Przymiotniki to istotne elementy w zdaniu. Jaką pełnią rolę? Na jakie pytania odpowiadają?

Przymiotniki to jedna z podstawowych części mowy. Ich zadaniem w zdaniu jest przede wszystkim wzbogacenie przekazywanej treści, gdyż to one odpowiadają za opis cech. Co jeszcze wyróżnia przymiotniki?

Przymiotniki — co to takiego?

Przymiotniki to jedna z części mowy. Jest samodzielna i odmienna. Nazwa pochodzi od słowa "przymiot", które oznacza cechę. Jej zadaniem jest opisywanie właściwości, cech, które posiadają rzeczy, osoby, miejsca itp. Odpowiadają na pytania:

  • jaki?
  • jaka?
  • jakie?
  • czyj?
  • czyja?
  • czyje?
  • który?
  • która?
  • które?

Przymiotniki są stopniowalne według trzech stopni: równy, wyższy i najwyższy.

Co to są przymiotniki? Praktyczne występowanie

Jest to więc część mowy, która przydaje się do opisywania różnych osób, rzeczy, zjawisk, miejsc itp. Jest ona stopniowalna, można odmieniać ją przez osoby i liczby. Odpowiadając więc na pytanie, co to są przymiotniki, można podać następujące przykłady:

  • biały,
  • koci,
  • koński,
  • drewniany,
  • najpiękniejsze,
  • nielubiany.

Przymiotniki — przykłady występowania przymiotników

Często nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak dużo ich używamy do opisywania cech i właściwości. Oznacza to, że w zasadzie wszędzie w mowie i piśmie można spotkać przymiotniki. Przykłady wraz ze stopniowaniem prezentują się następująco:

  • dobry — lepszy — najlepszy;
  • zły — gorszy — najgorszy;
  • piękny — piękniejszy — najpiękniejszy;
  • chudy — chudszy — najchudszy;
  • długi — dłuższy — najdłuższy;
  • brzydki — brzydszy — najbrzydszy.
Zobacz wideo Jakie są problemy polskiej edukacji? "Każdy musi iść na korki" [SONDA]

Czym są przymiotniki dzierżawcze?

Definicja mówi, że są to przymiotniki, które określają przynależność czegoś do przedmiotu, rzeczy, osoby czy miejsca. Powstają z reguły on nazw własnych. Przykładami na przymiotniki dzierżawcze mogą być: lekarska torba, Całun Turyński, Brama Floriańska, syzyfowa praca, koński zad. W przypadku tego rodzaju przymiotników część z nich piszemy wielką literą, a część małą. Wielką literą pisze się te, które są od nazw własnych, np. dramat Szekspirowski oraz te, które oznaczają przedmioty wyjątkowe np. Łuk Triumfalny. Przymiotniki dzierżawcze posiadają więc odrębne zasady pisowni, które warto znać.

Jak się pisze przymiotniki z nie? Łącznie czy nie?

Jednymi z najczęstszych błędów, które można spotkać w pracach pisemnych, jest to, jak ludzie piszą przymiotniki z nie. Tymczasem są proste zasady, które to regulują. W przypadku przymiotników w stopniu równym są one pisane łącznie. Przykładem może to być: nieładne, niebrzydki, nieciekawy. Natomiast jeśli przymiotniki są w stopniu wyższym i najwyższym, są pisane rozdzielnie, np.: nie najładniejszy, nie droższy, nie najbrzydszy.

Przymiotniki po angielsku

Jak się łatwo domyślić, przymiotniki jest to część mowy, która występuje nie tylko w języku polskim. Podobnie jak w naszym języku ojczystym, tak i w angielskim odpowiadają one na pytania: jaki? jaka? jakie? Określają cechy osób, rzeczy, zjawisk, miejsc. Różnica jest taka, że polskie przymiotniki odmieniają się przez liczbę, rodzaj i przypadki, podczas gdy przymiotniki po angielsku są w jednej formie. Mają też charakterystyczne zakończenia wyrazów, tj:

  • -ful,
  • -ible,
  • -able,
  • -less,
  • -al.
  • -ly,
  • -en,
  • -ous,
  • -y,

np. beautiful,  national,  helpful, hopeless, hidden, lovely, sunny. Część przymiotników posiada również przedrostki in-, un-, ir-, im-, dis-, np. unfriendly, incorrect, irrational, impossible. Czasem też rzeczownik pełni funkcję przymiotnika, np. a horse race.

Przymiotniki po niemiecku. Jak się odmieniają?

Również i w niemieckim przymiotniki jest to odmienna część mowy. Przymiotniki po niemiecku mają różne końcówki w zależności od tego, czy odmieniane są przez rodzaj, przypadek i liczbę. Pomaga w tym dodawany w zdaniu rodzajnik: der, die, das. W języku niemieckim wyróżnia się przymiotniki: proste, złożone, pochodne.

Zobacz też: Jakie są rodzaje zdań? Wyjaśnienie zdań złożonych współrzędnie i podrzędnie z przykładami

Więcej o:
Copyright © Agora SA