1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Debiut w przedszkolu

To niełatwa sprawa. Malucha czekają poważne zmiany w życiu, czasem trudne do przyjęcia.
Mama, która do tej pory zawsze była gdzieś blisko, nagle znika. Na dodatek, zamiast siedzieć w domu i bawić się ulubionymi zabawkami, trzeba się zrywać z samego rana i biec za mamą (stawia takie duże kroki) do ponurego budynku, gdzie ciągle ktoś coś każe robić. Ale to, co trudne, wcale nie musi być niedobre. Do trudnych sytuacji trzeba po prostu dziecko przygotować, tak by umiało sobie z nimi radzić. Uprzedź malucha: "Już za tydzień idziemy poznać twoje przedszkole. Mam nadzieję, że będzie miło". Przypomnij mu o tym na dzień przed debiutem.

Oswajanie

Nie oszukuj dziecka. Jeżeli obiecałaś, że codziennie będziesz z nim w przedszkolu, dopóki się nie przyzwyczai, i personel przedszkola zgodził się na to - nie wymykaj się z sali, gdy widzisz, że maluch się dobrze bawi. Następnym razem ci nie uwierzy. Kiedy wiesz, że musisz już wyjść z przedszkola, uprzedź o tym dziecko, a jeżeli wciąż trudno mu się z tobą rozstać, poproś o pomoc panią przedszkolankę. Czasem nieuchronne jest przytrzymanie dziecka, które krzyczy, wyrywa się i płacze. Zapewne serce będzie ci się krajało, ale możesz być pewna, że jeśli po twoim odejściu życzliwa wychowawczyni przytuli małego i zapewni go, że mama wróci po obiedzie - łzy szybko obeschną.

Ranek bez pośpiechu

Nie odprowadzaj dziecka w ostatniej chwili, kiedy zostało ci tylko piętnaście minut na dojazd do pracy. Maluch powinien mieć trochę czasu na pożegnanie się z tobą. Jeżeli nie możesz wejść z nim do sali, posiedźcie razem przez kilka minut w szatni, poprzytulaj go, pozwól popłakać, a potem oddaj pod opiekę wychowawczyni, pożegnaj się i wyjdź.

Miś na posterunku

Dziecku będzie raźniej, jeśli weźmie z domu ukochanego misia albo królika. Jeżeli do przedszkola nie wolno przynosić zabawek - daj mu swoją apaszkę, chusteczkę do nosa albo wsuń do kieszeni malutkiego krasnoludka. Wystarczy, że maluch będzie miał przy sobie coś, co pachnie tobą i domem.

Na początek małe dawki

Jeśli to możliwe, w pierwszych dniach odbieraj dziecko już po 3-4 godzinach. Nie chodzi tylko o skrócenie rozłąki, ale również o to, że małe dziecko szybko się męczy, zwłaszcza wtedy, kiedy ma dużo nowych wrażeń i doświadczeń. Do tak dużej zmiany warto więc przyzwyczajać przedszkolaka powoli. Uwaga! Nie spóźniaj się z odbieraniem - jeżeli obiecałaś, że przyjdziesz po obiedzie, dotrzymaj słowa.

Gwałtowny opór

Może się zdarzyć, że maluch nawet po kilku tygodniach nie polubi przedszkola i nie będzie chciał tam chodzić. Przyczyny mogą być dwie: albo przedszkole jest niedobre, albo dziecko nie dojrzało jeszcze do tak poważnego wysiłku społecznego i emocjonalnego.

Bywa, że ogromny stres związany z nową sytuacją powoduje kłopoty ze snem, wymioty, bóle brzucha. Spróbuj pobawić się z maluchem w przedszkole - on będzie panią, a ty dzieckiem. Być może w czasie odgrywania scenki pt. "Mój dzień w przedszkolu", dowiesz się, w czym tkwi problem.

Jeśli jednak sytuacja, mimo uwagi poświęcanej dziecku i współpracy z wychowawczynią, nie zmienia się, warto się zastanowić, czy nie zrezygnować z przedszkola i nie poczekać do przyszłego roku. Zwłaszcza jeśli dziecko ma dopiero trzy lata. Większość psychologów uważa zresztą, że to za wcześnie na przedszkolny debiut. Trzylatki to jeszcze maluchy, na ogół są mało samodzielne i bardzo tęsknią za mamą. Czterolatki znacznie lepiej znoszą rozłąkę i radzą sobie w grupie. Jest im więc w przedszkolu o wiele łatwiej.

Objawy stresu

Jeśli twoje dziecko:

wybucha często niepohamowaną agresją,

irytuje się bez powodu,

często skarży się na bóle głowy i brzucha,

ma problemy z zasypianiem,

siusia w nocy do łóżka,

ma problemy z koncentracją,

jest smutne i osowiałe,

może to oznaczać, że stres przedszkolny jest dla niego za duży i nie potrafi sobie z nim poradzić. Warto w tej sytuacji pomyśleć o innej formie opieki.

Co do przedszkola?

Luźne spodnie lub spódnica w gumkę.

Bluza dresowa.

Podkoszulek z szerokim, rozciągliwym dekoltem.

Kapcie na rzepy.

Buty na rzepy.

Kurtka z suwakiem, który się łatwo zapina i rozpina.

Paczka chusteczek higienicznych.

Majtki i spodnie na zmianę (gdyby zdarzyła się wpadka).

Podkoszulek na zmianę (gdyby przy zupie zadrżała ręka).