1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Penicylina - zastosowanie, przeciwwskazania, skutki uboczne

Penicylina to pierwszy odkryty antybiotyk, który swoim pojawieniem się zrewolucjonizował medycynę. Ze względu na wyjątkowe właściwości w zwalczaniu zakażeń bakteryjnych do dziś jest jednym z najczęściej stosowanych leków. Penicylina jest antybiotykiem o wielu zaletach, ale z jej podawaniem wiążą się również skutki uboczne. Jakie ma działanie i kiedy się ją stosuje? Czy istnieją jakieś przeciwwskazania?

Penicylina - zastosowanie

Penicylina jest najstarszym antybiotykiem wytwarzanym przez grzyby z gatunku pędzlaków. W 1928 roku odkrył ją Alexander Fleming. Ponieważ wydarzyło się to przypadkiem, podczas hodowania bakterii w laboratorium, ojciec penicyliny twierdził, że antybiotyk ten wyprodukowała natura, a on go tylko odkrył. Osiągnięcie to miało ogromne znaczenie - na zawsze zmieniło oblicze medycyny i dało ludziom narzędzie do walki z bakteriami. Zostało uhonorowane Nagroda Nobla.

Ponieważ penicylina wykazuje silne właściwości bakteriobójcze, stosuje się ją w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Mechanizm jej działania polega na blokowaniu aktywności enzymów bakteryjnych, a co za tym idzie na zahamowaniu procesu powstawania ściany komórkowej bakterii. Krótko mówiąc penicylina uniemożliwia bakteriom namnażanie się.

Działanie penicyliny uzależnione jest tego, do jakiej należy grupy, a te różnią się między sobą zakresem działania lub opornością na działanie enzymów bakteryjnych. Penicylina, ściślej mówiąc penicyliny, to:

  • penicylina naturalna, która jest produktem pleśni. Zwalcza przede wszystkim bakterie gram-dodatnie, takie jak paciorkowce, pneumokoki, gronkowce czy niektóre bakterie gram-ujemne. Uzyskuje się ją w procesie biosyntezy,
  • penicylina półsyntetyczna - zwalcza paciorkowce, pneumokoki, dwoinki rzeżączki, bakterie Escherichia Coli, patogeny wywołujące boreliozę, Salmonellę,
  • penicylina skojarzona z inhibitorami ß-laktamaz ma najszersze spektrum działania przeciwbakteryjnego. Wraz z penicylinami tworzy preparaty skojarzone - wspomaga ich działanie przeciwbakteryjne.

Ponieważ penicylina zwalcza większość bakterii gram-ujemnych i gram-dodatnich, stosuje się ją do leczenia zakażeń bakteryjnych, czyli chorób i schorzeń takich jak:

Penicylinę charakteryzuje: dobry efekt bakteriobójczy, niska toksyczność narządowa, dobra penetracja do narządów i tkanek. To dlatego penicyliny są często lekami pierwszego wyboru w leczeniu chorób wywołanych przez wrażliwe na nie drobnoustroje. Niestety antybiotyk ten ma również wady.

Penicylina - działania niepożądane

Zastosowanie penicyliny może wywołać skutki uboczne. Do działań niepożądanych należą między innymi dolegliwości:

  • ze strony układu pokarmowego, takie jak mdłości, wymioty, biegunka, zapalenie jelita grubego, zapalenie wątroby,
  • ze strony układu krwionośnego, takie jak niedokrwistość, leukopenia, zaburzenia krzepnięcia,
  • ze strony układu moczowego: zaburzenia pracy nerek i dróg moczowych, nefropatia lub śródmiąższowe zapalenie nerek,
  • zaburzenia układu odpornościowego,
  • zaburzenia układu chłonnego,
  • zaburzenia układu nerwowego,
  • a także pokrzywka, rumień, gorączka, dreszcze, bóle stawów, obrzęki.

W skrajnych wypadkach może dojść do wstrząsu anafilaktycznego i zgonu pacjenta. Ponieważ penicylina może wywołać reakcje alergiczne i pojawienie się odczynów uczuleniowych, przed jej zastosowaniem, zwłaszcza w formie dożylnej, powinno się wykonać testy uczuleniowe.

Zastosowanie penicylin cechuje się dużym zróżnicowaniem. Dawkowanie penicyliny zależy od jej rodzaju, ale i wieku pacjenta.

Penicylina - przeciwwskazania

Penicylina nie może być stosowana u osób, które są uczulone bądź nadwrażliwe na tę grupę leków. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku chorych na astmę oskrzelową, alergie (możliwość reakcji krzyżowej), zaburzenia żołądkowo-jelitowe, niewydolność nerek, niewydolność serca, a także pacjentów stosujących preparaty moczopędne.

Więcej o: