1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Środkowe dziecko - jak mu pomóc?

Jeśli masz troje dzieci, przyjrzyj się uważnie drugiemu z kolei. Często umyka nam wyjątkowość dziecka, które nie jest ani tym najstarszym, ani tym najmłodszym.
Każde kolejne dziecko w rodzinie to wielka radość, ale i wyzwanie. Gdy pojawia się pierwszy maluch, mieszane uczucia kłębią się w sercach rodziców; przy narodzinach drugiego rewolucja pustoszy bezpieczny świat zdetronizowanego jedynaka, ale gdy rodzina powiększa się o trzeciego potomka - środkowemu dziecku jest najtrudniej. Ta pozycja nie wiąże się z żadnymi przywilejami - nie ma statusu najstarszego, któremu wolno najwięcej, ani najmłodszego, który skupia na sobie uwagę. Co więcej, granice tej pozycji są ruchome - raz słyszy, że jest starszy i powinien ustąpić malutkiemu, a za chwilę dowiaduje się, że jako młodszy nie może iść ze starszakiem na zajęcia kółka plastycznego. Jaki więc jest? Ani starszy, ani młodszy, po prostu średni, czyli nijaki. Dlatego to właśnie średnie dziecko ma najczęściej problemy z uchwyceniem własnej tożsamości i z właściwą samooceną. Żyje w cieniu starszego brata lub siostry, a gdy chodzi o ubrania czy zabawki, najczęściej bywa ich drugim właścicielem. Czuje się zatem niedoceniony, zepchnięty na drugi plan. Jego życie to walka, i to na dwóch frontach - z pierworodnym rywalizuje o pierwszeństwo, a z beniaminkiem o uwagę rodziców.

W OBRONIE SWOJEJ TOŻSAMOŚCI

Żeby zdefiniować własne "ja" i zwrócić na siebie uwagę, średniak musi podjąć widoczne działania. Może stać się bardzo grzeczny, pomocny, podaje pieluszkę dla maluszka, sam składa piżamkę. Częściej jednak wybiera łatwiejszą opcję, która przy- nosi natychmiastowy skutek w postaci wyraźnej uwagi rodziców - zaczyna zachowywać się wyjątkowo źle. Na wszystkich krzyczy, dokucza rodzeństwu, skarży, buntuje się przeciw wszelkim zasadom.

JAK MU POMÓC?

Przede wszystkim traktuj dziecko indywidualnie - jak jednostkę. Wzmacniaj w dziecku poczucie własnej wartości. Pomóż dostrzec to, w czym jest najlepsze . Twoja pomoc okaże się z pewnością nieoceniona także na arenie walki między rodzeństwem. Pamiętaj, by zachować obiektywizm i nie ulegać emocjom. Konflikty są nie do uniknięcia, ale możesz je łagodzić. Naucz dzieci rozmawiać ze sobą o tym, co je złości, a nie używać przemocy. Inicjuj zabawy wymagające współdziałania, akcentuj i nagradzaj momenty współpracy i wzajemnej troski. Wielu rodziców dopuszcza do opieki nad najmłodszym jedynie najstarsze dziecko. Środkowy malec poczuje się ważny, gdy i jego obdarzysz zaufaniem. Niech ci pomaga, a gdy przyjdą chwile zazdrości, pozwól średniakowi wyrazić negatywne emocje, nie zaprzeczaj im, a raczej okaż zrozumienie i współczucie. A potem naucz, jak można wyładować złość w bezpieczny sposób (rysowanie uczuć, darcie i deptanie gazety).

KU POKRZEPIENIU

Jeśli emocjonalne burze średniaka znajdą przeciwwagę w postaci cierpliwej miłości rodziców, mały człowiek ma szansę stać się kimś wyjątkowym. Środkowa pozycja na- uczy dziecko, jak mediować. Z tych dzieci wyrastają ludzie elastyczni, obdarzeni łatwością przystosowywania się, empatyczni, budzący zaufanie ludzi i sympatię. Ponadto nieustanna potrzeba samookreślania się wspiera rozwój twórczości i wyobraźni.

8 RAD, JAK WZMACNIAĆ INDYWIDUALIZM DZIECKA

Każde dziecko potrzebuje indywidualnego traktowania. Co to oznacza?

•  Zwracajcie się do każdego dziecka po imieniu.

•  Unikajcie zbiorowej odpowiedzialności, by nie ranić niewinnych.

•  Unikajcie zwrotów typu "co u was?". Pytajcie każde dziecko z osobna, jak mu minął dzień.

•  Podarujcie co jakiś czas każdemu dziecku czas spędzany z jednym z was. Każdy potrzebuje mieć czasem mamę czy tatę na wyłączność.

•  Wprowadźcie zwyczaj indywidualnej relacji, kiedy to dziecko opowiada wam, co mu się przytrafiło. Zadawajcie pytania otwarte: "Jak było?", zamiast "Czy dobrze się bawiłeś?".

•  Akcentujcie indywidualne święta - urodziny i imieniny. Niech pozostali członkowie rodziny wymyślą specjalne atrakcje, które podkreślą indywidualizm świętującego: jego ulubione ciasto, ubrania w jego ulubionym kolorze, czytanie lub oglądanie jego ulubionej bajki.

•  Z okazji świąt szykujcie prezenty indywidualne, przygotowane dla konkretnego dziecka.

•  Pielęgnujcie indywidualne zainteresowania dzieci i nie ulegajcie pokusie zapisania wszystkich na te same zajęcia dodatkowe tylko dlatego, że tak jest wygodniej.

Więcej o: