1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Zaburzenia miesiączkowania - przyczyny, objawy, leczenie

Zaburzenia miesiączkowania u kobiet mogą pojawić się w różnym wieku, zarówno u nastolatek, jak i pań przed menopauzą. Ich przyczyny są bardzo różne - zarówno błahe, jak i mające źródło w poważnych stanach chorobowych. To dlatego każda kobieta przez całe życie powinna pozostawać pod opieką ginekologa i zgłaszać mu wszelkie niepokojące objawy. Zaburzenia miesiączkowania - co należy o nich wiedzieć?

Zaburzenia miesiączkowania są objawem czynnościowych lub organicznych nieprawidłowości w organizmie kobiety. Dotyczą zarówno nieregularnej częstotliwości krwawień miesięcznych, jak i ich obfitości, bolesności oraz obecności krwawień przed okresem, po okresie bądź w trakcie owulacji. Zaburzenia mogą mieć również postać pierwotnego lub wtórnego zaniku miesiączki.

Najczęstsze objawy zaburzeń miesiączkowania to:

  • skrócenie lub wydłużenie czasu pomiędzy miesiączkami, zaburzenia rytmu miesiączkowania,
  • plamienia i krwawienia międzymiesiączkowe,
  • występowanie bardziej obfitych miesiączek niż zazwyczaj lub skąpe miesiączki,
  • pojawianie się skrzepów krwi,
  • obecność bardzo bolesnych menstruacji czy owulacji,
  • pierwotny bądź wtórny brak miesiączki.

Czym jest miesiączka?

Miesiączka to cykliczne krwawienie z dróg rodnych kobiety, która jest dojrzała płciowo. To konsekwencja przemian, jakie zachodzą w błonie śluzowej macicy pod wpływem hormonów jajnika. Klamrą czasową jest menarche, czyli pierwsza miesiączka, pojawiająca się pomiędzy 9. a 16. rokiem życia i menopauza, czyli ostatnie krwawienie menstruacyjne, po którym pojawia się co najmniej roczna przerwa w samoistnym miesiączkowaniu. Menopauza występuje zwykle między 45. a 55. rokiem życia.

Prawidłowa miesiączka ma postać krwawienia, w którym nie występuje jasna krew ani skrzepy. Z kolei wzorcowy, książkowy cykl menstruacyjny trwa 28 dni, choć możliwe są odchylenia 25-35 dni. Krwawienia miesiączkowe są regularne i cykliczne, trwają od 3 do 7 dni. Fizjologiczna utrata krwi zawiera się w przedziale 30-100 ml w czasie krwawienia.

Za nieprawidłowe miesiączki uznaje się te, które występują częściej niż co 21 dni, rzadziej niż co 35, trwają dłużej niż 8 dni, są bolesne, bardzo obfite bądź skąpe. Z kolei brak miesiączki, gdy ciąża jest wykluczona, a także jej lub jej opóźnienia uznawane są za odstępstwo od normy.

Zaburzenia miesiączkowania - przyczyny

Zaburzenia miesiączkowania wskazują na różne nieprawidłowości. Mogą świadczyć o stanie zdrowia, a i być przyczyną bądź objawem poważnych dolegliwości. Bywa, że są związane z jednostką chorobową, zaburzeniami hormonalnymi, ale i stylem życia.

Klasyfikacja zaburzeń miesiączkowania, dokonana przez Światową Organizację Zdrowia (WHO), wyszczególnia następujące rodzaje zaburzeń:

  • pierwotna niewydolność jajników,
  • guzy pourazowe lub pozapalne okolicy podwzgórzowo-przysadkowej,
  • zaburzenia czynności w obrębie osi podwzgórze-przysadka,
  • wady lub uszkodzenia w obrębie macicy,
  • niewydolność podwzgórzowo-przysadkowa,
  • guzy okolicy podwzgórzowo-przysadkowej, które wydzielają prolaktynę,
  • zaburzenia w obrębie osi podwzgórzowo-przysadkowej z hiperprolaktynemią.

Zaburzenia miesiączkowania - zwłaszcza nieregularne cykle menstruacyjne - często zdarzają się w okresie pokwitania (menarche) i przekwitania (menopauzy). Zaburzenia miesiączkowania po 40. oraz u nastolatek są najczęściej wynikiem zachwiania równowagi hormonalnej.

Zaburzenia miesiączkowania mogą mieć wpływ także inne choroby, takie jak choćby niedoczynność tarczycy, ale i styl życia: dieta, stres, infekcje, podróż, zmęczenie. Ponieważ regularne miesiączki o zbliżonym nasileniu krwawienia są oznaką dobrego stanu zdrowia, wszelkie zaburzenia miesiączkowania, zwłaszcza utrzymujące się dłużej bądź nawracające, wymagają konsultacji lekarskiej.

Zaburzenia miesiączkowania - leczenie

Leczenie zaburzeń miesiączkowania zależy od przyczyny, które je wywołała oraz od konkretnych objawów. W tym celu lekarz zbiera szczegółowy wywiad, przeprowadza badanie ginekologiczne, a także USG. Pomocne są również badania laboratoryjne.

Celem leczenia jest uregulowanie cyklu lub zmniejszeniu objętości krwawień. W przypadku nieregularnych krwawień miesiączkowych często wystarczy zmiana trybu życia. Uregulowany i higieniczny tryb życia, racjonalne odżywianie, unikanie stresów oraz dbanie o jakość i ilość snu to absolutna podstawa. Wiele zaburzeń miesiączkowania wymaga przeprowadzenia terapii hormonalnej, polegającej na podawaniu określonych hormonów. W skrajnych przypadkach wykonuje się ablację endometrium. To chirurgiczne usunięcie błony śluzowej, która wyścieła jamę macicy. Zabieg przeprowadza się zwykle w okresie menopauzalnym oraz u kobiet, które nie reagują na leczenie hormonalne.

Więcej o: