1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Konfabulacje u dorosłych i dzieci - czym są, przyczyny, leczenie

Konfabulacje w potocznym rozumieniu często utożsamiane są z kłamstwem i chęcią wprowadzenie kogoś w błąd. Prawda na ten temat jest jednak nieco inna

Konfabulacje to nieświadome wypełnianie luk pamięciowych, mają one charakter mało realistyczny, które otoczenie traktuje jako fantazjowanie, często wręcz jako treści absurdalne lub niemożliwe do zaistnienia. W psychologii noszą one nazwę "wspomnień rzekomych", a zaliczane są do objawów zaburzeń pamięci.

Proces powstawania konfabulacji przebiega w ten sposób, że osoba nie pamięta konkretnych wydarzeń ze swego życia, dlatego też mimowolnie zmyśla i zapełnia to miejsce, np. zapytana o to, gdzie się znajduje (będąc w szpitalu), odpowiada, że jest teraz na wakacjach na plaży, bo być może takie treści oglądała ostatnio w telewizji. Co istotne, osoba konfabulująca wierzy w to, co mówi, jednak gdy bliscy konfrontują ją z tym, że mija się z prawdą, wówczas zmienia zdanie. Warto pamiętać, że ze strony tych osób jest to objaw chorobowy, a nie wynik złej woli.

Jak zapytać dziecko o to, jak było w szkole?

Konfabulacje - przyczyny

Konfabulacje najczęściej mogą pojawić się najczęściej w przebiegu następujących chorób neurologicznych, takich jak:

  • udar mózgu
  • pęknięcie tętniaka połączone z krwawieniem
  • zespoły otępienne
  • choroba Alzheimera
  • zapalenie mózgu
  • zespół Korsakowa (w przebiegu uzależnienia od alkoholu)
  • uraz głowy
  • nowotwór ośrodkowego układu nerwowego

Powyższa lista oczywiście nie wyczerpuje wszystkich możliwych przyczyn występowania konfabulacji, dlatego też nie można ich interpretować w oderwaniu od całościowego obrazu funkcjonowania danej osoby.

Sposoby postępowania w przypadku konfabulacji

Jeśli niepokoi nas zmiana w zachowaniu bliskiej nam osoby i zaczynamy obserwować, że coraz częściej w swoich wypowiedziach mija się z prawdą, warto się temu przyjrzeć. Kluczowe jest poszukanie przyczyny, która leży u podstaw tych zmian w funkcjonowaniu, pamiętając, że konfabulacja to objaw choroby, a nie zaburzenie samo w sobie. Warto wówczas umówić się na wizytę do lekarza psychiatry lub neurologa.

  • W przypadku zespołu Korsakowa sposobem leczenia jest suplementacja witaminy B1 (której niedobór jest kluczowy w przebiegu tej choroby) oraz bezwzględna abstynencja od alkoholu. Te działania mogą okazać się niezwykle pomocne w wyeliminowaniu objawu jakim są konfabulacje. Jeśli chodzi zaś o choroby otępienne, tu ważna jest farmakoterapia, która przeciwdziała pogarszaniu się pamięci.
  • Jeśli chodzi o leczenie pacjentów z zaburzeniami neurologicznymi, pomocne w walce z konfabulacjami, mogą okazać się zewnętrzne narzędzia wspomagające pamięć, takie jak planery, kalendarze czy karteczki z istotnymi informacjami.

Warto dodać, że jeśli konfabulacje dotykają osoby starsze, u których podejrzewamy początek procesów otępiennych, pomocna może okazać się wizyta u lekarza psychiatry, neurologa lub geriatry. Kluczowe jest wówczas to, by podczas takiej konsultacji obecni byli członkowie rodzinny, którzy są nie tylko w stanie zweryfikować podawane przez seniora odpowiedzi, ale także wziąć aktywny udział w codziennej opiece i wsparciu takiej osoby.

Często w potocznym rozumieniu osoba konfabuluje, gdy kłamie lub zataja pewne fakty. Stanowczo jednak należy podkreślić, że konfabulacje nie są celowe i intencjonalne, ale pełnią funkcję "ratowania się" w obliczu luk pamięciowych. W przypadku osób uzależnionych, u aktywny jest mechanizm iluzji i zaprzeczeń, czyli system przekonań i twierdzeń, gwarantujących swobodny dostęp do substancji odurzających, pomocnym rozwiązaniem może być konsultacja u terapeuty uzależnień i podjęcie terapii odwykowej. Należy jednak podkreślić, że ich "mijanie się z prawdą" nie zaliczamy do konfabulacji, a właśnie jest przejawem mechanizmów zapewniających "komfort" picia alkoholu czy brania narkotyków, gdyż np. "to inni są winni, a nie ja" lub "ja przecież nie piję więcej niż inni"

Konfabulacje dziecięce

W przypadku małych dzieci, szczególnie tych w wieku przedszkolnym, konfabulowanie to jak najbardziej normalny, rozwojowy etap. Wynika to z jeszcze niejasno zarysowanych granic pomiędzy światem realnym, a tym fikcyjnym, na który składają się marzenia, sny, świat baśni czy zabawy. Dzieci nie mają w pełni wykształconego myślenia przyczynowo-skutkowego, zatem wszystkie "dziury logiczne" w swoich opowieściach zastępują tym, co w ich mniemaniu mogło się wydarzyć i byłoby w tym momencie wielce prawdopodobne.

Z perspektywy dorosłego takie konfabulacje mogą być doświadczane jako kłamstwo ze strony dzieci, dlatego ważne jest by pochopnie nie oceniać i nie krytykować takiego młodego człowieka, ale raczej zastanowić się skąd się to bierze i co chciałby nam tym przekazać.

To także może cię zainteresować:

Więcej o: