1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Dziecko i teatr

Jeśli czasem nudzisz się na przedstawieniach dla najmłodszych, przenieś wzrok ze sceny na swoje dziecko. Na jego twarzy zobaczysz fascynującą grę emocji.
Boicie się, że wasze dziecko jest jeszcze za małe, żeby pójść do teatru? Że nie wysiedzi, będzie się bało, głośno śmiało lub płakało? Spokojnie - takie zachowania w teatrze dla dzieci są całkiem normalne. A dobre przedstawienie dla najmłodszych to takie, na którym dziecko nie tylko wysiedzi, ale na które będzie potem chciało wracać.

Dobra sztuka

Teatry dla dzieci znajdziecie w większości dużych miast. W niektórych są również organizowane festiwale, przeglądy, spotkania teatralne, podczas których podziwiać można teatry (nie tylko lalkowe) z Polski i innych krajów. Takie wydarzenia (terminy najbliższych podajemy w ramce) to świetna okazja, aby rozpocząć oswajanie dziecka ze sztuką. Przede wszystkim dlatego, że wówczas prezentowane są najciekawsze spektakle dla najmłodszych. Mamy większą szansę trafić na świetne przedstawienie, które rozkocha malucha w teatrze.

Warto poznać także ofertę teatrów dla dzieci i tych "dorosłych", w których gościnnie są wystawiane spektakle dla najmłodszych widzów.

Od ilu lat?

Zanim kupimy bilety spytajmy w kasie lub zajrzyjmy na stronę internetową teatru, by sprawdzić dla dzieci w jakim wieku jest przeznaczony dany spektakl. Najlepiej poznać jeszcze opinie innych rodziców, którzy na sztuce już z dziećmi byli.

W repertuarach niektórych teatrów można znaleźć spektakle, a raczej teatralizowane formy zabawy, już dla półtorarocznych maluchów. Słynne "Tygryski" w warszawskim teatrze Lalka przyciągały tłumy rodziców z dziećmi. Tego typu spektakle są często tworzone na podstawie obserwacji dziecięcych zabaw. Maluchy nie siedzą na fotelach - bo nie usiedzą!, ale są zapraszane do wspólnej zabawy. Z biernych widzów stają się współtwórcami.

Dobre przedstawienie dla najmłodszych widzów opowiada historię raczej obrazami, a nie słowami.

Widz wyjątkowy

Dziecko jest wyjątkowo wdzięcznym widzem - nie zna jeszcze wielu konwenansów i schematów, które bardzo ograniczają postrzeganie świata i wyobraźnię. Granica między fikcją i rzeczywistością się zaciera - stąd spontaniczne reakcje maluchów, które zrywają się z foteli, by biec na ratunek babci i Czerwonemu Kapturkowi.

Salwy śmiechu, piski radości czy pomruki grozy dobiegające z widowni są nie tylko normalne, ale również mile widziane i całkowicie uzasadnione. Maluchy dają w ten sposób upust swoim emocjom, a aktorzy mają satysfakcję z dobrze wykonanej pracy.

Nauka kultury

Spontanicznych zachowań tłumić nie powinniśmy. Inaczej sprawa się ma z nauką kultury, zasad uczestniczenia w spektaklu. Rodzice muszą wytłumaczyć i pokazać dziecku, że wizyta w teatrze to swego rodzaju święto, które warto podkreślić stosownym strojem i właściwym zachowaniem. Aktorzy starają się dla nas, a my staramy się dla nich. Dlatego nie szeleścimy papierkami od cukierków, nie jemy, nie pijemy, nie rozmawiamy z kolegami, nie wychodzimy w trakcie przedstawienia (chyba, że to kwestia wyższej konieczności).

Warto oprzeć się pokusom czyhającym w większości teatralnych sklepików, których półki uginają się od batoników i butelek coca coli. A jeżeli nam się to nie uda, skończmy słodki przerywnik przed wejściem na widownię, w czasie antraktu.

Ujście dla emocji

Czasem już po pierwszej wizycie w teatrze, w dziecku odzywa się potrzeba uprawianie własnej twórczości teatralnej. To nie tylko fantastyczna okazja do rozwijania w dziecku wyobraźni oraz zdobywania nowych umiejętności (manipulowania lalkami, modulowania głosu, przebierania się, tworzenia scenografii, śpiewania i mówienia zapamiętanego tekstu i wielu, wielu innych). Taki domowy teatr to często sposób na dyskretne poznanie kłębiących się w dziecku emocji. Nie narzucajmy mu własnego wyobrażenia teatrzyku. Niech samo wybierze, o czym ma być bajka, kto w niej wystąpi i co będzie mówić. Może się okazać, że odegrane sceny staną się kluczem do zrozumienia zachowań malucha, jego strapień i trudnych do wyrażenia emocji.

Na własnej scenie

Jeśli w waszej miejscowości nie ma sceny dla dzieci, a dojazd do większego ośrodka jest trudny, nie poddawajcie się, tylko pomyślcie, jak zaprosić sztukę do siebie.

Wiele teatrów organizuje objazdowe trasy, wystawia spektakle w miejscowych domach kultury czy świetlicach. Większość ma swoje strony internetowe, gdzie prezentuje repertuar i zamieszcza dane kontaktowe.

Dobrym miejscem do pierwszego kontaktu z teatrem są również przedszkola. Najwdzięczniejsi widzowie to bowiem cztero-, pięcio i sześciolatki. Jeśli przedszkole nie organizuje grupowych wyjść do teatru, może zaprosić aktorów do siebie. Warto także namówić dyrektora i wychowawczynie do organizowania przedszkolnych występów i zajęć z dramy. To wspaniała okazja do pogłębionej pracy z maluchami: do pokonywania nieśmiałości, poprawy wymowy, ćwiczenia pamięci, zrozumienia istoty mimiki i pozawerbalnej ekspresji, a także pracy w grupie. Występ przed publicznością daje dzieciom satysfakcję i radość z tworzenia. A burza oklasków po występie i pochwały rodziców są dla nich nieocenioną nagrodą.

Co daje dziecku kontakt z teatrem?

Mówiąc o teatrze dla najmłodszych myślimy zarówno o teatrze dla dzieci, jak i teatrze dziecięcym. Obie formy są niezwykle ważne w rozwoju malucha:

Teatr dla dzieci - tworzony przez dorosłych

- uczy szacunku dla sztuki, dla pracy aktorów, muzyków

- skłania do skupienia, wyciszenia na czas spektaklu

- wyzwala emocje, pomaga przeżywać je razem z bliskimi

- rozwija wrażliwość dziecka (bohaterowie są prawdziwi, bliscy, namacalni - inaczej niż w filmie czy kreskówce),

- oswaja dziecko z pojęciami dobra i zła, uczuciami przyjaźni, lojalności, zazdrości czy smutku.

Teatr dziecięcy - tworzony przez dzieci

- uwalnia skrywane uczucia, pełni rolę terapeutyczną

- daje rozrywkę, twórcze zajęcie, poczucie satysfakcji i dumy

- uczy pracy w zespole, ćwiczy pamięć i koncentrację

- pokazuje, jak nasze zachowanie wpływa na odczucia innych osób

- rozwija wyobraźnię, zdolność opowiadania historii słowami, obrazami, gestami.

Kurtyna w górę!

Jeśli chcecie pokazać dzieciom teatr w najlepszym wydaniu, skorzystajcie z ciekawej oferty przeglądów teatralnych, a także... propozycji Teatru Telewizji dla najmłodszych.

W każdą sobotę o 8.50 na TVP2 możecie obejrzeć cykl programów kulturalnych dla dzieci "PANKOT i KOTPAN przedstawiają", a w nim najlepsze, kultowe przedstawienia Teatru Telewizji. Gorąco polecamy!

Więcej o: