1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Dyslektyk - kim jest i jak można mu pomóc. Przyczyny i leczenie dysleksji

Dyslektyk to człowiek chorujący na dysleksję, czyli mający zaburzenia związane z trudnościami z pisaniem i czytaniem. Te zaburzenia powodują utrudnienia w nauce i w codziennym życiu.

Co to jest dysleksja?

Dysleksja nie jest chorobą, lecz zaburzeniem, które objawia się kłopotami z przyswajaniem wiedzy i problemami w uczeniu się. Największe trudności sprawia czytanie i pisanie.  Zaburzenia dotyczą dzieci zdrowych, prawidłowo rozwiniętych intelektualnie, a jednocześnie takich, u których nie stwierdzono jakichkolwiek wad narządu wzroku i słuchu. Nie mają też schorzeń na tle neurologicznym i żyją w prawidłowym środowisku. Za takie środowisko uznaje się odpowiednią opiekę w domu i w szkole, są pod kontrolą nauczycieli, przebywają w otoczeniu opiekunów dydaktycznych. Dysleksja to często występujący problem. Szacuje się, że występuje w zmiennym nasileniu i dotyczy nawet od kilku do-kilkunastu procent całej populacji.

Dysleksja – jak wygląda leczenie? Czy jest możliwe wyleczenie?

Dysleksji nie da się całkowicie wyleczyć. Jest to schorzenie, z którym żyje się przez całe życie. Specyfika tej dolegliwości wymaga zatem podejmowania różnych strategii leczenia. Chcąc czerpać korzyści z leczenia, rekomenduje się wyćwiczenie rozmaitych strategii postępowania, które sprawią, że dysleksja nie będzie utrudniać normalnego funkcjonowania i codziennego życia. Dobre efekty przynosi podjęcie terapii pedagogicznej (uczestnictwo w zajęciach kompensacyjno-korekcyjnych). Istotny jest również termin rozpoczęcia terapii - są dowody na to, że im szybciej rozpocznie się terapię, tym korzystniej dla dziecka. Dzieci, które skończą dziesiąty rok życia i w dalszym ciągu utrzymują się u nich objawy dysleksji, powinno się skierować na pogłębioną diagnozę dysleksji.

Dysleksja - przyczyny

Nie ma badań, które jednoznacznie wskazują przyczyny dysleksji. Opisane zostały szczegółowo cechy, które odróżniają dyslektyków od nie-dyslektyków. Wśród tych cech wymienia się m.in. inny rozkład aktywności części mózgu podczas wykonywania nieskomplikowanych ćwiczeń językowych. Te informacje są o tyle ważne, że w jednoznaczny sposób potwierdzają umiejscowienie dysleksji na podłożu biologicznym.

Kim jest dyslektyk?

Kim jest dyslektyk? Kiedyś dyslektyk uważany był za zdolnego, choć leniwego ucznia. Inteligentny, a dostaje same negatywne oceny, nie umie płynnie czytać, robi poważne błędy. Jednak nie zaniedbuje nauki, stara się i przykłada, robi wszystko by szło mu lepiej, by nie popełniać błędów. Jednak jego wysiłki nie przekładają się na wyniki. Cały czas dostaje kiepskie stopnie, czuje że nie jest w stanie spełnić wymagań rodziców i nauczycieli. Wpada w kompleksy i zamyka się w sobie.

Dziś już wiemy, że dyslektyk to zdolny uczeń, który ma pewnego rodzaju zaburzenia, dlatego wymaga szczególnego podejścia. Chodzi przede wszystkim o otrzymanie właściwej pomocy w szkole i oparcie w rodzicach. W przeciwnym razie wada może się pogłębić, a nawet doprowadzić do zahamowania rozwoju intelektualnego. Uczeń, który nie będzie odpowiednio poprowadzony nie tylko się zniechęci, ale również może zaprzestać nauki, bo po co się uczyć, skoro i tak nie będzie otrzymywał satysfakcjonujących ocen? W konsekwencji może dojść do tego, że zdolny, młody człowiek nie ukończy studiów.

Dysleksja - objawy

Dysleksja przejawia się zazwyczaj w następujących problemach: popełnianie dużej ilości błędów ortograficznych, niestaranny charakter pisma, mylenie w wymowie głosek o podobnym brzmieniu czy też mylenie w zapisywaniu podobnie wyglądających liter. Ze względu na te problemy, wśród zaburzeń dyslektycznych wymienia się:

  • dysortografię - czyli utrudnienia związane z nauką poprawnego pisania - popełnianie błędów ortograficznych w dużej ilości,
  • dysgrafię - trudności z poprawnym pisaniem - niestaranny charakter pisma, trudny do rozczytania,
  • dysleksję - problemy polegająca na niezrozumienia przeczytanego tekstu,
  • dyskalkulię – kłopoty z przyswojeniem wiedzy matematycznej.

Objawy wskazujące na dysleksję są możliwe do wykrycia w krótkim czasie po rozpoczęciu nauki w szkole.

Jakie są najczęstsze zaburzenia uczenia?

Zobacz wideo

Dysleksja - postawienie diagnozy

Diagnozowanie dysleksji nie jest skomplikowane, ale wymaga opinii z kilku źródeł. Przede wszystkim, aby zdiagnozować dysleksję trzeba przeprowadzić badanie psychologiczne i pedagogiczne. Istotne jest również wydanie opinii.

Diagnoza dysleksji umożliwia określenie przyczyn i podłoża występujących problemów w nauce. Jest oparta na analizie opinii z placówki, do której uczęszcza uczeń, prac wykonywanych przez dziecko, wywiad przeprowadzony z rodzicami/opiekunami dziecka i wykluczenie innych przyczyn trudności w nauce - pochodzenia organicznego.