Sąsiadom przeszkadzają głośne zabawy dzieci. "Uroki mieszkania w blokach"

Dzieci biegają, skaczą i krzyczą. Choć to normalne, ich hałas może przeszkadzać sąsiadom. Co zrobić, gdy głośna zabawa utrudnia odpoczynek lub pracę?
Hałasujące dzieci przeszkadzają sąsiadom
Ala Skazava/Shutterstock

Temat hałasujących i rozrabiających dzieci często poruszany jest na forach internetowych i w mediach społecznościowych. Tym razem wpis pojawił się w facebookowej grupie dla mam @Mamysiebie. Jego autorką jest matka 17-letniego syna, sąsiadka rodziny z trójką dzieci. 

Zobacz wideo "Nie mogłam się bać. Miałam trójkę dzieci w domu"

"Codziennie po południu maluchy biegają po mieszkaniu, skaczą, krzyczą, a w weekendy potrafią hałasować już od 7 rano. Ja rozumiem, że nie da się wychować dziecka w całkowitej ciszy, ale ostatnio nie mogłam nawet spokojnie pracować z domu" - napisała.

Kobieta poszła do sąsiadki i poprosiła, by maluchy zachowywały się ciszej. Nie spotkała się jednak ze zrozumieniem. Usłyszała, że dzieci mają prawo się bawić, a jeśli przeszkadzają jej odgłosy dochodzące z góry, powinna zamieszkać w domu jednorodzinnym.

"To raczej niemożliwe"

Pod wpisem pojawiły się komentarze kobiet, które stwierdziły, że mieszkanie w bloku rządzi się swoimi prawami. "To jest raczej niemożliwe, żeby trójka małych dzieci bawiła się w ciszy i poruszała bezszelestnie. Jeżeli rzecz dzieje się popołudniami i w weekendy, to pewnie w ciągu dnia są w placówkach, a w nocy śpią. Uroki mieszkania w blokach niestety" - napisała jedna z internautek.

Inna zwróciła uwagę na zasady obowiązujące w budynkach wielorodzinnych.

No niestety, ale cisza nocna 22-6 rano, dzieci mają prawo się bawić, sąsiedzi mogą odkurzać, robić remonty i bić kotlety w bloku, prawa rządzą się innym prawem

- skomentowała.

Kolejna kobieta podzieliła się swoim doświadczeniem. "Takie uroki życia w bloku. Jak nie dzieci, to psy, jakieś imprezy, no i awantury. Jak zależy ci na ciszy, to została jedynie przeprowadzka do domku" - podsumowała.

Co na to prawo?

Mieszkanie w bloku wiąże się z koniecznością zaakceptowania pewnego poziomu hałasu. Nie oznacza to jednak, że mieszkańcy muszą bez końca znosić każde zachowanie sąsiadów. Istotne jest rozróżnienie zwykłych odgłosów codziennego życia od sytuacji, w których hałas staje się uporczywy i zakłóca spokój innych osób.

Zgodnie z art. 51 par.1 Kodeksu wykroczeń osoba, która krzykiem, hałasem lub innym wybrykiem zakłóca spokój, porządek publiczny albo spoczynek nocny, może podlegać karze aresztu, ograniczenia wolności lub grzywny. Nie oznacza to jednak, że każdy płacz, tupot czy głośna zabawa dziecka są wykroczeniem. 

Właściciele mieszkań mają również obowiązek korzystać ze swoich lokali w sposób, który nie utrudnia korzystania z nieruchomości innym osobom. Wynika to z art. 13 ustawy o własności lokali. W przypadku poważnych i uporczywych naruszeń porządku domowego możliwe są dalsze kroki prawne, ale nie są one automatyczną konsekwencją skarg na dziecięce odgłosy.

Co może zrobić sąsiad, któremu przeszkadza hałas? Najlepiej zacząć od spokojnej rozmowy z rodzicami. Jeśli to nie pomoże, można zgłosić problem zarządcy budynku lub wspólnocie mieszkaniowej, a w poważniejszych przypadkach wezwać odpowiednie służby.

Warto jednak pamiętać, że dzieci mają prawo do zabawy, a sąsiedzi do odpoczynku. Mieszkanie w bloku wymaga wzajemnej wyrozumiałości. Nie chodzi o to, by dzieci zachowywały się bezszelestnie, ale by rodzice reagowali, gdy hałas staje się uciążliwy dla innych.

Chcesz dodać coś od siebie? Napisz na adres: klaudia.kierzkowska@grupagazeta.pl. Gwarantujemy anonimowość.

Więcej o: