1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Zostawiasz dziecko samo w domu? Wraca już samo ze szkoły? Sprawdź, czy nie łamiesz prawa

Właściwie do każdego aspektu naszego życia znajdziemy odpowiedni paragraf - przepisy informują także o tym, co w jakim wieku mogą robić nasze dzieci. I chociaż dowiemy się z nich, od ilu lat pewne rzeczy są dozwolone, ostateczna decyzja powinna należeć do nas - w końcu to my znamy córkę czy syna najlepiej. A to, że prawo pozwala, aby robiło coś samodzielnie, nie znaczy, że jest już na to gotowe.
Dziecko samo w domu. Kiedy możemy zdecydować się na ten krok? Dziecko samo w domu. Kiedy możemy zdecydować się na ten krok? fot. Shutterstock

Kiedy dziecko może zostać samo w domu?

Dzieci się doskonale bawią, zabrakło ważnego składnika do obiadu, sklep pod domem. Wychodzisz na trzy minuty. Wracasz, dzieci są w tym samym miejscu, w którym je zostawiłeś. Niemowlę właśnie zasnęło, wiesz, że będzie spało jeszcze dwie godziny. Wychodzisz z psem na szybki spacer. Mieszkasz wysoko, musisz zejść na dół odebrać przesyłkę. Zostawiasz w domu oglądającego bajkę czterolatka.

Wyobraźnia pracuje, robisz to, co musisz zrobić błyskawicznie, w głowie milion myśli o tym, co dzieje się z twoim dzieckiem. Ale nerwy to jedno. Zostawiając dziecko samo w domu, możesz też złamać prawo.

Co mówi prawo?

To, kiedy możemy zostawić dziecko samo w domu, zależy od... samego dziecka. Dziesięciolatek dziesięciolatkowi nierówny. Jeden doskonale sam sobie poradzi, drugi będzie panikował od razu, gdy za rodzicem zamkną się drzwi. Nie każdy rodzic będzie też gotowy na to, by pozostawić dziecko bez opieki - niektórzy długo nie mogą się na to odważyć. Ale dojrzałość dziecka i nasze przekonania to jedno, co innego wykładnia prawa.

W kodeksach próżno szukać jednoznacznej odpowiedzi na pytanie 'kiedy dziecko może zostać samo w domu?', istnieją paragrafy, którymi możemy się zasugerować. Chociaż ciągu wydarzeń nie przewidzimy także wtedy, gdy w domu bez nadzoru dorosłych zostanie ośmiolatek czy dziesięciolatek, według prawa zdecydowanie nie powinniśmy bez opieki zostawiać dzieci do lat siedmiu.

Paragraf 6 artykułu 82 kodeksu wykroczeń mówi: 'kto zostawia małoletniego do lat 7 w okolicznościach, w których istnieje prawdopodobieństwo wzniecenia przez niego pożaru, podlega karze grzywny albo karze nagany'. 

Z kolei art. 106 kodeksu wykroczeń mówi o tym, że 'kto, mając obowiązek opieki lub nadzoru nad małoletnim do lat 7 albo nad inną osobą niezdolną rozpoznać, lub obronić się przed niebezpieczeństwem, dopuszcza do jej przebywania w okolicznościach niebezpiecznych dla zdrowia człowieka, podlega karze grzywny albo karze nagany'. Ponownie: nie jesteśmy w stanie przewidzieć, co się stanie, gdy zostawimy dziecko bez opieki.

Przeczytaj także: Idziecie na wesele, zostawicie dzieci same na noc? Rodzice: 'Nie mam oporów', 'Wyobraźnia pracuje'

Samodzielny powrót ze szkoły. Kiedy? Samodzielny powrót ze szkoły. Kiedy? fot. Shutterstock

Kiedy dziecko może samo wracać ze szkoły?

Czy pierwszoklasista, który mieszka obok szkoły i w drodze do niej lub z powrotem nie musi przechodzić przez ruchliwą ulicę, może wracać sam do domu? Kiedy dziecko może dojeżdżać samo autobusem? Znów - jedno to zachowanie dziecka (jego dojrzałość, orientowanie się w przestrzeni, wiedza o tym, komu można zaufać itp.) i jego rodziców (jak bardzo ufają oni dziecku, jak bardzo są gotowi wypuścić je ze swoich objęć), a drugie - litera prawa. I chociaż nie ma konkretnych paragrafów regulujących tę kwestię, są takie, które mogą nas naprowadzić.

Co mówi prawo?

W tym przypadku możemy posiłkować się prawem o ruchu drogowym, a dokładnie art. 43, który mówi: 'dziecko w wieku do 7 lat może korzystać z drogi tylko pod opieką osoby, która osiągnęła wiek co najmniej 10 lat. Nie dotyczy to strefy zamieszkania'. Zastosowanie może znaleźć także art. 89 kodeksu wykroczeń, w którym czytamy: 'kto, mając obowiązek opieki lub nadzoru nad małoletnim do lat 7, dopuszcza do przebywania małoletniego na drodze publicznej lub na torach pojazdu szynowego, podlega karze grzywny albo karze nagany'.

Jeśli rodzice (lub prawni opiekunowie) zadecydują, że dziecko jest gotowe i może samo wracać ze szkoły do domu, może to robić - na ich pisemny wniosek, złożony w szkole. Siedmiolatek może wracać ze szkoły samodzielnie, o ile porusza się jedynie chodnikiem, nie musi przechodzić przez żadną - nawet taką, po której rzadko coś jeździ - drogę. Obowiązkiem rodzica nie jest odbieranie dziecka ze szkoły. Może to robić m.in. starsze rodzeństwo (również takie, które nie jest pełnoletnie) na pisemny wniosek rodziców/opiekunów prawnych. Z zapisów prawa wynika także, że dziecko może samodzielnie poruszać się autobusami, jeśli skończyło 10 lat.

Musimy także pamiętać o art. 210 kodeksu karnego, którego pierwszy paragraf mówi: 'kto wbrew obowiązkowi troszczenia się o małoletniego poniżej lat 15 albo o osobę nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny osobę tę porzuca, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5'. W drugim paragrafie jest mowa o tym, że jeżeli następstwem będzie śmierć małoletniego, grozi za to kara pozbawienia wolności od lat 2 do 12. Puszczając dziecko samo z domu, musimy pamiętać o tym, jak interpretowane będzie 'porzucenie'. Może bowiem za nie zostać uznana także samodzielna podróż dziecka autobusem do domu ze szkoły.

* Nie zapominajmy - niezależnie od tego, czy dziecko wraca ze szkoły samodzielnie, czy pod opieką - o tym, by zaopatrzyć je w odblaski, żeby było bezpieczne na drodze.

Dziecko na placu zabaw. Kiedy może być tam bez opieki? Dziecko na placu zabaw. Kiedy może być tam bez opieki? fot. Shutterstock

Kiedy dziecko może samo wychodzić na dwór?

W końcu 'wolna' sobota. Nie wiesz, w co masz ręce włożyć, a dziecko od rana mówi tylko o tym, żeby wyjść na plac zabaw. W końcu mówisz, żeby poszło samo - przecież ma już osiem lat, a plac zabaw jest pod blokiem. Serce ci dudni, ale kiedyś musi być ten pierwszy raz - powiedziałeś mu już o tym, żeby nie rozmawiał z obcymi, nie brał od nikogo cukierków, a i to, żeby nie przechodzić obok huśtawki, gdy ktoś się na niej buja macie przećwiczone. Twoje nerwy to jedno, ale czy nie łamiesz przy okazji żadnych paragrafów?

Co mówi prawo?

Tu zastosowanie znajdą wspomniane już wcześniej przepisy z kodeksu wykroczeń i prawa o ruchu drogowym. Upraszczając - jeśli dziecko ma skończone siedem lat, a my uważamy, że jest gotowe, aby przebywać bez naszego nadzoru i nie przekracza ulicy - może wyjść samo z domu.

Dziecko na rowerze. O czym pamiętać? Dziecko na rowerze. O czym pamiętać? fot. Shutterstock

Dziecko na rowerze

Dziecko jeździ na rowerku biegowym między przechodniami, wybieracie się razem na przejażdżkę, ty także jeździsz slalomem między ludźmi. Bawicie się świetnie, ale czy zgodnie z prawem?

Co mówi prawo?

Według prawa o ruchu drogowym (art. 33 par. 2), 'dziecko w wieku do 7 lat może być przewożone na rowerze, pod warunkiem, że jest ono umieszczone na dodatkowym siodełku zapewniającym bezpieczną jazdę' - zabronione jest wożenie kilkulatka na ramie lub na bagażniku. Paragraf piąty tego samego artykułu mówi o tym, że dorosły może jeździć rowerem po chodniku, jeśli opiekuje się osobą jadącą rowerem, która nie ukończyła 10 lat. Artykuł drugi precyzuje, że za pieszego uznaje się 'osobę w wieku do 10 lat kierującą rowerem pod opieką osoby dorosłej'. Zatem, gdy dziecko, które nie ma jeszcze 10 lat i porusza się rowerem (pod opieką dorosłego), uznawane jest za pieszego. Nie powinno   jeździć po ścieżce rowerowej lub ulicy, a po chodniku (zachowując zasady dobrego zachowania). Dorosły, który mu towarzyszy, może jechać chodnikiem razem ze swoim podopiecznym.

Warto uczyć dziecko, by schodziło z roweru przed wjechaniem na ulicę i nie przejeżdżało przez przejście na jednośladzie. To nie tylko jest niebezpieczne, w przyszłości może skutkować mandatem - warto więc od samego początku uczyć małego cyklistę dobrych praktyk.

Między 10 a 18 rokiem życia obowiązuje karta rowerowa - aby poruszać się na rowerze, należy ją posiadać.

Przeczytaj także: Policjant: Karta rowerowa wciąż obowiązuje! Co jeszcze muszą wiedzieć rodzice rowerzystów i miłośników hulajnóg i deskorolek? [ROZMOWA]

Dziecko wyjeżdża za granicę z dziadkami? O tym musisz pamiętać Dziecko wyjeżdża za granicę z dziadkami? O tym musisz pamiętać fot. Shutterstock

Dziecko wyjeżdża zagranicę

Gdy wyjeżdżamy całą rodziną za granicę, wszystko - teoretycznie - jest jasne. Schody pojawiają się, gdy dziecko będzie podróżowało np. z dziadkami albo... samo. O czym należy wtedy pamiętać i kiedy w ogóle jest to możliwe?

Co mówi prawo?

Do czerwca 2012 roku dzieci mogły opuszczać granice Polski na podstawie wpisu w paszporcie rodzica. Obecnie potrzebują własnego dokumentu - paszportu lub dowodu osobistego. Za wyrobienie dowodu nic nie zapłacisz, możesz to zrobić przez internet (jest ważny 10 lat dla osób powyżej piątego roku życia i pięć lat dla osób poniżej piątego roku życia). O paszportach przeczytasz tutaj: Paszport dla dziecka: gdzie można wyrobić i jaki to koszt.

Dziecko, które wyjeżdża za granicę, musimy wyposażyć jedynie w odpowiedni dokument tożsamości? Jeśli nie będzie podróżować z obojgiem rodziców - nie będzie to wystarczające. Gdy rodzice nie pozostają w związku, potrzebna będzie zgoda drugiego rodzica na opuszczenie przez dziecko granic państwa. Dziecko wyjeżdża na zagraniczne wakacje z dziadkami lub wujostwem? Pamiętaj, aby zabrało ze sobą waszą (rodziców/opiekunów prawnych) zgodę na ten wyjazd i informację o tym, że w tym czasie powierzacie sprawowanie opieki nad dzieckiem konkretnej osobie. Taka zgoda musi mieć formę pisemną i być potwierdzona notarialnie (oraz przetłumaczona przez tłumacza przysięgłego na język państwa, do którego dziecko i jego opiekunowie się udają). Informacja o takim dokumencie nie jest regulowana prawnie, jednak w wielu miejscach jest wymagana. Poza tym może się przydać, np. wtedy, gdy będzie trzeba podejmować decyzję, czy podać dziecku leki.

Należy pamiętać, że owe notarialnie potwierdzone powierzenie osobie trzeciej opieki nad dzieckiem nie jest równoważne z przekazaniem władzy rodzicielskiej. Mowa tu jedynie o sprawowaniu pieczy nad dzieckiem w określonym czasie.

* Przed wyjazdem warto także sprawdzić przepisy obowiązujące w danym państwie.

A kiedy dziecko może podróżować samo samolotem? Szczegółowe informacje znajdziemy w regulaminach przewoźników. Podróż np. czterolatka, bywa możliwa, ale odbywa się ona w asyście wykwalifikowanej, dedykowanej do tego celu osoby zatrudnionej przez przewoźnika. Najczęściej odbiera ona dziecko od rodzica/opiekuna przy punkcie odprawy, następnie towarzyszy cały czas dziecku aż do momentu przekazania go wyznaczonemu, upoważnionemu, opiekunowi na lotnisku docelowym. Samodzielnie, bez żadnej opieki (chociaż asysta wciąż jest możliwa) mogą podróżować - w zależności od linii - nastolatki od 12-16 roku życia. Należy pamiętać, że usługa asysty jest dodatkowo płatna.

Kiedy dziecko może zarabiać pieniądze? Kiedy dziecko może zarabiać pieniądze? fot. Shutterstock

Kiedy dziecko może zarabiać pieniądze?

Cieszysz się, bo twoje dziecko postanowiło zarabiać pieniądze na swoje potrzeby? Wyprowadza psa sąsiadów, myje samochody, pomaga w odrabianiu lekcji... Jest zaradne, ale czy działa zgodnie z wszystkimi paragrafami?

Co mówi prawo?

Z przepisów kodeksu pracy dowiadujemy się, że z reguły nie można zatrudniać osoby, która nie ukończyła 15 lat. Mogą to robić jedynie podmioty prowadzące działalność kulturową, artystyczną, sportowa lub reklamową. Wymagana jest jednak zgoda rodzica, a także inspektora pracy.

Młodociany (między 15 a 18 rokiem życia) może wykonywać jedynie lekkie prace (lub te konieczne do przygotowania zawodowego), a warunki i zasady pracy są dokładnie opisane w kodeksie - precyzuje m.in. jakie stanowiska może zajmować młodociany, ile godzin może pracować, czy jak wygląda godzenie nauki z pracą.

* O tym, że dzieci nie mogą pracować, mówi Konwencja Praw Dziecka. Chodzi tu głównie o wykorzystywanie najmłodszych do pracy.

Kodeks cywilny mówi o tym, że między 13 a 18 rokiem życia małoletni ma ograniczoną zdolność do czynności prawnych. Zgody przedstawiciela ustawowego nie wymagają m.in. 'umowy należące do umów powszechnie zawieranych w drobnych bieżących sprawach życia codziennego' (art. 20 KC), jednak nie może np. zaciągnąć pożyczki.

Jakie prawa ma dziecko-pacjent? Jakie prawa ma dziecko-pacjent? fot. Shutterstock

Kiedy dziecko może iść samo do lekarza?

Z kilkulatkiem chodzimy do lekarza - to oczywiste. A czy nastolatek na bilans może pójść sam?

Co mówi prawo?

Prawa pacjenta - także dziecka - reguluje ustawa o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Małoletni, który skończył 16 lat, ma prawo uzyskania "przystępnej informacji o stanie zdrowia pacjenta, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych i leczniczych, dających się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia oraz rokowaniu" (art. 9 punkt 2). Art. 17 mówi o tym, że pacjent, który skończył 16 lat może wyrazić zgodę na badania, a także wyrazić swój sprzeciw co do wykonania świadczenia, mimo tego, że jego przedstawiciel ustawowy lub opiekun faktyczny wyraził na nie zgodę (wymagane jest zezwolenie sądu opiekuńczego). Na wszystkie badania itp. muszą zgadzać się obydwie strony - nastolatek, który skończył 16 lat oraz jego przedstawiciel ustawowy.

Nastolatek w tym wieku może także wybrać osoby (oprócz przedstawicieli ustawowych), które otrzymają dostęp informacji o jego stanie zdrowia.

* Do lekarza z niepełnoletnim (czyli aż do momentu ukończenia przez dziecko 18 lat) musi chodzić rodzic lub wyznaczony przez przedstawiciela ustawowego opiekun faktyczny.

Wiesz, kto to małoletni, a kto to nieletni? Wiesz, kto to małoletni, a kto to nieletni? fot. Shutterstock

Dziecko w prawie. O czym pamiętać?

Obowiązki i prawa rodzica reguluje Kodeks rodzinny i opiekuńczy i to w nim znajdziemy m.in. zapisy o władzy rodzicielskiej i o opiece nad dziećmi. To, że dzieciom musimy zapewnić opiekę i że to ich dobrostan jest najważniejszy, reguluje ustawa. Nie powinniśmy zostawiać kilkulatka samego w domu - nawet jeśli nic się nie stanie podczas naszej nieobecności. Jeśli zostanie to zauważone, możemy mieć problemy. A - jak mówi art. 572 kodeksu postępowania cywilnego - obowiązek zawiadomienia sądu rodzinnego ma każdy, kto zauważy, że dziecko jest krzywdzone czy porzucone. Ten obowiązek mocniej ciąży na różnego rodzaju funkcjonariuszach, a także nauczycielach, czy innych pracownikach placówek oświatowych.

Najważniejszy jest zdrowy rozsądek - nawet, jeśli przepisy prawa mówią, że siedmiolatek może samodzielnie wracać do domu, nie puszczajmy samopas dziecka, które jest lękliwe, mało zaradne i nie odnajduje się w nowych sytuacjach. To my jesteśmy odpowiedzialni za dziecko, a nie paragrafy, nawet najlepiej opracowane.

Przeczytaj także: Jak odpoczywać zgodnie z prawem?

Więcej o:
Komentarze (22)
Zostawiasz dziecko samo w domu? Wraca już samo ze szkoły? Sprawdź, czy nie łamiesz prawa
Zaloguj się
  • wiezet

    Oceniono 22 razy 20

    jakoś moje pokolenie przeżyło całe dzieciństwo z kluczem na szyi, szło i wracało samo do i ze szkoły, po drodze odwiedziło wszystkie sklepy i jakoś nikomu do głowy nie przyszło karać naszych starych

  • monikaaleksandra

    Oceniono 19 razy 13

    W mojej rodzinie dziesięciolatki samodzielnie gotują po szkole obiady dla całej rodziny i nikomu by do głowy nie przyszło żeby odprowadzać do szkoły pierwszoklasistę. Tramwajami jeżdżą ośmiolatki a dwunastolatki robią większe zakupy, załatwiają sprawy typu pralnia, szewc, kiedy rodzice są nieobecni w domu, bo nierzadko kończą pracę o 18. Wtedy najczęściej dzieci są już po zajęciach pozalekcyjnych , na które także jeżdżą samodzielnie. Nie wyobrażam sobie hodowania fajtłap, maminsynków i pospolitych leni. Dzisiejszy świat 18-latlow podwozonych pod drzwi szkoły i 36-latkow mieszkających z rodzicami staje ma głowie. Ten naród po prostu wymrze.

  • antykonformista

    Oceniono 15 razy 11

    Współcześni rodzice boją się zostawiać 15-latków samych w domu. A później rośnie pokolenie z depresją i myślami samobójczymi, gdyż nie mają ani samodzielności, ani swojego systemu wartości. Plus społeczne fobie i lęki, bo przecież wszędzie rodzic musi je zawozić samochodem.

    "Do lekarza z niepełnoletnim (czyli aż do momentu ukończenia przez dziecko 18 lat) musi chodzić rodzic"
    to też jest dość zabawny fragment, miałem jakieś badania w liceum (wysyłali nas na przerwie, a może na jakiejś lekcji?) i nigdzie naszych rodziców nie było...

  • knecht200

    Oceniono 11 razy 7

    Prawo mówi zdecydowanie za dużo. Państwowy moloch ładuje się ze swoim olbrzymimi, zabłoconymi buciorami, w każdą najmniejszą dziedzinę relacji między ludźmi. A podobno to za tzw. "komuny" nie było wolności... Czas umierać.

  • felicjan.dulski

    Oceniono 8 razy 6

    Dziecko w wieku 13 kat i wyższym powinno mieć prawo samo decydować, czy chce chodzić na religię. Tak mówią konwencję międzynarodowe, ale Wolskę obowiązuje 🏇 kordat!

  • pralkapierze

    Oceniono 5 razy 3

    Dzieci z mojego pokolenia nikt nie odprowadzał, nikogo w sumie nie interesowało czy się wracało zaraz po szkole czy chodnikiem, każdy z nas przeżył, a nie było telefonów by móc nas kontrolować i sprawdzać na GPS gdzie jesteśmy.
    Jak teraz widzę mamusie, babcie które noszą plecaki za nastolatków, jak pilnują żeby nie odeszli spod bloku to jest mi po prostu żal tych dzieci, mieć poczucie że rodzice traktują ich jak niedorajdow którzy nie przejda przez ulicę albo podpala dom jak zostaną sami na 5.minut

    Swoją drogą co się zmieniło w ciągu tych 15 lat żeby tak ograniczać dzieci? Więcej samochodów i co jeszcze? Gdzie są zagrożenia których nie było w latach 90?

  • kcore

    Oceniono 3 razy 3

    "dziecko w wieku do 7 lat może korzystać z drogi tylko pod opieką osoby, która osiągnęła wiek co najmniej 10 lat" - ten zapis mówi, że jak człowiek ma lat np. 10 może odebrać pięcioletniego brata od cioci i przeprowadzić go przez ulicę (korzystać z drogi).

    Natomiast siedmioletnie dzieci mogą korzystać z drogi samodzielnie. W jaki sposób autorzy artykułu wyczytali z tych przepisów, że 10 lat trzeba mieć żeby przejść przez ulicę pozostanie dla mnie zagadką...

  • elegancja_francja

    Oceniono 1 raz 1

    Ale pierdoly....

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX