W jednym z tekstów poruszaliśmy temat dni dyrektorskich, które w wielu szkołach przypadają 10 listopada. Tego dnia uczniowie mają wolne od lekcji, bo zajęcia dydaktyczne się nie odbywają. Szkoły oferują jednak opiekę w świetlicy, czyli tak zwane dyżury, z których mogą skorzystać uczniowie. To rozwiązanie ma pomóc tym rodzicom, którzy nie mogą pozwolić sobie na dzień wolny w pracy. Nie wszyscy jednak do takiego rozwiązania podchodzą z entuzjazmem. - Mój syn kiedyś był już na takim dyżurze i teraz mówi, że nie ma opcji. Nie pójdzie, bo nie będzie cały dzień siedział w tej przechowalni - opowiada nam jedna z mam.
Wielu rodziców przyznaje, że szkolne dyżury nie zawsze zapewniają dzieciom ciekawe zajęcia. Podobno uczniowie siedzą, nudzą się i czekają, aż będą mogli wrócić do domu. W odpowiedzi na nasz wcześniejszy tekst otrzymaliśmy listy od nauczycielek, które pokazują drugą stronę medalu.
Jedna z nauczycielek, która napisała do redakcji, podkreśla, że w jej szkole opieka w dni dyrektorskie jest dobrze zorganizowana. "Jestem nauczycielką, w naszej szkole podczas takich dyżurów dzieci ciekawie spędzają czas - gry i zabawy, kolorowanki, zajęcia na sali gimnastycznej itp. (u nas korzystanie z telefonów komórkowych jest zabronione). Nikt się nie nudzi" - opisuje. Ale po chwili dodaje gorzką refleksję.
Niestety, ze smutkiem stwierdzam, że prawie każde dziecko (zdarzają się wyjątki), które jest zapisane na dyżur w dni dyrektorskie, to dziecko rodzica niepracującego, który pragnie pozbyć się pociechy z domu i mieć po prostu wolne. Z innych szkół też płyną do mnie takie spostrzeżenia.
Nauczycielka dodaje, że współcześni rodzice przerzucają odpowiedzialność za wychowanie na szkołę, są roszczeniowi i z chęcią pozbywają się dzieci z domu w dni, które mogliby wykorzystać na budowanie relacji. Jak podkreśla, szkoła oferuje dzieciom dziś znacznie więcej niż kiedyś: "Naprawdę, obecnie dzieci są tak zaopiekowane w szkole, jak wcześniej nie były. Nie chodzi tylko o dni dyrektorskie, ale również o półkolonie i zimowiska, pełne atrakcyjnych wydarzeń i aktywności".
Z kolei pani Anna (imię zostało zmienione), nauczycielka z warszawskiej szkoły podstawowej pokazuje, jak złożone są realia pracy podczas dyżurów w świetlicy. "Na co dzień pracuję z uczniami klas 4-8. Prowadzę zajęcia przedmiotowe, biorę udział w dniach otwartych, spotkaniach zespołów, egzaminach czy innych obowiązkach szkolnych. W dni dyrektorskie trafiam do świetlicy, w której na co dzień nie pracuję. Spotykam tam uczniów klas 1-3, których nie znam, nie wiem, jakie mają potrzeby, możliwości, trudności czy na co reagują dobrze. To zupełnie inna praca, wymagająca innego podejścia i ogromnej uważności, szczególnie że najmłodsze dzieci potrzebują stałości, znajomych dorosłych i przewidywalności".
Nadesłane listy pokazują, że szkolne dyżury to temat, który budzi emocje. Rodzice narzekają, że dzieci się nudzą, nauczyciele, że są niesprawiedliwie oceniani i pozostawieni bez wsparcia.
A Ty? Co o tym sądzisz? Masz ochotę podzielić się z nami swoimi spostrzeżeniami lub opisać historię? Napisz na adres: klaudia.kierzkowska@grupagazeta.pl