1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Rumień zakaźny u dzieci - objawy i leczenie

Rumień zakaźny jest chorobą wywoływaną przez parwowirusa B19, przenoszonego drogą kropelkową. Większość zakażeń u dorosłych przebiega bez żadnych objawów.

Rumień zakaźny - objawy

Rumień zakaźny u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym daje objawy w postaci charakterystycznej wysypki: na policzkach pojawiają się intensywnie czerwone plamy, które tworzą na twarzy rysunek motyla. Wygląd wysypki określa się także jako "uderzone policzki". Po pojawieniu się wysypki na buzi, mogą się też pojawić plamki i grudki na rękach i nogach, rzadziej na tułowiu. Wysypka na kończynach układa się w rysunek przypominający siateczkę lub girlandy. Nie pojawia się na dłoniach i stopach, a także na błonach śluzowych. Wysypka utrzymuje się od 1 do nawet 3 tygodni. Może zniknąć, a potem się pojawić, np. pod wpływem przegrzania.

Rumień zakaźny u dzieci: zdjęcia

Na rumień zakaźny mogą zachorować już niemowlęta, ale choroba dotyczy przeważnie dzieci powyżej 2 roku życia. Po przebytym zakażeniu zyskuje się długotrwałą odporność - praktycznie na całe życie, choć u osób z poważnie osłabionym układem odpornościowym, może dojść do reaktywacji wirusa lub nowego zarażenia. Ocenia się, że około 90 proc. dorosłych osób ma przeciwciała wirusa B19. Obecność przeciwciał chroni przed powtórnym zachorowaniem na rumień zakaźny.

Rumień zakaźny u dzieci - leczenie

Rumień zakaźny u dzieci wymaga konsultacji u lekarza. Głównie po to, żeby wykluczyć inne wirusowe choroby wieku dziecięcego. Nie stosuje się profilaktycznej szczepionki na rumień zakaźny. Rumień zakaźny nie wymaga też specjalnego leczenia i zazwyczaj przebiega bardzo łagodnie. Ponieważ to choroba wirusowa, antybiotyki będą nieskuteczne. Dziecko chore na rumień zakaźny nie powinno chodzić do szkoły ani przedszkola, lepiej też, żeby nie wychodziło z domu; pamiętajmy tylko, żeby nie przegrzewać malucha. Jeśli pojawią się dodatkowe objawy, można stosować leczenie objawowe. Inne, poza wysypką, objawy rumienia zakaźnego to:

  • ból gardła,
  • bóle stawów,
  • swędzenie w miejscach objętych wysypką,
  • stan podgorączkowy lub gorączka.

Rumień zakaźny - powikłania

Najczęstszym powikłaniem rumienia zakaźnego jest zapalenie stawów, zwłaszcza stawów dłoni, nadgarstka, kolan. Rumień zakaźny prowadzi też do częściowego zahamowania produkcji czerwonych krwinek, może więc dojść do niedokrwistości lub obniżenia poziomu hemoglobiny. Nie jest to groźne dla zdrowych dzieci i zdrowych dorosłych. Jednak osoby, które już wcześniej miały problemy z niedokrwistością albo cierpią na deficyty układu odpornościowego, powinny być pod szczególną kontrolą lekarza.

Rumień zakaźny u dorosłych

Rumień zakaźny u dorosłych nie daje objawów w postaci wysypki. Większość zarażonych nie wie nawet, że ma rumień zakaźny. Objawy rumienia zakaźnego u dorosłych (jeśli w ogóle się pojawią) to:

  • powiększenie węzłów chłonnych,
  • bóle i zapalenia stawów,
  • gorączka i złe samopoczucie,
  • bardzo rzadko – zapalenie mięśnia sercowego.

Rumień zakaźny w ciąży

Rumień zakaźny w ciąży może być niebezpieczny dla zdrowia, a nawet życia płodu. Na szczęście większość mam jest odporna na wirusa. Polskie dane epidemiologiczne wskazują, że  nawet 40 proc. ciężarnych jest narażonych na kontakt z wirusem, ale tylko u 1-2 proc. z nich może dojść do infekcji, bo nie mają nabytej odporności. Kobiety, które miały styczność z chorym na rumień zakaźny lub mają objawy tej choroby, powinny skontaktować się niezwłocznie z lekarzem prowadzącym ciążę, żeby monitorować możliwe powikłania. Diagnozę dobrze potwierdzić testami na przeciwciała typu IgM i IgG. Badanie z negatywnym wynikiem trzeba powtórzyć, bo w początkowym okresie namnażania się wirusa organizm nie wytwarza jeszcze przeciwciał.

Jeśli kobieta w ciąży zachoruje na rumień zakaźny, lekarz zaleci wykonywanie dodatkowych badań USG (raz w tygodniu do 20 tygodnia). Ocenia się, że 30-50 proc. ciężarnych z infekcją ma szansę przekazać wirusa dziecku. Mniej więcej u 10 proc. zarażonych w okresie ciąży dzieci obserwuje się poważne powikłania. Może dojść do poronienia, obrzęku płodu albo niedokrwistości. W sytuacjach krytycznych ratunkiem może się okazać wewnątrzmaciczna transfuzja krwi, czasem stosuje się jeszcze dodatkowe leczenie farmakologiczne. Powikłaniem zakażenia parwowirusem B19 może być też zapalenie mięśnia sercowego u płodu, zapalenie wątroby i zaburzenia neurologiczne.

Obrzęk uogólniony płodu może spowodować "lustrzane" objawy u matki (obrzęki, niewydolność krążeniowo-oddechowa), co może zagrażać jej życiu.

Korzystałam m.in. z: "Diagnostyka laboratoryjna zakażenia parvowirusem B19 u kobiet w ciąży", publikacja Krajowej Izby Diagnostów Laboratoryjnych, 2014

To także może cię zainteresować:

Wysypka na twarzy dziecka

Choroby zakaźne: po czym poznasz, z którą masz do czynienia?

Więcej o: