1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Lamblia - co warto o niej wiedzieć?

Lamblia to powszechnie występujący pierwotniak należący do grupy wiciowców, który bytuje w jelicie cienkim człowieka oraz wielu gatunków zwierząt. Choć jest niewidoczny gołym okiem, potrafi w organizmie poczynić wiele szkód. Czy można się przed nim chronić? Jak leczyć? Co warto wiedzieć o lamblii?

Lamblia jest znana pod wieloma nazwami, takimi jak: Ogoniastek jelitowy, Wielkouściec jelitowy, Giardia lamblia czy Giardia intestinalis. Ten  powszechnie występujący pasożyt wywołuje giardiozę, zwaną również lambliozą.

Lamblia - jak dochodzi do zakażenia?

Lamblia dostaje się do organizmu drogą pokarmową:

  • przez spożycie skażonych cystami pasożyta produktów spożywczych,
  • przez spożycie skażonej cystami pasożyta wody,
  • można się także zarazić od psa bądź kota (pasożyt ten jest bardzo często przenoszony przez zwierzęta),
  • poprzez kontakt z odchodami zarażonych ludzi i zwierząt.

Gdy już dojdzie do zarażenia, w organizmie z cysty wydostają się trofozoity, postacie pasożytnicze, które zaczynają się namnażać i kolonizować ściany jelita cienkiego. Cysty lamblii wydalane są z kałem. Są bardzo odporne i wytrzymałe. W glebie mogą przeżyć nawet 7 tygodni.

Lamblioza - choroba wywoływana przez lamblie

Lamblioza (inaczej giardioza), czyli choroba wywołana przez lamblie, jest jedną z  najczęstszych chorób pasożytniczych, na jakie zapadają ludzie. Dotyka ona wszystkich, dorosłych i dzieci, bez względu na płeć. Powołując się na dane epidemiologiczne można wnioskować, że na zarażenie najbardziej narażone są dzieci (szacuje się, że ponad połowa dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym jest zarażona lamblią).

Objawy zarażenia lamblią

U większości osób zarażonych lamblią nie pojawiają się żadne objawy. U zaledwie co dziesiątej osoby lamblioza przybiera ostrą postać objawową. Objawami lambliozy jest:

  • biegunka,
  • bóle brzucha - zwłaszcza po posiłku,
  • skurcze brzucha, wzdęcia,
  • tłuszczowe stolce,
  • brak apetytu, utrata wagi,
  • złe samopoczucie,
  • nudności, wymioty, zgaga,
  • zażółcenie powłok skórnych i twardówek.

Lamblia - badanie na obecność pierwotniaka

Badanie na obecność lamblii ma na celu wykrycie pierwotniaków w układzie pokarmowym. Jego wyniki potwierdzają bądź wykluczają nosicielstwo lamblii.

Podstawowym badaniem w diagnostyce lambliozy jest parazytologiczne badanie kału, w którym poszukuje się cyst Giardia lamblia. Wykorzystuje się także test ELISA (bardziej czuły), pozwalający na wykrycie w próbce antygenów pasożyta. Lekarz może także zalecić wykonanie badania krwi z rozmazem. Istnieje jeszcze inna metoda - pobranie treści z dwunastnicy i przebadanie jej na obecność żywych pierwotniaków.

Ujemny wynik jednorazowego badania nie wyklucza zarażenia pasożytem, dlatego wskazane jest trzykrotne badanie kału. Należy je przeprowadzać w odstępach 2-3-dniowych. Jest to związane z okresowym pojawianiem się jaj pasożytów w kale. Do badania kału na obecność lamblii nie trzeba się szczególnie przygotowywać. Bardzo ważne jest, by próbkę kału dostarczyć do laboratorium jak najszybciej.

Pozytywny wynik badania w kierunku lamblii pozwala na zastosowanie właściwego leczenia, który ma na celu usunięcie pasożytów z organizmu.

Lamblia - leczenie

Jeśli u pacjenta zostanie zdiagnozowana lamblioza, jak najszybciej należy włączyć leczenie. W takiej sytuacji pozostali domownicy także powinni poddać się badaniom na obecność pasożytów. Jeśli są zarażeni, ich również należy poddać terapii. Leczeniem należy objąć zarówno chorych, jak i nosicieli, czyli osoby, u których choroba ma bezobjawowy przebieg, ale w próbkach kału wykryto obecność cyst.

W postaciach przewlekłych, o ostrym przebiegu, zachodzi konieczność wdrożenia leczenia antybiotykami. Lambliozę leczy się trudno, ponieważ Giardia lamblia szybko się namnaża, a i nietrudno się nią zarazić. Zachorowanie na lambliozę nie daje trwałej odporności, co oznacza, że po jej wyleczeniu jest możliwe zachorowanie w przyszłości.

Lamblia - powikłania

Obecność lamblii nie jest obojętna dla organizmu. Jeśli pasożyty nie zostaną wykryte i wyeliminowane, mogą doprowadzić do poważnych konsekwencji, ponieważ namnażanie się pierwotniaków wywołuje zaburzenia w zakresie wchłaniania tłuszczów, węglowodanów, witamin i mikroelementów (zwłaszcza B12, A, D, E, K, cynku czy żelaza), w wyniku czego może dojść do osłabienia, niedożywienia, odwodnienia czy upośledzenia rozwoju fizycznego. Zdarza się, że w następstwie lambliozy dochodzi do powikłań. Może nim być: zespół jelita drażliwego, zespół przewlekłego zmęczenia, upośledzenie wytwarzania przeciwciał, choroba Whipple’a.

Niestety zarażeniu lamblią nie można zapobiegać. W tej kwestii kluczowe jest przestrzegania zasad higieny, czyli mycie rąk przed posiłkiem, po wyjściu z toalety, po przyjściu do domu, a także dokładne mycie owoców i warzyw oraz picie wody z kontrolowanych źródeł.

Więcej o: