1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Nie mogę odstawić od piersi

Co robić z córeczką? Karmię ją nadal piersią, ale nie tak, jakbym sobie wymarzyła. Ma czternaście miesięcy, śpi z nami i męczy mnie całymi nocami, głośno protestując, kiedy próbuję się od niej odsunąć i ułożyć tak, jak mnie byłoby wygodnie. Tylko czasami uda mi się wymknąć i wyspać się komfortowo. Zauważyliśmy z mężem, że gdy uśpię ją przy piersi i położę w jej własnym łóżeczku, śpi spokojniej.
Właściwie na wszystkie pytania sama sobie Pani odpowiada, więc nie bardzo mam tu co dodać. Mogę jedynie zachęcić Panią do refleksji, dlaczego mimo tak wyraźnych oznak przemęczenia, a nawet kłopotów zdrowotnych nie może się Pani zdecydować na odstawienie córeczki od piersi. Bo zgadzam się, że dopóki nie będzie Pani przekonana, że czas zakończyć karmienie, to lepiej się do tego nie zabierać. Zachęcam zatem do refleksji.

Pani list pozwala postawić wiele pytań. Jakie korzyści odnosi Pani z karmienia? Co boi się Pani utracić po odstawieniu dziecka od piersi? Dlaczego tak bardzo boi się Pani rozpaczy córeczki? O czyją rozpacz tak naprawdę chodzi? Dlaczego tak trudno Pani przyjąć, że córeczka odmawia jedzenia pewnych potraw (z listu wynika, że jej dieta jest urozmaicona)? Dlaczego tak bardzo Pani zależy na tym, by jadła "jak dorośli"? Czasem warto o takich sprawach porozmawiać z mężem - zapytać, jak on to widzi. Wychowanie dziecka jest Wasza wspólną sprawą, a z Pani listu wnoszę, że w opisywanych sytuacjach czuje się Pani dość samotna. Jeśli od ponad roku dzielicie Państwo łóżko z dzieckiem, w jakiś sposób wpływa to także na Waszą relację małżeńską. Dlatego ważne, byście i o tym porozmawiali. Kim Pani czuje się bardziej - żoną czy mamą? Po przemyśleniu wszystkich tych spraw łatwiej będzie Pani podjąć decyzję o zakończeniu karmienia. Codzienna praktyczna pomoc męża i taty może okazać się na tej drodze niezastąpiona.