1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Po rozwodzie - wychowanie dziecka

Jestem mamą pięcioletniej Marcysi. Przez ostatni miesiąc córka budzi się w nocy - twierdzi, że ma złe sny i boi się sama spać. Nie wiem, czy mam jej wierzyć. Jestem rozwiedziona i wiem, że córka, będąc u swojego taty w weekend, czasami śpi z nim. Proszę doradzić mi, jak mam ją przekonać, by przezwyciężyła to złe przyzwyczajenie. A może powinnam porozmawiać o tym z byłym mężem?
Myślę, że dziecku trzeba wierzyć - jeśli budzi się w nocy, płacze, mówi, że się boi, to dlaczego podejrzewa Pani, że mówi nieprawdę? Przecież nie budzi się specjalnie, żeby Pani utrudniać życie. Wspomniała Pani w liście o rozwodzie. To istotna informacja. Rozwód rodziców jest zawsze dla dziecka bardzo ważnym wydarzeniem, które burzy jego poczucie bezpieczeństwa. Powoduje przecież zasadniczą zmianę w życiu dziecka (wyprowadza się jedno z rodziców), a wraz z nią wiele bolesnych zdarzeń i konieczność adaptacji do nowej sytuacji.

Dziecko w tym czasie wymaga szczególnie delikatnego traktowania. Trzeba okazywać mu wiele miłości i wsparcia. Musi bowiem przejść, niezależnie od wieku, bardzo bolesny proces, w którym próbuje poradzić sobie z rozpadem rodziny. Proces ten przebiega etapami: od lęku i niepokoju, poprzez poczucie opuszczenia, samotność, smutek, złość, aż do powolnego odbudowywania zaufania do dorosłych. Te stany emocjonalne są nieuniknione i nawet jeśli nie dostrzegamy ich u małych dzieci w ciągu dnia, mogą przejawiać się właśnie w snach lub rozmaitych zaburzeniach zachowania (czasami może mieć również miejsce cofnięcie się do wcześniejszej fazy rozwojowej). Myślę więc, że problem jest o wiele głębszy. Niespokojny sen córki i chęć przychodzenia do Pani do łóżka to żadne złe przyzwyczajenie - to normalne zachowanie dziecka w tej trudnej sytuacji.

Więcej o: