1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Wirus RSV - objawy, leczenie, profilaktyka

Wirus RSV jest najczęstszą przyczyną chorób układu oddechowego u małych dzieci. Zakażenia z jego udziałem charakteryzują się sezonowością - największą ich liczbę odnotowuje się w sezonie jesienno-zimowym. Jakie są objawy zakażenia wirusem RSV i jak się je leczy? Dla kogo kontakt z nim jest niebezpieczny?

Wirus RSV (Respiratory Syncytial Virus) szerzy się przez bezpośredni kontakt z zakażoną wydzieliną - drogą kropelkową, w wyniku kontaktu z osobą zakażoną lub przez dotykanie zanieczyszczonych przedmiotów. Wirus jest obecny w wydzielinie z nosa i spojówek oczu, na przedmiotach może przetrwać wiele godzin.

Wirus RSV jest jedną z głównych przyczyn infekcji dróg oddechowych u dzieci. Zakażenie nim jest powszechne. Szacuje się, że nawet 95 proc. maluchów do drugiego roku życia miało z nim kontakt, o czym świadczą wykrywane przeciwciała.

Wirus RSV - grupa ryzyka

Najcięższe postacie zakażeń RSV obserwuje się u niemowląt do szóstego miesiąca życia, zwłaszcza u tych z obniżoną odpornością.

Najbardziej zagrożone są wcześniaki (zakażenia dolnych dróg oddechowych występują u nich dziesięć razy częściej niż u dzieci urodzonych o czasie) oraz dzieci z niską masą urodzeniową, zaburzeniami odporności, wadami serca, mukowiscydozą, dysplazją oskrzelowo-płucną.

Ponieważ wcześniaki, noworodki i dzieci z grupy ryzyka nie mają w pełni wykształconego układu odpornościowego, dla nich wirus RSV jest szczególnie niebezpieczny. Zakażenia RSV to jedna z głównych przyczyn zgonów w tej grupie.

Zakażenie wirusem RSV - objawy

Okres inkubacji wirusa RSV wynosi dwa-osiem dni. Po tym czasie pojawiają się objawy. Chory zakaża nawet przez cztery tygodnie, a na częstsze zarażenia są narażone dzieci, które chodzą do żłobka czy przedszkola i te, które mają starsze rodzeństwo w wieku przedszkolnym i szkolnym.

Objawy świadczące o zakażeniu wirusem RSV mogą przybierać bardzo różną postać. U małych dzieci najczęściej pojawia się zakażenia górnych dróg oddechowych, któremu towarzyszy kaszel i katar, a także podwyższona temperatura.

O ile u starszych dzieci i dorosłych zakażenie wirusem RSV ma najczęściej łagodny przebieg i przypomina niegroźne przeziębienie, o tyle u niemowląt może pojawić się: senność i drażliwość, duszność, świszczący oddech, sinica, przyspieszone tętno, częste okresy bezdechu, trudności w jedzeniu. U maluchów z grupy ryzyka może pojawić się płucna postać choroby, zapalenie oskrzelików płucnych i objawy niewydolności oddechowej, które są dla nich szczególnie niebezpieczne.

Częstym powikłaniem zakażenia wirusem RSV jest zapalenie ucha środkowego, zapalenie krtani i tchawicy, zatok, oskrzeli i płuc (z bezdechem).

Zakażenie wirusem RSV - diagnostyka

Diagnostyka wirusa RSV obejmuje badanie przedmiotowe i podmiotowe, pulsoksymetrię czy zdjęcie rentgenowskie (RTG) klatki piersiowej. Potwierdzenie zakażenia wirusem RSV opiera się na badaniach laboratoryjnych, takich jak: pozytywny wynik izolacji wirusa czy badania serologiczne.

Zakażenie wirusem RSV - leczenie

W większości zakażeń wirusem RSV leczenie ogranicza się do przyjmowania dużej ilości płynów, łagodzeniu objawów infekcji i obniżaniu gorączki.

Jednak przebieg zakażenia w niektórych przypadkach jest ciężki, a leczenie długotrwałe, wymagające hospitalizacji. Dzieje się tak u wcześniaków i dzieci z obniżoną odpornością, u których przebieg choroby niemal zawsze wymaga stosowania oddechu zastępczego oraz podawania tlenu, środków rozszerzających oskrzela i płynów dożylnych.

Zakażenie wirusem RSV - profilaktyka

Im dziecko starsze, tym jego odporność jest lepsza, a infekcje przebiegają łagodniej. To dlatego zagrożenia wynikające z zakażenia wirusem RSV z czasem słabną.
Ponieważ nie istnieje szczepionka przeciwko wirusowi RSV, a przebycie zakażenia nie chroni przed reinfekcją, bardzo ważna staje się profilaktyka. Co robić, by unikać zakażenie wirusem RSV?

Unikanie kontaktu z chorymi osobami, mycie rak po przyjściu do domu, dbanie o odporność i unikanie skupisk ludzi w okresie wzmożonych zachorowań to podstawa. Jednak najskuteczniejszą metodą ochrony maluchów z grupy najwyższego ryzyka jest podanie im przeciwciał skierowanych przeciw wirusowi RSV. W zapobieganiu infekcjom wcześniakom oraz dzieciom poniżej drugiego roku życia, które mają wrodzone wady serca i dysplazję oskrzelowo-płucną stosuje się przeciwciało monoklonalne (paliwizumab).

Przeczytaj także:

Więcej o: