Porażenie mózgowe

Lek. med. Agnieszka BILSKA Konsultacja: dr Piotr Albrecht
25.02.2007 , aktualizacja: 25.02.2007 12:38
A A A Drukuj
Mózgowe porażenie dziecięce jest skutkiem uszkodzenia mózgu w okresie życia płodowego, w trakcie porodu lub tuż po nim. Lekarze rozpoznają je u dwojga niemowląt na tysiąc.
Nasze oczy, uszy i inne narządy zmysłów odbierają bodźce z otoczenia i z wnętrza ciała. Impulsy nerwowe biegną po włóknach do mózgu. To tam, w korze mózgowej, dzięki rozgałęzionej sieci połączeń, odbywa się analiza wszystkich docierających bodźców i zapada decyzja, co i jak robić dalej. Rozkazy biegną teraz w drugą stronę - do mięśni - i odbywa się ruch. Wszystko to wymaga harmonijnej współpracy ogromnej liczby komórek nerwowych i dzieje się na ogół poza naszą świadomością.

To naturalne, że jeżeli po coś sięgamy - wyciągamy rękę, a gdy siadamy - zginamy nogi. Jeżeli jednak część szlaków mózgowych zostaje uszkodzona, pojawiają się kłopoty z wykonaniem podstawowych czynności. Mięśnie wymykają się spod kontroli mózgu, robią się napięte i stawiają opór przy próbie ruchu.

Czynniki ryzyka

Trudno jednoznacznie określić przyczyny mózgowego porażenia dziecięcego, ale na pewno ryzyko tego schorzenia wzrasta, jeżeli:

•  ciąża była zagrożona poronieniem;

•  doszło do zatrucia ciążowego lub infekcji (groźne są zwłaszcza różyczka, toksoplazmoza, cytomegalia);

•  kobieta w ciąży przyjmowała leki, paliła papierosy lub piła alkohol;

•  poród trwał bardzo długo i był skomplikowany (pośladkowy, kleszczowy);

•  dziecko miało tuż po porodzie trudności z oddychaniem;

•  dziecko jest wcześniakiem;

•  dziecko we wczesnym okresie życia przechodziło zapalenie opon mózgowych (zwłaszcza bakteryjne).

W każdym z tych wypadków malec musi być od urodzenia pod obserwacją neurologa. Wykrycie zaburzeń neurologicznych w pierwszych tygodniach życia nie jest łatwe. Układ nerwowy jest wtedy jeszcze bardzo niedojrzały. Nawet zdrowe dziecko ma ruchy nieskoordynowane. Podwyższone napięcie mięśni też jeszcze nie znaczy, że jest chore.

Dla przyszłego rozwoju dziecka najważniejsze jest, by wykryć zaburzenie w pierwszych 3-4 miesiącach życia i od razu rozpocząć rehabilitację.

Obserwacja to klucz do rozpoznania

Choć to lekarz po badaniu neurologicznym stawia rozpoznanie, bezcenna w diagnostyce jest wnikliwa obserwacja dziecka, czyniona przez rodziców. Dlatego, gdy tylko zauważysz coś niepokojącego w zachowaniu malca, nie wahaj się natychmiast skontaktować z lekarzem.

Co może cię niepokoić w zachowaniu dziecka?

poniżej 4. miesiąca:

•  kłopoty ze ssaniem (nie może objąć brodawki);

•  mała ruchliwość;

•  drżenie rąk albo nóg;

  • 4
  • 7

Redakcja eDziecko.pl

*

Agnieszka Wirtwein-Przerwa

  • redaktorka naczelna
  • agnieszka.wirtwein@agora.pl
  • redaktorka
  • karolina.stepniewska@agora.pl
  • dziennikarka
  • joanna.biszewska@agora.pl
  • dziennikarz, felietonista
  • marcin.sztetter@gmail.com
  • felietonistka
  • administratorka forum
  • zona_mi@gazeta.pl