1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Zespół antyfosfolipidowy (zespół Hughesa) - objawy i leczenie

Zespół antyfosfolipidowy, określany również jako zespół Hughesa to choroba autoimmunologiczna, która dotyka wiele osób, także młodych. Schorzenie objawia się głównie zakrzepicą, nieprawidłowościami neurologicznymi i prowadzi do samoistnych poronień. Jakie są objawy zespołu antyfosfolipidowego?

Zespół antyfosfolipidowy, nazywany inaczej zespołem Hughesa, polega na zwiększeniu krzepliwości krwi, co prowadzi do tworzenia się zatorów i zakrzepów w naczyniach krwionośnych, co z kolei wywołuje wiele powikłań, które dotyczą różnych organów, układów i zmysłów.

Zespół antyfosfolipidowy występuje częściej u kobiet, niż u mężczyzn. Jest chorobą autoimmunologiczną, związaną z nieprawidłowym działaniem układu odpornościowego. Oznacza to, że organizm produkuje przeciwciała antyfosfolipidowe, które kierują się przeciwko własnym komórkom.

Choroba jest niebezpieczna dla zdrowia i życia. Grozi zawałem serca, zatorowością płucną, udarem niedokrwiennym mózgu. Utrudnia zajście w ciążę, często prowadzi do poronień oraz powikłań w ciąży (stan przedrzucawkowy) oraz upośledza rozwój płodu.

Zespół antyfosfolipidowy - przyczyny

Przyczyna tej choroby nie jest znana. Może wiązać się z innymi chorobami (zespół wtórny), ale i przebiegać samotnie (zespół pierwotny). Charakterystyczna jest nawrotowość towarzyszących jej objawów.

Zespół antyfosfolipidowy - objawy

U osób chorych na zespół antyfosfolipidowy tworzą się zakrzepy w żyłach i w tętnicach, ale zakrzepica (dotycząca zwłaszcza żył głębokich, głównie kończyn dolnych) to nie jedyne jej symptomy. Inne objawy zespołu antyfosfolipidowego to:

  • nieprawidłowości neurologiczne (objawy udaru mózgu),
  • przemijające zaburzenia widzenia,
  • zaburzenia koncentracji i pamięci, otępienie,
  • zmiany skórne - zasinienie skóry, owrzodzenia, martwica skóry,
  • nadciśnienie tętnicze lub płucne,
  • niewydolność nerek,
  • migrena (częściej u kobiet),
  • ból stawów (częściej u kobiet),
  • zawał serca (częściej u mężczyzn),
  • drgawki, napady padaczkowe (częściej u mężczyzn),
  • stany przedrzucawkowe w ciąży, niewydolność łożyska, upośledzenie rozwoju płodu, poronienie.

Zespół antyfosfolipidowy - diagnostyka i leczenie

By zdiagnozować zespół antyfosfolipidowy, wystarczy spełnić jedno kryterium kliniczne oraz laboratoryjne. Należy zwrócić uwagę na wspólne występowanie kilku charakterystycznych objawów.

Kryteria kliniczne uwzględniają epizody zakrzepicy naczyń i niepowodzenia położnicze. Do kryteriów laboratoryjnych zaliczamy: badanie krwi na obecność przeciwciał antyfosfolipidowych (APLA), przeciwciał przeciw ß2-glikoproteinie I i antykoagulantu toczniowego.

Podstawowym badaniem jest wykonanie morfologii krwi z oceną układu krzepnięcia. Diagnostykę uzupełniają badania obrazowe, takie jak USG dopplerowskie kończyn, USG jamy brzusznej, badanie dna oka i tomografia komputerowa głowy.

Leczenie w zespole antyfosfolipidowym jest włączane celem zapobiegania powstawaniu zakrzepów, a także niepowodzeniom położniczym.

Terapia jest ustalana indywidualnie przez lekarza, który bierze pod uwagę wiele czynników, takich jak objawy, wyniki badań, potencjalne powikłania zakrzepowe, ryzyko ich powstania, poronienia.

Sposób leczenia zależy od występowania lub braku powikłań zakrzepowych. Jeśli zostaną zauważone, wdraża się leczenie przeciwzakrzepowe, które przebiega tak, jak u jak u chorych na zakrzepicę żył (bez zespołu antyfosfolipidowego).

Jeżeli nie występują powikłania zakrzepowe, ale badania wykazały przeciwciała antyfosfolipidowe, lekarz określa ryzyko ich pojawienia się. Od tego zależy leczenie. Wówczas stosuje się kwas acetylosalicylowy oraz hydroksychlorchinę, a w wyjątkowych sytuacjach heparynę.

Zespół antyfosfolipidowy może prowadzić do powikłań, które wymagają natychmiastowej interwencji lekarskiej (zawał serca, udar mózgu). Może się również pojawić tzw. katastrofalny zespół antyfosfolipidowy.

Wyleczenie zespołu antyfosfolipidowego nie jest możliwe. To choroba przewlekła, a jej przebieg zależy od różnych czynników. Niezwykle ważne jest, by pozostawać pod kontrolą lekarza, przestrzegać jego zaleceń, a także wykonywać okresowe badania kontrolne.

Przeczytaj także:

Więcej o: