1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Zarastające ciemiączko

Nasza czteromiesięczna córka dostała skierowanie do poradni metabolicznej. Bardzo pociły jej się stópki i dłonie, szybko zarastało przednie ciemiączko. Badania krwi i moczu wykazały nadmiar fosforu i wapnia, lekarz zalecił więc odstawienie witaminy D3 i dietę niskofosforanową. Niestety, podczas ostatniej wizyty w przychodni rejonowej lekarz stwierdził, że ciemiączko prawie zupełnie zarosło. Co robić w tej sytuacji?
Przedwczesne zarastanie ciemiączek bywa pozorne, czy inaczej rzekome, jak to określają lekarze. To znaczy, że co prawda ciemię jest już niewyczuwalne, ale tak naprawdę wcale nie zarosło. Najłatwiej to ocenić, analizując przyrosty obwodu głowy - jeśli są prawidłowe, świadczy to na ogół o właściwym rozwoju mózgu i o tym, że szwy czaszkowe wcale nie zarosły.

Jeśli natomiast szwy czaszkowe istotnie przedwcześnie zarastają, może to wywołać pewne komplikacje neurologiczne. Ponieważ tego typu przypadki są naprawdę rzadkie, sytuacja ta nie powinna budzić nadmiernego niepokoju, wymaga jednak systematycznej kontroli, najlepiej u neurologa dziecięcego.

Więcej o: