1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Opieka nad chorym dzieckiem na wakacjach w kraju i za granicą

Opieka nad chorym dzieckiem na wakacjach nie różni się od sposobu, w jaki rodzice bądź opiekunowie troszczą się o niego w domu. Podawanie leków, zapewnianie odpoczynku, dbanie o lekkostrawną dietę i nawadnianie to podstawa. Nie mniej jednak ważna jest opieka medyczna. Jak z niej skorzystać, przebywając z dala od zaprzyjaźnionego pediatry i pobliskiej przychodni zdrowia?

Opieka nad chorym dzieckiem na wakacjach dotyczy zarówno rodziców i opiekunów dziecka, jak i placówek medycznych. Teoria zakłada, że chore dziecko na wakacjach, przebywające poza miejscem zamieszkania, korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach ogólnych. Jak to wygląda w praktyce?

Opieka nad chorym dzieckiem na wakacjach w kraju

Osoby ubezpieczone w Narodowym Funduszu Zdrowia mają prawo do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej na terenie całego kraju. Tym samym podczas urlopu poza miejscem zamieszkania rodzice, którzy sprawują opiekę nad chorym dzieckiem, mogą korzystać z różnych form pomocy medycznej, takich jak:

  • lekarz podstawowej opieki zdrowotnej, przyjmujący pacjentów w przychodni w miejscu pobytu. Poradnie POZ udzielają pomocy od poniedziałku do piątku, od godz. 8.00 do 18.00. Gdzie szukać pomocy w godzinach wieczornych i w nocy oraz w dni wolne od pracy? Informację można znaleźć w przychodni. Wyjątkiem jest sytuacja, jeżeli dziecko przebywa na wakacjach na terenie zamieszkiwanej przez siebie gminy. Wówczas należy zgłosić do swojego lekarza pierwszego kontaktu,
  • nocna i świąteczna opieka zdrowotna: udzielana jest po godzinie 18.00 do 8.00 rano w dni powszednie oraz całodobowo w dni wolne od pracy. W razie nagłego zachorowania lub nagłego pogorszenia stanu zdrowia pacjent może się udać po pomoc do dowolnego punktu sprawowania tej opieki. W razie potrzeby dyżurujący lekarz może skierować pacjenta do szpitala lub wezwać karetkę pogotowia ratunkowego.
  • szpitalny oddział ratunkowy, szpitalna izba przyjęć przyjmują pacjentów w razie nagłego urazu lub zachorowania. Placówki te nie zastępują lekarza podstawowej opieki zdrowotnej ani lekarza poradni specjalistycznej. Lekarz kieruje wyłącznie na badania i konsultacje niezbędne ze względu na stan nagłego zagrożenia życia lub nagłego, poważnego zagrożenia zdrowia,
  • pogotowie ratunkowe: w sytuacjach bezpośredniego zagrożenia życia lub w innych stanach nagłych, należy wezwać karetkę pogotowia ratunkowego, dzwoniąc pod numer 999 lub 112.
  • stomatologiczna pomoc doraźna służy pomocą w razie nagłego bólu zęba czy powikłań związanych z wcześniejszym leczeniem. Należy zgłosić się do stomatologa w jednej z poradni pracujących w ramach doraźnej opieki stomatologicznej. Lista poradni jest dostępna na stronie lokalnego oddziału NFZ lub pod numerem infolinii NFZ.

Osoby do 18. roku życia, a jeśli kształcą się dalej - do 26. roku życia - podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Do ubezpieczenia zdrowotnego zgłaszane są jako członkowie rodziny przez rodzica. Efektem zgłoszenia do ubezpieczenia jest zielony status dziecka w eWUŚ - systemie elektronicznej Weryfikacji Uprawnień Świadczeniobiorcy.

Dzieci nieubezpieczone, wobec których nie można ustalić instytucji zobowiązanej do zgłoszenia ich do ubezpieczenia zdrowotnego, także mają prawo do bezpłatnej opieki zdrowotnej, do ukończenia przez nie 18. roku życia. Opieka nad chorym dzieckiem na wakacjach i w miejscu zamieszkania jest finansowana przez NFZ ze specjalnej dotacji z budżetu państwa.

Z dzieckiem do lekarza chodzimy nie tylko wtedy, kiedy jest chore. Kiedy powinniśmy zgłosić się na bilans?

Zobacz wideo

Opieka nad chorym dzieckiem na wakacjach za granicą

W krajach UE i EFTA honorowane jest obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne opłacane w Polsce. Dzięki niemu można skorzystać z opieki zdrowotnej gwarantowanej w ramach publicznego systemu ubezpieczeń danego kraju, w stanach nagłych i w razie choroby. Dokumentem potwierdzającym prawo do świadczeń jest Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ).

Kartę EKUZ mogą otrzymać osoby objęte w Polsce obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym oraz członkowie rodziny zgłoszeni do ubezpieczenia. Ważność EKUZ jest różna: od dwóch miesięcy do pięciu lat, jeśli jednak w tym czasie osoby ubezpieczone stracą swój status, karta traci ważność. W takiej sytuacji NFZ ma prawo domagać się zwrotu kosztów związanych z udzielonymi świadczeniami po utracie uprawnień.

Zgłaszając się po pomoc medyczną za granicą należy okazać kartę EKUZ oraz dowód tożsamości. Należy pamiętać, że prywatni lekarze nie honorują EKUZ, a NFZ w takiej sytuacji nie zwraca kosztów. Ponieważ turyści są traktowani tak samo jak mieszkańcy danego kraju, przed wyjazdem warto sprawdzić, na jaki zakres bezpłatnej można liczyć w razie wypadku lub nagłej choroby.

Ponieważ choroba może przytrafić się zawsze i wszędzie, by opieka nad chorym dzieckiem nie przysparzała dodatkowych trosk, wyjeżdżając za granicę warto wykupić dodatkowe, prywatne ubezpieczenie, które pokrywa koszy leczenia i transportu sanitarnego. Warto pamiętać, że koszty międzynarodowego transportu sanitarnego do Polski ponosi pacjent.

Więcej o: