Badania krwi i moczu - interpretacja wyników

Joanna Zdziecka
08.02.2012 , aktualizacja: 10.02.2012 09:50
A A A Drukuj
Analizy krwi i moczu to podstawowe badania, które pomagają postawić diagnozę. Co warto o nich wiedzieć?
ZOBACZ TAKŻE
Dziecko jest blade, nie ma apetytu, źle przybiera na wadze... Często choruje albo ma gorączkę niewiadomego pochodzenia. Jest zdrowe czy chore? Często nawet lekarz nie potrafi od razu odpowiedzieć na to pytanie. Pomóc w tym mogą podstawowe badania.

Badanie krwi

Badanie krwi więcej powie o zdrowiu dziecka niż długie oględziny całego ciała. Trzeba tylko znać język, w jakim zakodowana jest ta informacja.

Jeśli lekarz ma wątpliwości lub pragnie upewnić się co do trafności swojej diagnozy, zleca pobranie krwi.

Samo pobranie krwi, jeśli jest wykonane przez wykwalifikowaną pielęgniarkę, trwa króciutko (do badania wystarczy 1-2 ml krwi) i jest niemal bezbolesne. Krew pobiera się zazwyczaj z żyły w zgięciu łokcia. Najpierw pielęgniarka zakłada na rękę pacjenta opaskę uciskową, dzięki czemu wyraźniej widać żyłę. Potem wkłuwa się w nią igłą, używając strzykawki jednorazowej lub specjalnego urządzenia próżniowego.

Wynik badania ma postać wydruku z całą masą skrótów pochodzących od nazw polskich lub angielskich. Podane w nich normy są zwykle typowe dla osób dorosłych (poza kobietami w ciąży, rzecz jasna). Normy dla małych dzieci bardzo się od nich różnią i zależą od wieku, w jakim jest dziecko. Nie warto więc wyciągać pochopnych wniosków - lepiej interpretację wyników zostawić lekarzowi opiekującemu się maluchem. Jak rozumieć wyniki

WBC - krwinki białe, czyli leukocyty. Chronią organizm przed bakteriami, grzybami, wirusami, pierwotniakami. Dzielą się na trzy grupy - granulocyty, limfocyty i monocyty. U zdrowego dziecka liczba leukocytów waha się od 8000 do 15 000 w mililitrze krwi. Wyższy poziom leukocytów wskazuje na stan zapalny w organizmie. Niższy może świadczyć o tym, że właśnie przebyło lub ma jakąś, najczęściej wirusową, infekcję. Po kilku tygodniach poziom leukocytów powinien wrócić do normy, dlatego lekarz może zalecić powtórne badanie .

RBC - krwinki czerwone, czyli erytrocyty. Są głównym składnikiem krwi, przenoszą tlen w organizmie. Zawierają hemoglobinę (Hb), która nadaje im czerwoną barwę. U zdrowego niemowlęcia i małego dziecka powinno ich być od 3,5 do 5,4 mln/ml krwi. Niższy poziom świadczy o niedokrwistości. Wyższy może świadczyć o odwodnieniu. Jeśli maluch miał biegunkę, wymiotował i niewiele pił, jego krew gęstnieje - jest w niej więcej krwinek, a mniej osocza.

Hgb lub Hb - hemoglobina. Jest nośnikiem tlenu. Jeśli jest jej za mało, może to powodować podatność na infekcje, braku apetytu i uczucie zmęczenia. U zdrowego dziecka poziom hemoglobiny wynosi od 10,5 do 15 g/dl i w dużej mierze zależy od wieku (najniższy jest w 3.-4. miesiącu życia, gdyż szpik nie produkuje jeszcze odpowiedniej liczby erytrocytów, a kończą się zapasy z okresu płodowego). Jeśli poziom hemoglobiny spada poniżej normy, to dzieje się tak najczęściej z powodu niedoboru żelaza, czasem także witaminy B12 lub kwasu foliowego.

Hct - hematokryt. Określa stosunek objętości krwinek czerwonych do objętości pełnej krwi. Najczęściej wyrażany jest w procentach. Norma dla niemowląt i małych dzieci wynosi 30-40%. Spadek hematokrytu może świadczyć o niedokrwistości, podwyższony świadczy najczęściej o odwodnieniu.

MCV - średnia objętość krwinki czerwonej. U zdrowego dziecka wynosi około 80 fl.

MCH - średnia masa hemoglobiny w krwince. Norma wynosi 24-30 g/dl.

MCHC - średnie stężenie hemoglobiny w krwince. Norma wynosi 33-36,5 g/dl.

Te trzy parametry pomagają lekarzowi ustalić, czy niedokrwistość jest skutkiem niedoboru żelaza czy też kwasu foliowego lub/i witaminy B12.

RDW - rozkład objętości krwinek czerwonych. Wyraża się go w procentach. Norma wynosi 11,5-14,5%. Podwyższone RDW przemawia za niedokrwistością z niedoboru żelaza.

Plt - trombocyty, czyli płytki krwi. Są to najmniejsze komórki krwi, reperujące uszkodzone naczynia - uszczelniają przerwaną ściankę i tworzą skrzep, który hamuje krwawienie. Powinno ich być 150-300 tys./mm3 krwi. Najczęstszą przyczyną niedoboru płytek są infekcje wirusowe.

Ret - retikulocyty. Ich liczba pokazuje, z jaką szybkością szpik kostny produkuje nowe erytrocyty. Wysoki poziom retikulocytów wskazuje na szybkie odnawianie się krwinek czerwonych w szpiku (np. po leczeniu niedokrwistości żelazem czy po krwotoku).

OB - opad, odczyn Biernackiego. Przekroczenie wartości 10 mm świadczy o tym, że gdzieś w organizmie jest stan zapalny (podwyższone OB jest normą w okresie ciąży).

Rozmaz krwi - jeśli lekarz nie potrafi ustalić, czy choroba dziecka ma podłoże wirusowe, czy bakteryjne, może zlecić rozmaz krwi. Laborantka ocenia pod mikroskopem wygląd białych krwinek i ich liczbę. Wyniki podaje się w procentach.

Granulocyty (Neut) - przeważają nad limfocytami przed 4. dniem życia i po 4. roku życia. Ich wysoki poziom świadczy zwykle o infekcji bakteryjnej.

  • 1
  • 4
Brak komentarzy

Redakcja eDziecko.pl

*

Agnieszka Wirtwein-Przerwa

  • redaktorka naczelna
  • agnieszka.wirtwein@agora.pl
  • redaktorka
  • karolina.stepniewska@agora.pl
  • dziennikarka
  • joanna.biszewska@agora.pl
  • dziennikarz, felietonista
  • marcin.sztetter@gmail.com
  • felietonistka
  • administratorka forum
  • zona_mi@gazeta.pl