1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Dzieci się boją. "Od początku pandemii mamy więcej chętnych na psychoterapię"

- Strach u dziecka to często efekt wpływu naszych stanów emocjonalnych na pociechę. Warto się im przyjrzeć, a następnie wyobrazić sobie, że dzieci odczuwają te emocje wielokrotnie mocniej. Mają również wielokrotnie mniej narzędzi, aby sobie z nimi radzić - mówi Damian Berent, psycholog w rozmowie z edziecko.pl.

Ewa Rąbek, edziecko.pl: Czy z powodu pandemii ma pan więcej pracy? 

Damian Berent, psycholog: Tak, od początku pandemii mamy więcej chętnych na psychoterapię związaną z zaburzeniami lękowymi, zarówno dzieci, jak i ich rodziców. Najczęściej zgłaszają się z nasilonymi objawami zespołu lęku uogólnionego.

Czyli? 

Zaburzenie lękowe uogólnione, ang. generalised anxiety disorder, w skrócie GAD, to stałe odczuwanie lęku, bez wyraźnej przyczyny, w różnym stopniu. Nie znaczy to, że każdy lęk można traktować jako lęk uogólniony. Zamartwianie się – szczególnie wtedy, gdy w życiu stykamy się z jakimiś wyjątkowo trudnymi wydarzeniami – jest całkiem zwyczajnym zjawiskiem w naszym życiu.  Zdarzają się nam również pacjenci z napadami paniki, czyli uczucia nagłego lęku o skrajnie wysokim nasileniu.

Czy ich strach wynika np. z nieodpowiedniego podejścia rodziców do sytuacji? Niepotrzebnie straszymy dzieci? Zbyt dużo programów informacyjnych oglądamy w domu?

Czasami tak. Ważne, abyśmy wybierali mądre programy informacyjne. Często jednak ten strach u dzieci wynika z naszych stanów emocjonalnych, które wpływają na pociechę. Warto więc zrozumieć swoje emocje i przyjrzeć się im, a następnie wyobrazić sobie, że dzieci odczuwają takie emocje wielokrotnie mocniej. Mają również wielokrotnie mniej narzędzi, aby sobie z nimi radzić. 

Psycholog radzi, aby wybierać mądre programy informacyjne, które oglądamy w obecności dzieci.Psycholog radzi, aby wybierać mądre programy informacyjne, które oglądamy w obecności dzieci. Shutterstock/FamVeld

Jakie objawy psychosomatyczne, związane z lękiem, najczęściej występują u dzieci? 

Napady lęku (paniki) miewa pięć procent populacji. Lęk jest emocją ogólnoustrojową, dlatego wiele z jego objawów to również objawy cielesne. Najczęściej są to przyspieszone bicie serca, nudności, ściśnięte gardło, zawroty głowy, duszności, ból głowy, ból w klatce piersiowej, ból brzucha, drżenie kończyn.

Co pan radzi pacjentom, zarówno dorosłym, jak i tym młodszym, którzy odczuwają lęk?

Uczę rozpoznawania emocji, objawów lęku, myśli automatycznych. Pacjenci poznają techniki relaksacyjne i skuteczne strategie panowania nad emocjami oraz rozwiązywania problemów. Opracowujemy wykorzystania nabytych umiejętności w sytuacjach budzących lęk. Instytut Franka Portera Grahama na Uniwersytecie Północnej Karoliny wypracował siedem uniwersalnych strategii wsparcia dziecka przez rodzica w czasach "niepewności":

1. Dostarczaj wiedzy, która ułatwi zrozumienie i opanowanie sytuacji (z mądrych kanałów informacyjnych).
2. Zapewnij możliwości wyrażania emocji (rysowanie, aktywność fizyczna np. taniec).
3. Ustal sposoby radzenia sobie i uspokojenia (ćwiczenia oddechowe, relaksacje - trening autogenny, Jacobsona, medytacje)
4. Utrzymuj rutyny/procedury (schemat wstawania i kładzenia się spać, codziennego obowiązki, wizualny plan aktywności)
5. Twórz nowe rutyny/procedury (plan dnia, nauka samodzielnego uczenia się, wprowadzenie aktywności fizycznej)
6. Podtrzymuj kontakty (zdalnie)
7. Zwracaj uwagę na zmiany zachowania dziecka (w tym okresie obawiamy się nasilenia stanów lękowych i depresyjnych. Warto obserwować zmiany w zachowaniu - sen, wzorzec jedzenia, nadmierne zamartwianie, napady lęku). 

Polecam je wszystkim.

Czy uważa pan, że zdalne nauczanie służy dzieciom i ich relacji z rodzicami?

W niektórych przypadkach na pewno, bo dzieci i rodzice często się nie znają. Zajęcia w szkole trwają czasem do godziny 16.00, potem zajęcia dodatkowe, powrót do domu, odrabianie lekcji, kolacja i sen. Brak tu przestrzeni na wspólne, swobodne spędzanie czasu poza obowiązkami i zadaniami do wykonania. Dzięki nauczaniu zdalnemu dzieci i ich rodzice lepiej się poznają. Rodzic często właśnie wtedy poznaje trudności, z jakimi zmaga się dziecko w różnych sferach funkcjonowania, od trudności szkolnych, po kontakty w klasie w rówieśnikami. Niestety młodzi pacjenci oraz ich rodzice skarżą się ciągle na zmęczenie wynikające z nadmiernej ilości godzin lekcji online - czasami jest to nawet 8 h przed komputerem plus praca domowa z każdego przedmiotu. 

Damian Berent, psycholog z warszawskiej poradni Przystań psychologiczna.

Zobacz wideo Jak zrobić żelowego gniotka? [PRACOWNIA BRONKA]