Polskie imiona, które bawią do rozpuku obcokrajowców. Dla nas brzmią poważnie, a w innych językach są nieprzyzwoite

Polskie imiona mogą być zrozumiane w innych krajach nie tak, jakbyśmy sobie tego życzyli. Okazuje się, że wiele z nich ma "zwierzęce znaczenie". Są jednak również i takie, które uchodzą za nieprzyzwoite.

Rodzice, zastanawiając się nad wyborem imienia dla dziecka biorą pod uwagę różne czynniki. Tradycjonaliści często wybierają te typowo polskie, a fani oryginalnych i nietypowych, chętnie czerpią inspiracje z gier, seriali i filmów. Istotną kwestią są także preferencje rodziców oraz moda, która na przestrzeni lat ulega zmianie.

Polskie imiona, które bawią do rozpuku obcokrajowców

Więcej artykułów o tematyce parentingowej znajdziesz na stronie Gazeta.pl.

Zobacz wideo Kiedy dziecko się zakrztusi. Przede wszystkim nie panikować. Działać!

Okazuje się jednak, że wiele imion, które w polskich języku brzmią wdzięcznie i dostojnie, za granicą może zostać uznanych za co najmniej dziwne. Obcokrajowcy mogą skojarzyć wiele z nich ze zwierzętami, ale na liście znalazły się również takie, które uchodzą za nieprzyzwoite.

Agata to imię pochodzące od greckiego słowa agathe, oznaczającego szlachetną kobietę. Jego wymowa  jest bardzo podobna do hiszpańskiego wyrazu "gato" oznaczającego kotkę. Możliwe, więc że w tym kraju do twojej córki przylgnęłoby takie przezwisko.

Amelia to imię, które wywodzi się z języka staroniemieckiego i oznacza pracowitą gospodynię. Po grecku oznacza po prostu wrodzoną wadę polegającą na braku kończyn.

Anna to imię żeńskie pochodzące z języka hebrajskiego od słowa channah, oznaczającego łaskę i wdzięk. Zdrobnienie tego imienia (Anka) po szwedzku oznacza kaczkę.

Aleksandra to żeński odpowiednik greckiego imienia Aleksander, które tłumaczy się jako obrońcę. Zdrobnienie tego imienia może być mylnie odebrane w Hiszpanii. Zwrot "ola" oznacza hiszpańskie "cześć".

Jarosław to imię pochodzenia starosłowiańskiego wywodzące się od słów jaro (ostry, surowy) i sław (sława, chwała). W Turcji za nieprzyzwoite może uchodzić zdrobnienie tego imienia - "Jarek". Łatwo pomylić go z wyrazem "jarik", oznaczającym męski narząd płciowy.

Dorota to imię pochodzenia greckiego od słów doron (dar) i theos (bóg). Można więc tłumaczyć je jako dar od boga. Wymówione w obecności Rosjan może skojarzyć im się ze zwrotem "do buzi".

Marika to imię żeńskie pochodzące od imienia Maria. Jest węgierską formą tego imienia, chociaż znane jest także w Bułgarii i na terenie byłej Jugosławii. W Hiszpanii może być jednak postrzegane jako obraźliwie. Wystarczy zamienić "k" na "c", aby imię to skojarzyło się Hiszpanom z wulgarnym słowem używanym w stosunku do homoseksualnych mężczyzn.

Marta to imię pochodzenia aramejskiego, które tłumaczy się jako władczynię. W Hiszpanii oznacza kunę.

Kamil to imię pochodzenia łacińskiego, od nazwy znanego rzymskiego rodu Camilli. Oznacza osobę szlachetnie urodzoną, ale brzmienie tego imienia Bługarom będzie kojarzyło się wielbłądem.

Maciej to imię pochodzenia hebrajskiego, od słowa Mattijjah (dar Jahwe). Oznacza więc tego, który jest boskim darem. Zdrobnienie tego imienia, czyli Maciek, wymawia się jak chorwacki wyraz oznaczający kota.

Więcej o:
Copyright © Gazeta.pl sp. z o.o.