1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Glista ludzka - droga zakażenia, objawy i leczenie

Glista ludzka jest jednym z pasożytów przewodu pokarmowego. Jej obecność najczęściej nie daje specyficznych objawów, stąd często trudno wpaść na ślad jej istnienia i dociec przyczyn różnych dolegliwości. Glistą ludzką można zarazić się w prosty sposób - wystarczy chwila nieuwagi bądź bycie na bakier z higieną. Jakie są objawy zakażenia tym pasożytem? Jak się go pozbyć?

Glista ludzka (łac. Ascaris lumbricoides hominis) to pasożyt ludzki z rodzaju Ascaris, który wywołuje chorobę zwaną glistnicą. Glista ludzka żywi się nabłonkiem niszczonej ściany jelita i substancjami zawartymi w treści jelitowej. Należy do grupy pasożytniczych nicieni jelitowych.

Glista ludzka - budowa i drogi zakażenia

Glista ludzka osiąga długość około 40 centymetrów, choć długość samców nie przekracza zwykle 30 centymetrów. Ciało pasożyta jest obłe, o bladoróżowej barwie. Wzdłuż ciała biegną cztery podłużne linie: linia grzbietowa, brzuszna i dwie boczne. Otwór gębowy glisty ludzkiej otoczony jest trzema wargami, które są narządem czepnym, spełniają rolę narządów dotyku.

Do zakażenia glistą ludzką dochodzi drogą pokarmową, najczęściej:

  • w wyniku nieprzestrzegania zasad higieny osobistej (na przykład brak nawyku mycia rąk po wyjściu z toalety),
  • poprzez zjedzenie niedomytych owoców lub warzyw, na których znajdują się jaja glisty (na przykład nawożonych ludzkimi odchodami),
  • przez napicie się skażonej wody ze stawu czy jeziora,
  • poprzez brudne ręce (które miały na przykład kontakt z zarażoną ziemią bądź skażonym przedmiotem. Tym sposobem najczęściej zarażają się dzieci, które biorą wszystko do buzi).

Należy pamiętać, że jajami glisty ludzkiej można się zarazić także w domu. Można je wnieść na butach, zabawkach, kołach wózków czy rowerków.

Glista ludzka - cykl rozwojowy

Glista ludzka jest rozdzielnopłciowa. Dorosłe samice żyją w jelicie cienkim i składają dziennie do 200 tysięcy jaj, które z kałem żywiciela wydostają się na zewnątrz. W optymalnych warunkach larwy glisty ludzkiej mogą zachować żywotność nawet przez kilka lat. Po kilku tygodniach, w sprzyjających warunkach środowiska zewnętrznego, rozwijają się inwazyjne larwy. W takiej postaci czekają na połknięcie przez żywiciela.

Kiedy larwy zostają połknięte, w jelicie człowieka wydostają się z osłon jajowych, przenikają przez ścianę jelita cienkiego i trafiają do naczyń krwionośnych. Z prądem krwi trafiają do wątroby, a następnie do serca i płuc. Kiedy docierają do pęcherzyków płucnych, linieją. Następnie, po osiągnięciu 2 mm długości przemieszczają się - przez oskrzeliki, oskrzela, tchawicę - do krtani. Potem, odruchowo połknięte, wraz z odkrztuszoną wydzieliną docierają do żołądka, a później do jelita, gdzie osiągają dorosłą postać i dojrzałość płciową. Okres wędrówki larw glisty ludzkiej trwa około 2 tygodnie. Już w jelicie, po około 2 miesiącach od zakażenia, glista ludzka zaczyna rozmnażać się płciowo. Może tu przeżyć mniej więcej rok.

Glista ludzka - objawy zakażenia

Zakażenie glistą ludzką w wielu przypadkach jest bezobjawowe. Jej obecność w organizmie człowieka najczęściej manifestuje się, gdy dojdzie do intensywnej inwazji pasożytów. Objawami wówczas są:

  • osłabienie,
  • zawroty głowy,
  • obrzęki twarzy i rąk,
  • nadmierna pobudliwość,
  • reakcje alergiczne - pokrzywka, świąd skóry,
  • zapalenie spojówek, łzawienie oczu,
  • suchy kaszel,
  • bezsenność lub niespokojny sen,
  • nadmierna pobudliwość nerwowa.

Gdy zakażenie jest masowe (mowa o kilkudziesięciu osobnikach), może dojść do braku drożności jelit. Z kolei jej długie bytowanie w jelicie naraża organizm na niedobory składników mineralnych i witamin. W rezultacie zaburzona zostaje praca układu pokarmowego, szwankuje układ odpornościowy, który jest przeciążony toksynami pochodzącymi z rozkładających się obumarłych pasożytów.

Glista ludzka - rozpoznanie i leczenie

Zakażenie glistnicą można rozpoznać, wykonując badaniach - zarówno z krwi, jak i kału. Świadczy o tym obecność jaj glisty ludzkiej w rozmazach kału, testy serologiczne wykażą zaś obecność swoistych przeciwciał skierowanych przeciwko antygenom glisty ludzkiej, jak również podwyższoną ilość eozynofilii.

Leczenie glistnicy polega na podaniu leków przeciwpasożytniczych - doustnie w jednorazowej dawce. Terapię należy powtórzyć po 2-3 tygodniach, z uwagi na ryzyko zainfekowania jelita przez larwy glist, które wędrowały po organizmie podczas pierwszej tury leczenia (znajdowały się w naczyniach krwionośnych lub układzie oddechowym).

Nasze babcie próbowały pozbyć się glisty ludzkiej za pomocą jedzenia pestek dyni i innych produktów, których pasożyty nie lubią. Zwolennicy metod naturalnych zalecają leczenie nalewkami ziołowymi. Jednak zdania co do tych metod są podzielone.

Więcej o: