Dreka Martin zaczęła jeść puder dla niemowląt około 10 lat temu. Twierdzi, że gdyby została zmuszona do podjęcia decyzji, wybrałaby proszek zamiast „prawdziwego jedzenia". - Uwielbiam jeść puder dla dzieci. Smakuje dokładnie tak, jak pachnie – mówi w rozmowie z tyla.com. Najdłużej udało jej się powstrzymać od nałogu, gdy była w ciąży ze swoim obecnie trzyletnim synem Faizem.
Kobieta twierdzi, że nigdy nie doświadczyła żadnych problemów zdrowotnych ani trawiennych, ale podkreślmy, że puder dla niemowląt jest przeznaczony „wyłącznie do stosowania na skórę".
- To coś, co robię, żeby sobie poradzić. To po prostu sprawia, że czuję się dobrze i jestem szczęśliwy. To uzależnienie, z którym próbuję zerwać, ale po prostu nie mogę. Kiedy o tym myślę, ślinka cieknie mi z ust – opowiada i dodaje: - Próbowałam to ukryć przed wszystkimi, ale robię to tak często, że nie mogę mówić, gdy mam pełne usta. Pytają, co mam w ustach, a ja odpowiadam, że to puder dla dzieci. Przyjaciele i rodzina mówią mi, żebym przestała, bo to szkodzi mojemu zdrowiu. Czasami denerwuje mnie, gdy mnie oceniają. Kiedy się martwią, mam ochotę przestać, ale to nie takie proste. Nadal podkradam proszek i to robię. Nie mogę po prostu przestać.
Dreka cierpi na zespół Pica. To zaburzenie odżywiania charakteryzujące się przymusem jedzenia artykułów nieżywnościowych, takich jak farba czy kreda. Inaczej jest nazywany zespołem łaknienia spaczonego. Osoby mają potrzebę jedzenia produktów, które nie są żywnością. Często problem ten dotyka dzieci i kobiet w ciąży. - Spożywanie substancji niejadalnych może pojawić się także u osób ze schizofrenią, zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi oraz niepełnosprawnością intelektualną - stwierdza w rozmowie z Poradnikiem Zdrowie Monika Matwiejuk, lekarz w trakcie specjalizacji z psychiatrii dorosłych z MindHealth Centrum Zdrowia Psychicznego w Toruniu.
- Choroba u dorosłych objawia się między innymi poprzez kompulsywne żucie włosów, zapałek, końcówek ołówków czy kostek lodu. W innej formie zaburzenie można rozpoznać, kiedy ktoś regularnie spożywa mydło, piasek, kamienie, popiół, drewno, papier, kurz czy kredę. Przyczyn choroby szukać można w niedoborach witamin i soli mineralnych. Deficyt żelaza, cynku czy kwasu askorbinowego może prowadzić do rozwoju zaburzenia – czytamy w serwisie zdrowie.gazeta.pl.