1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Trudne chwile rodzicielstwa

Dziewięć miesięcy ciąży, wysiłek porodu, rewolucja pierwszych dni w domu. Może być ci trudno dojść do siebie i odczuwasz emocje, których się nie spodziewałaś...
1. Po porodzie zamiast oczekiwanej euforii czy radości możesz czuć zmęczenie i zniechęcenie. Kobiety bardzo różnie przeżywają pierwsze godziny macierzyństwa. Jedne są bardzo ożywione, inne chcą po prostu odpocząć. I to nie znaczy, że są gorszymi matkami ani że nie kochają swojego dziecka. Bądź dla siebie wyrozumiała i nie wymagaj zbyt wiele. Zanim zaczniesz poddawać się frustracji i negatywnie siebie oceniać, spróbuj rozpoznać swoje emocje i zrozumieć ich przyczyny.

2. Na początku możesz mieć wrażenie, że nie umiesz zająć się maleństwem - nie wiesz, jak je karmić, jak przewijać, jak kąpać, boisz się wziąć je na ręce. Podobnie czuje się wielu rodziców. Poczucie niepewności jest naturalne dla każdej nowej sytuacji. Wyobraź sobie, że ty albo twój partner zostaliście zatrudnieni na całkiem nowym stanowisku wymagającym od was doświadczenia, którego nie macie. Początkowo będziecie się stresować, pracować wolno, obawiając się błędów. Po jakimś czasie, kiedy nabierzecie wprawy, będziecie mogli stać się ekspertami w nowej, niedawno zupełnie nieznanej dziedzinie. Ten sam mechanizm dotyczy opieki nad niemowlęciem. Dajcie sobie wzajemnie czas i szanse na zdobycie doświadczenia.

3. Warto, żeby twój mąż wziął w pierwszych tygodniach po porodzie urlop (przysługuje mu tydzień "tacierzyńskiego") lub wykorzystał możliwość pracy w domu - coraz więcej firm umożliwia takie rozwiązania młodym ojcom. To ważne nie tylko z twojego punktu widzenia (wsparcie partnera ma w tej sytuacji ogromne znaczenie), ale także dla relacji z dzieckiem, która buduje się już od pierwszych dni życia.

4. Jak najwięcej wypoczywaj. Kiedy dziecko śpi - śpij razem z nim; jeśli męczą cię nocne pobudki na karmienie, zabierz dziecko do waszego łóżka - będzie spało spokojniej, a ty wyśpisz się, podając mu pierś niemal przez sen.

5. W pierwszych dniach, a nawet tygodniach możesz nie mieć na nic czasu. Może pocieszy cię to, że boryka się z tym większość matek. Myśl o sobie i o dziecku, inne obowiązki odłóż na później. Nie bierz wszystkiego na siebie, pozwól sobie pomóc. Zrób bilans rzeczy ważnych i zrezygnuj z tych mało istotnych. Nie obciążaj się poczuciem winy, że nie posprzątałaś czy nie ugotowałaś obiadu - zajmujesz się o wiele ważniejszymi sprawami, a jedną z nich jest także twój komfort psychiczny i odpoczynek.

6. Kiedy odwiedzą was znajomi, żeby podziwiać maleństwo, śmiało zaproponuj, by sami zrobili sobie kawę. Możesz też wcześniej poprosić gości, by zamiast prezentów dla noworodka przynieśli ze sobą coś smacznego do jedzenia - to wam oszczędzi przygotowywania posiłku. Jeżeli wizyty cię męczą, przeproś i powiedz, że musisz odpocząć.

7. Nie zniechęcaj się początkowymi trudnościami przy karmieniu piersią. Sprawdź, czy dobrze trzymasz dziecko (powinno leżeć na boku, by w czasie karmienia nie musiało wykręcać główki) i czy dobrze chwyciło pierś (brodawkę wraz z ciemną otoczką wokół niej).

8. Jeżeli z jakichś powodów nie karmisz piersią, nie czuj się gorszą matką. Więź z dzieckiem można budować na wiele sposobów.

9. Jeśli masz starsze dziecko, przygotuj dla niego mały prezent z okazji narodzin brata lub siostry. A przede wszystkim okaż mu wiele czułości i cierpliwości. Pozwól mu potrzymać małego, jeśli tego chce. Pozwól mu się smucić i złościć. Nikt nie lubi być nagle zdetronizowany.

10. Przygotuj dla starszego dziecka "torbę skarbów" z ciekawymi zabawkami i układankami. Dawaj mu ją wtedy, gdy będziesz bardzo zajęta niemowlęciem.

11. Natura nie wyposażyła żadnej z płci w automatyczną umiejętność przewijania i kąpania noworodków. Za to zarówno kobiety, jak i mężczyźni zostali wyposażeni w instynkt opiekuńczy, co zostało poparte wieloma badaniami. Pamiętaj, że nie musisz wszystkiego robić sama, a jedyną czynnością, w której twój partner nie może cię zastąpić, jest karmienie piersią. Równie dobrze możecie od początku pielęgnować dziecko oboje (ty i jego tata), ale potrzebujecie czasu, by się tego na- uczyć. Dużo zależy od ciebie: pozwalaj partnerowi pielęgnować dziecko i powstrzymaj słowa krytyki, która go jedynie zniechęci, wzmocni niepewność i utwierdzi w przekonaniu, że jako mężczyzna po prostu się do tego nie na- daje. Jak najczęściej zostawiaj dziecko z tatą, żebyś miała czas dla siebie.

12. W wirze codziennych zajęć, przejęciu się nową rolą matki, łatwo zapomnieć o związku i relacjach z partnerem. Jemu także może być trudno w nowej roli. Dostosowanie się do nowej sytuacji może być trudne dla was obojga. Znajdźcie czas, by porozmawiać o swoich uczuciach. Zadbajcie o czas wyłącznie dla was.

13. Większość kobiet po urodzeniu dziecka przez jakiś czas nie ma ochoty na seks. Powrót do pełnej aktywności następuje zazwyczaj po kilku miesiącach. Nie rezygnujcie jednak z innych sposobów okazywania sobie czułości. Szczere, serdeczne rozmowy pozwolą wam przetrwać czas fizycznego oddalenia. Powrót do seksu, nawet po dłuższej przerwie, będzie wówczas naturalny.

14. Staraj się rozpoznawać i nazywać swoje emocje i potrzeby: jeśli czujesz, że narasta w tobie frustracja i masz dość bycia z dzieckiem, nie oceniaj się ani nie obwiniaj. Wykorzystaj przerwy między karmieniami (lub odciągnij pokarm), zostaw dziecko z mężem bądź przyjaciółką (nawet jeśli bardzo się martwisz, że bez ciebie nie dadzą sobie rady) i zrób w tym czasie coś wyłącznie dla siebie. Spotkaj się z przyjaciółmi, pójdź do kina albo na samotny spacer, weź relaksującą kąpiel, podczas której nie będziesz nasłuchiwać, czy dziecko płacze. Zrób to, co sprawi ci przyjemność.

15. Spróbuj uatrakcyjnić sobie czas spędzany z dzieckiem, aby uniknąć powtarzającej się codziennej rutyny. Spotykaj się z przyjaciółmi, wychodź do miejsc przyjaznych rodzicom i dzieciom. Jeśli mieszkasz w mieście, wybierz się do Multibabykina, na basen na zajęcia dla rodziców z niemowlętami lub na gimnastykę dla mam z małymi dziećmi. Poznasz tam kobiety, które mogą czuć się podobnie jak ty - taka wymiana doświadczeń i świadomość, że jest wiele kobiet w podobnej do twojej sytuacji, doda ci pewności siebie i tak bardzo potrzebnej energii.

16. Nie licz na to, że w ciągu kilku tygodni automatycznie odzyskasz figurę sprzed ciąży. Zwykle trwa to ponad pół roku. Nie zadręczaj się swoją wagą. Odżywiaj się rozsądnie, to znaczy różnorodnie i w umiarkowanych ilościach. Jeśli karmisz piersią, nie musisz jeść za dwoje, bo twój organizm zgromadził w czasie ciąży odpowiednie zapasy na czas karmienia. Ale nie próbuj też się głodzić, żeby schudnąć - samo karmienie piersią jest naturalną kuracją odchudzającą (to wydatek 500-700 kalorii dziennie). Poza tym wkrótce przekonasz się, że codzienne noszenie dziecka, długie spacery i wnoszenie wózka po schodach przyniosą efekty podobne do regularnych zajęć na siłowni lub fitness.

17. Pamiętaj, że nie istnieje jeden właściwy i sprawdzony model macierzyństwa ani ojcostwa, tak jak i nie ma rodziców idealnych. Każdemu zdarzają się błędy, zwłaszcza na początku bycia mamą i tatą. Ty i dziecko dopiero się poznajecie, ono uczy się świata, a ty - jak być wystarczająco dobrą mamą.

Więcej o: