Twoje dziecko chciałoby, abyś to wiedział. "Mama płacze gorzej ode mnie. Doprowadza mnie do szału"

Wielu rodziców uważa, że ma problem ze swoimi dziećmi, bo te w ogóle ich nie słuchają. To dorośli często skupiają się na tym, jakie ich pociechy mają być, a zbyt mało uwagi zaś poświęcają im, jak wspaniałe są naprawdę. A co na to ich pociechy?
Twoje dziecko chciałoby, abyś to wiedział. 'Mama płacze gorzej ode mnie. Doprowadza mnie do szału'
Fot. pixabay /Surprising_SnapShots

Rodzice żalą się, że dziecko nigdy ich nie słucha. A może to oni w pierwszej kolejności, zamiast wymagać tego od niego, sami powinni posłuchać, co ma im do powiedzenia? Jest to temat, nad którym warto się pochylić. Zwraca na to uwagę jeden z terapeutów rodzinnych. Zatem co można zrobić, aby poprawić relacje rodzinne i nauczyć się aktywnego słuchania pociechy?

Zobacz wideo Jak Patrycja Sołtysik reaguje na komentarze, o różnicy wieku dzielącej ją z mężem. "Mówili, że złapałam go na dziecko"

Potrafisz słuchać dziecka? To ważna umiejętność, której wielu brakuje

"Ostatnio spotkałem się na terapii z kilkoma nastolatkami, których głównym zarzutem było to, że rodzice ich nie słuchają. Oto niektóre z ich wypowiedzi: 'Każda chwila z moją mamą jest chwilą kiedy ciągle mówi mi, co mam zrobić. Ledwie zdążę wypowiedzieć jakieś słowa, a ona zaczyna mnie poprawiać'. Albo: 'Mama płacze gorzej ode mnie. Doprowadza mnie do szału'. 'Moja mama czuje się winna za wszystko, co robię źle, jakby to była jej wina, więc nie mogę jej nic powiedzieć'" – zaznacza terapeuta w swoim artykule na portalu thesuccessfulparent.com. Okazuje się, że problem braku aktywnego słuchania własnego dziecka, a z drugiej strony stawiania wymagań, dotyczy wielu rodziców. "Kiedy słuchamy, zaczynamy kategoryzować i oceniać. Rozgrywamy najgorsze scenariusze, przewidujemy problemy i pogrążamy się w zmartwieniach, które czają się tuż pod powierzchnią" – dodaje specjalista.

Zatem czasem warto odłożyć zmartwienia i obawy na bok, by nieco zbliżyć się do własnego dziecka i poznać to wszystko, z czym się zmaga na co dzień. Braku porozumienia nie tłumaczmy tym, że to okres przejściowy, zmęczenie, hormony czy wpływ nowych znajomych. Takie nastawienie rodzica świadczy o braku wglądu w świat potrzeb i przeżyć dziecka. Skupiamy się bardziej na "mieć" niż "być". Dla małego dziecka rodzice są wyrocznią, ale już nieco starsza pociecha, która wchodzi w okres buntu młodzieńczego, poszukuje własnej tożsamości i podważa wpajane mu wzorce, ale także weryfikuje system wartości rodziny. "Więc kiedy idziesz porozmawiać z dzieckiem, słuchaj z otwartym umysłem i sercem, nie karząc ani siebie, ani swojego dziecka. Zawsze jest miejsce na rozwój dla was obojga" – dodaje specjalista.

Od słuchania do rozwiązania problemu

Nie wystarczy powiedzieć dziecku, że jego sprawy są ważne, ono musi to poczuć. To rodzic musi wyjść z inicjatywą i pokazać, że liczy się teraz tylko oni i jego problemy. Jak to zrobić? Czasem lepiej słuchać, zamiast mówić. W ten sposób najlepiej zrozumiemy dziecko i poznamy jego problemy. Bez komentowania, przerywania i prawienia kazań, chociaż czasem na język ciśnie się jakiś umoralniający tekst czy chociażby słynne "a nie mówiłam!". Fakt, że mamy większe doświadczenie, a często po prostu wiemy lepiej, nie oznacza, że mamy prawo odbierać naszemu nastolatkowi możliwość gromadzenia własnych doświadczeń.

"Nie cenzuruj. Zwracaj uwagę, ale rób to delikatnie. Słuchaj bez oceniania. Twoim celem jest zrozumienie i sprawienie, by nastolatek poczuł się akceptowany i kochany. Nie oznacza to, że nie będziesz mieć emocjonalnych reakcji na to, co słyszysz, ale na razie zwracaj uwagę, ale rób to delikatnie. Pokaż, że szanujesz i wspierasz, a nie tylko karcisz i krytykujesz" – zaznacza terapeuta.

Więcej o: