wspomnieniami do dawnych lat. - Pamiętam, jak byłam w pierwszej klasie podstawówki i mieliśmy przygotować karmnik dla ptaków. Mogłam zrobić z tektury, ale mój tata uznał, że musi być porządny, więc przygotował mi go z drewna. Dostałam szóstkę, ale z perspektywy czasu wiem, że to było niesprawiedliwe - wyznaje w krótkiej rozmowie.

A jak to wygląda u Ciebie? Zdarza Ci się przygotować pracę konkursową za dziecko? Napisz na adres: klaudia.kierzkowska@grupagazeta.pl. Gwarantujemy anonimowość. 

Więcej o: