Hermafrodytyzm, czyli obojnactwo. Jak się objawia? Jak przebiega leczenie?

Hermafrodytyzm to pojęcie, które większości z nas kojarzy się ze ślimakami. Bo kto z nas nie słyszał o tym, że właśnie te stworzenia są obupłciowe i zapładniają się krzyżowo. Taka przypadłość może jednak także dotykać ludzi. W organizmie człowieka występują wówczas gruczoły odpowiedzialne za produkcję komórek rozrodczych żeńskich i męskich. Jak to możliwe? Poniżej znajdziesz kilka faktów dotyczących hermafrodytyzmu.

Hermafrodytyzm u ludzi. Co to jest obojnactwo?

Hermafrodytyzm u ludzi, czyli inaczej mówiąc obojnactwo, polega na wykształceniu się jeszcze w życiu płodowym narządów płciowych żeńskich i męskich. Po urodzeniu i stwierdzeniu hermafrodytyzmu, najczęściej sugeruje się konieczność ukierunkowania człowieka w stronę jednej z płci. Tak przeważnie dzieje się od razu po urodzeniu. Wtedy to lekarz decyduje, często zdając się jedynie na własną intuicję, które z narządów w przyszłości będą dominować u danej osoby. Problemu nie ma, kiedy wybór jest trafny. Gorzej, kiedy w okresie pokwitania, bo to przeważnie w tym czasie zaczynają dominować cechy płciowe, ujawnia się dominacja tej drugiej, usuniętej płci.

Dojrzewanie płciowe obejmuje między innymi skok pokwitaniowy i pierwszą miesiączkęDojrzewanie płciowe - skok pokwitaniowy i pierwsza miesiączka

Hermafrodyta: co to znaczy?

Hermafrodytyzm to znaczy inaczej interseksualizm, czyli zaburzenie polegające na występowaniu obu narządów płciowych (zarówno wewnętrznych jak i zewnętrznych) u ludzi lub zwierząt. Przyczyną hermafrodytyzmu mogą być zaburzenia w strukturze oraz liczbie występujących chromosomów, dlatego uznaje się je za schorzenie genetyczne. Według statystyk dziecko z hermafrodytyzmem rodzi się raz na 1500 urodzeń. Pamiętajmy jednak, by rozróżniać hermafrodytyzm i transseksualizm, który jest psychicznym poczuciem przynależności do płci przeciwnej.

Zobacz wideo Płeć dziecka - zobacz, jak się kształtuje

Narządy płciowe hermafrodyty

W zależności od typu występującego hermafrodytyzmu narządy płciowe mogą wyglądać nieco inaczej. I tak:

  • przy hermafrodytyzmie prawdziwym człowiek posiada zarówno jądra jak i jajniki; wewnętrzne i zewnętrzne narządy płciowe są zwykle obojnacze, ale mogą też być męskie lub żeńskie w zależności od aktywności hormonalnej;
  • przy hermafrodytyzmie rzekomym żeńskim osoba posiada wewnętrzne narządy żeńskie, ale zewnętrzne wyglądają jak u mężczyzny;
  • przy hermafrodytyzmie rzekomym męskim osoba posiada wewnętrzne narządy płciowe mężczyzny, a zewnętrzne żeńskie.

Hermafrodytyzm: objawy

Objawy hermafrodytyzmu sprowadzają się do nietypowego wyglądu narządów płciowych zewnętrznych. W zależności od typu hermafrodytyzmu może to przybierać różne formy. Osoby dotknięte hermafrodytyzmem nie dość, że muszą zmagać się ze swoją innością to dodatkowo narażone są na napiętnowanie zarówno w gronie rodzinnym jak i w społeczeństwie. Jest to efekt nieświadomości i zbyt niskiego poziomu wiedzy na temat hermafrodytyzmu. Często na siłę próbuje się przypisać osobie jedną, konkretną płeć, a rodzice w bardzo wczesnym wieku poddają dziecko operacjom mającym jednoznacznie określić przynależność płciową. Takie działanie może wywołać katastrofalne skutki, jeśli dziecko w późniejszym okresie wcale nie będzie identyfikowało się z posiadaną płcią. Dlatego osoby dotknięte hermafrodytyzmem i ich rodziny powinny być obejmowane wsparciem medycznym i psychologicznym. Tylko respektowanie praw takich osób do decydowania o sobie może pozwolić na uniknięcie błędnych decyzji, których koszty ponosi się przez całe życie.

Srom to zewnętrzne narządy płciowe żeńskie.Srom: jak jest zbudowany i jakie pełni funkcje?

Hermafrodytyzm: leczenie

Hermafrodytyzm leczy się na drodze skomplikowanych i trudnych operacji. Operacje narządów płciowych praktykuje się od lat 70. XX wieku, kiedy wykonano pierwszy tego typu zabieg w Ameryce. W Polsce operacje takie odbywają się od około dekady. Zwraca się jednak uwagę, że na operację osoby z hermafrodytyzmem należy poczekać, aż osiągnie ona dojrzałość emocjonalną, tak aby mogła świadomie podjąć decyzję, co do tego kim się czuje. Z drugiej strony padają argumenty za tym, że im wcześniej dokona się operacji tym większe szanse na normalny, zdrowy rozwój dziecka i to, że w przyszłości będzie mogło założyć rodzinę. Decyzje takie wymagają naprawdę głębokiego przemyślenia i analizy wszystkich za i przeciw, bo rzutują na całe życie osoby poddawanej zabiegowi.

Zobacz też: Płeć mózgu: na czym polega i jaki ma wpływ na nasze życie?

Więcej o: