1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Znamiona barwnikowe u dzieci - co trzeba o nich wiedzieć

Znamiona barwnikowe u dzieci, nazywane powszechnie pieprzykami, obserwuje się u wielu z nich, niezależnie od wieku. Większość znian, zwłaszcza u najmłodszych, ma charakter łagodny. Niestety obecność pieprzyków wiąże się z ryzykiem ich zezłośliwienia. To dlatego należy je obserwować i reagować, gdy wydają się niepokojące.

Znamiona barwnikowe u dzieci, czyli pieprzyki, są zmianami rozrostowymi w obrębie skóry, zbudowanymi z komórek barwnikowych skóry tzw. melanocytów. Występują często zarówno u najmłodszych, jak i starszych pacjentów. Zmiany są różnorodne. Może być ich kilka i wiele. Mogą być różnej wielkości i barwy, czasami są wypukłe. Większość znamion to zmiany łagodne. Dzieci rodzą się z niewielką liczbą pieprzyków, ich liczba wzrasta z wiekiem. Najwięcej znamion rozwija się w okresie dojrzewania. Znamiona barwnikowe u dzieci można podzielić na wrodzone i nabyte: typowe i atypowe.

ABCDE czerniaka - jak odróżnić zwykłe znamię od śmiertelnie niebezpiecznej zmiany

Wrodzone znamiona barwnikowe u dzieci

Znamiona wrodzone u dzieci obserwuje się po urodzeniu i we wczesnym okresie noworodkowym. To zwykle pojedyncze zmiany, najczęściej w jednolitym kolorze, które mogą osiągać duże rozmiary. Czasem obejmują różne części ciała dziecka (tzw. znamiona kąpielowe). Należy mieć na uwadze, że duże znamiona wrodzone mogą się wiązać z ryzykiem pojawienia się w przyszłości nowotworu złośliwego w ich obrębie.

Nabyte znamiona barwnikowe u dzieci: typowe i atypowe

Typowe znamiona barwnikowe nabyte pojawiają się w późniejszym okresie rozwoju dziecka. Takie pieprzyki charakteryzują się niskim ryzykiem rozwoju nowotworu w obrębie znamienia. Jak wyglądają?

  1. są symetryczne, najczęściej owalne,
  2. mają dobrze odgraniczone, równe brzegi,
  3. cechuje je równomierne rozmieszczenie barwnika,
  4. mają gładką powierzchnię.

Nabyte znamiona barwnikowe u dzieci najczęściej pojawiają się na obszarach narażonych na promieniowanie słoneczne. To twarz, kończyny czy plecy.

Nabyte znamiona barwnikowe atypowe pojawiają się w okresie młodzieńczym lub po okresie dojrzewania. Jak wyglądają? Mają:

  • asymetryczny kształt,
  • nieregularne brzegi,
  • niejednorodną barwę,
  • są zwykle większe niż typowe zmiany nabyte,
  • występują pojedynczo lub w większej ilości.

Nabyte znamiona barwnikowe atypowe czasami ulegają zezłośliwieniu. Choć ryzyko zachorowania na przykład na czerniaka złośliwego w wieku dziecięcym jest niskie, należy zachować czujność.

Znamiona barwnikowe u dzieci: ryzyko zezłośliwienia

Znamiona barwnikowe u dzieci mogą stanowić podłoże dla nowotworu skóry. Szczególnie niebezpieczne są olbrzymie znamiona wrodzone. Aby ocenić ryzyko transformacji złośliwej znamion barwnikowych stosuje się regułę ABCDE, która wskazuje na:

  • A (assymetry) - asymetria,
  • B (borders) - brzeg nierówny i nieostry,
  • C (color) - kolor różnorodny z nierównomiernym rozkładem barwnika,
  • D (diameter) - średnica > 5 mm, powiększanie się średnicy znamienia,
  • E (elevation) - uwypuklenie powierzchni.

Co zatem powinno niepokoić? O tym, że zmiana przybiera charakter złośliwy, świadczy kilka cech znamienia barwnikowego: asymetria, niejednolite zabarwienie, średnica >5 mm, szybkie w czasy zmiany znamienia oraz nieregularność brzegów.

Czynnikami zwiększającymi ryzyko przemiany znamienia barwnikowego w na przykład czerniaka jest znaczna liczebność znamion, a także nadmierne narażenie na promieniowanie słoneczne, szczególnie osób o jasnej karnacji. Im większy pieprzyk u dziecka, tym większe ryzyko transformacji nowotworowej.

Znamiona barwnikowe u dzieci: usuwanie

Czy wszystkie pieprzyki u dzieci trzeba usuwać? Nie. Większość znamion nie wymaga interwencji chirurgicznej, ponieważ nie ma wskazań do profilaktycznego usuwania znamion skóry niepodejrzanych w badaniu dermatoskopowym.

Z pewnością jednak wszystkie należy obserwować i kontrolować. Lekarz - dermatolog lub chirurg dziecięcy - co kilka miesięcy powinien oceniać charakter znamion barwnikowych, ich wielkość, wygląd i zabarwienie.

Do leczenia chirurgicznego kwalifikowane są znamiona:

  • które zmieniły swój charakter w ostatnich tygodniach lub miesiącach,
  • wykazują cechy aktywności, co ma odzwierciedlenie w ocenie ABCDE,
  • w obrębie których pojawił się zmiany takie jak: stan zapalny, wysięk, krwawienie, sączenie, strup, swędzenie, ból,
  • zlokalizowane w miejscach narażonych na podrażnienie oraz w lokalizacji trudnej do obserwacji, na przykład na narządach płciowych.

Leczenie chirurgiczne znamion barwnikowych u dzieci polega na usunięciu zmiany z niewielkim ma marginesem skóry. Każdą zmianę poddaje się badaniu histopatologicznemu. Małe dzieci wymagają zwykle znieczulenia ogólnego, u starszych stosuje się znieczulenie miejscowe. Duże znamiona wymagają często zabiegów w znieczuleniu ogólnym lub wieloetapowych oraz z wykorzystaniem metod chirurgii plastycznej.

Więcej o: