1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Spastyczność u dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym

Spastyczność to nadmierne napięcie mięśni, które powoduje znaczne ograniczenie ruchomości. Spastyczność może być wynikiem stwardnienia rozsianego, urazów tkanki nerwowej czy nowotworów mózgu. Często spastyczność występuje jako następstwo mózgowego porażenia dziecięcego. Napięcie mięśni może występować zarówno w mięśniach kończyn, jak i narządów wewnętrznych, co stanowi nie lada problem i może prowadzić do poważnych problemów z poruszaniem się, a także do silnego bólu.

Czym jest mózgowe porażenie dziecięce?

Mózgowe porażenie dziecięce jest najczęściej występującą u dzieci niepełnosprawnością fizyczną. Schorzenie nazywane jest również chorobą Little’a, od nazwiska Williama Johna Little, czyli lekarza, który zajmował się jej badaniem. Little twierdził, że mózgowe porażenie dziecięce powstaje już w okresie życia płodowego, w trakcie porodu albo w niedługim czasie po nim. Przyczyną mózgowego porażenia dziecięcego według Little’a jest uszkodzenie mózgu.

Badaniem choroby zajmował się również Zygmunt Freud. Stwierdził on, że przyczyną mózgowego porażenia dziecięcego są nieprawidłowości natury rozwojowej, a także uszkodzenia, które zachodzą już w życiu płodowym. Obecne badania potwierdzają podejrzenia Freuda, jednak w około 30 procentach wciąż nie można jednoznacznie określić przyczyny choroby. Na rozwój mózgowego porażenia dziecięcego mają wpływ między innymi choroby, które w czasie trwania ciąży przechodzi matka. Ryzyko wystąpienia schorzenia zwiększają przede wszystkim zatrucia ciążowe, infekcje, cytomegalia, różyczka oraz toksoplazmoza. Ryzyko wystąpienia schorzeń płodu zwiększa również picie alkoholu oraz palenie papierosów przez matkę. Innym powodem mózgowego porażenia dziecięcego są komplikacje w trakcie porodu. Jeżeli poród występuje zbyt wcześnie, jest długi lub dziecko w czasie porodu ma trudności z oddychaniem, ryzyko wystąpienia mózgowego porażenia dziecięcego wzrasta.

Kiedy dziecko się zakrztusi. Przede wszystkim nie panikować. Działać!

Mózgowe porażenie dziecięce przejawia się szeregiem uszkodzeń układu nerwowego. Są one przyczyną zaburzeń dotyczących układu ruchowego. W zależności od tego, jak rozległe są uszkodzenia i które narządy ruchu obejmuje porażenie spastyczne, rozróżnia się kilka rodzajów porażenia:

  • Tetraplegia - porażenie czterech kończyn, najcięższa postać porażenia, często obejmuje również tułów oraz głowę, dziecko z tym typem porażenia ma trudności między innymi z utrzymywaniem głowy, kontrolą wzroku, gryzieniem oraz mówieniem,
  • Triplegia - porażenie trzech kończyn, jest połączeniem innych typów porażenia,
  • Paraplegia - porażenie kończyn dolnych,
  • Hemiplegia - porażenie dwóch kończyn po jednej stronie ciała, objawia się zgięciowym ustawieniem jednej nogi oraz jednej ręki,
  • Diplegia - porażenie kończyn dolnych, ręce są sprawne, jednak dziecko może mieć problemy z koordynacją przy wykonywaniu precyzyjnych ruchów,
  • Monoplegia - porażenie jednej kończyny.

W rzadkich przypadkach mózgowe porażenie dziecięce objawia się zaburzeniami mowy albo zaburzeniami koordynacji ruchowej innego typu niż porażenie spastyczne.

Leczenie spastyczności w mózgowym porażeniu dziecięcym

Za najbardziej skuteczną, a jednocześnie bezpieczną metodę leczenia spastyczności uznaje się terapię toksyną botulinową typu A. Jest to najsilniejsza ze znanych toksyn pochodzenia bakteryjnego stosowana w leczeniu spastyczności o różnym podłożu już od 1990 roku. Toksyna botulinowa poraża czynności mięśni, przez co zmniejsza ich napięcie. Terapia toksyną botulinową przynosi wiele korzyści, w tym:

  • Zmniejszenie bolesnego napięcia,
  • Zmniejszenie dyskomfortu,
  • Ułatwienie opieki nad chorym,
  • Poprawa funkcjonowania mięśni, w tym umożliwienie chodzenia, chwytania, itp.,
  • Ułatwienie wzrostu mięśni,
  • Zapobieganie powstawaniu trwałych przykurczów mięśni,
  • Umożliwienie rozwoju wzorców ruchowych.

Terapia toksyną botulinową przynosi najlepsze efekty, gdy spastyczność obejmuje ograniczony obszar mięśni. Jeżeli nadmierne napięcie dotyczy dużych grup mięśniowych, toksynę stosuje się na te mięśnie, które są kluczowe w poprawie funkcjonowania pacjenta. Początkowo toksyna botulinowa była stosowana jedynie w terapii napięcia mięśnia brzuchatego łydki, jednak obecnie stosuje się ją również w terapii spastyczności innych mięśni kończyn, zarówno dolnych, jak i górnych. Działanie toksyny nie jest trwałe, w związku z czym wstrzyknięcie toksyny należy powtarzać w odstępach około czterech-sześciu miesięcy. Lek jest zazwyczaj bardzo dobrze tolerowany, niekiedy występują niepożądane dolegliwości, takie jak ogólne zmęczenie, osłabienie mięśni czy infekcje górnych dróg oddechowych. Najlepsze efekty przynosi połączenie terapii toksyną botulinową z elektrostymulacją mięśni oraz rehabilitacją.

To także może cię zainteresować:

Więcej o: