"Rodziny bez Granic" to grupa na Facebooku, zrzeszająca ludzi, którym nie jest obojętny los ofiar kryzysu na granicy polsko-białoruskiej. Grupa powstała sześć dni temu, a już ma ponad sześć tysięcy członków. Jest to grupa otwarta, zrzesza osoby z całej Polski, które martwią się losem uchodźców, a w szczególności dzieci. Członkowie grupy organizują inicjatywy lokalne - protesty pod siedzibami Straży Granicznej w całej Polsce. Opublikowali poruszający list otwarty. Na swoim koncie na Instagramie udostępniła go m.in. Joanna Okuniewska, autorka podcastów.
List rozpoczyna się opisem dziewczynki ze zdjęcia, które stało się symbolem kryzysu na granicy:
Jak wasze dzieci, ta mała dziewczynka ubrana jest w pajacyk. Ten jest już sztywny od brudu. Jak wasze córeczki, kiedy miały półtora roku, stoi jeszcze niepewnie [...] Nie myśleć o tej dziewczynce można tylko wtedy, kiedy omija się zdjęcie wzrokiem. Jedno spojrzenie na nią wystarczy, żebyście zobaczyły w niej figlarność, prostotę spojrzeń waszych dzieci
- czytamy w liście opublikowanym na stronie rodzinybezgranic.pl
Autorzy listu domagają się natychmiastowego wpuszczenia do strefy, w której przebywają uchodźcy organizacji humanitarnych. Nie zgadzają się na wywożenie ludzi do lasu:
I jedno spojrzenie wystarczy, żeby nie zgodzić się na ich śmierć w lesie. Musicie zrobić wszystko, co w waszej mocy, żeby jeszcze dziś dostały ciepłe mleko i lekarstwa. Jeśli politycy nie potrafią ich zobaczyć, to my im pomóżmy, przypomnijmy im, że też mają dzieci i wnuki [...] Trzeba natychmiast wpuścić organizacje humanitarne do strefy stanu wyjątkowego i zaprzestać wywózek uchodźców do lasu
- apelują autorzy listu.
"Rodziny bez Granic" zwracają się do wszystkich, którzy mogą mieć jakikolwiek wpływ na zmianę sytuacji na naszej wschodniej granicy:
Jako matki, jako rodziny, jako ludzie zwracamy się ponad politycznymi podziałami do matek, rodzin i osób, które mają wpływ na decyzje dotyczące granicy wschodniej. Wszyscy doskonale wiemy, jak pomóc choremu, głodnemu, zziębniętemu, przestraszonemu dziecku. Nie możemy pozwolić na to, żeby w naszym kraju dzieci były wywożone na śmierć do lasu. Wykonajcie dziś, zaraz jeden telefon do kogoś, kogo znacie, a kto może sprawić, że te dzieci nie umrą. To bardzo proste: od wielu godzin nie dostały nic do jedzenia, trzeba działać natychmiast
- kończą swój list.