1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Problemy w przedszkolu

Czasem trzeba podjąć decyzję o zabraniu dziecka z przedszkola. Towarzyszyć jej może uczucie porażki, ale też ulgi. Warto ułożyć nowy scenariusz i pomyśleć o tym, co zrobić, by w przyszłości dziecko dobrze poczuło się w przedszkolu.
Pożegnanie

Nawet jeśli obecnie przedszkole kojarzy się Wam z samymi kłopotami, to nie znaczy, że dziecko zapamięta je źle.

Dla malucha jest ważne, by mieć też miłe wspomnienia. Jednym z nich może być pożegnanie. Jeśli dziecko polubiło panią, może zanieść jej kwiatek albo zrobić z mamą rysunek. Można w domu porozmawiać o dzieciach z grupy - czy malec zapamiętał czyjeś imię, w co się lubiła bawić Marysia, a w co Piotrek.

Równie istotne jest to, jak wytłumaczymy dziecku naszą decyzję. Mówienie złych rzeczy o paniach i przedszkolu przy dziecku w niczym mu nie pomoże. A na pewno zaszkodzą komunikaty: "nie poradziłeś sobie", "nie nadajesz się", "za dużo płakałeś". Lepiej wziąć decyzję na siebie i powiedzieć: "Pomyliliśmy się, na razie jeszcze nie będziesz chodzić do przedszkola" lub "Okazało się, że jeszcze przez jakiś czas będziesz z ciocią Kasią w domu".

Regeneracja

Po odejściu z przedszkola, wszystkim należy się odpoczynek. "Akumulatory" po dużym wydatkowaniu energii, jakim jest adaptowanie się, mniej lub bardziej się wyczerpały.

Pomysł na szybkie rozpoczynanie wszystkiego od początku w nowym przedszkolu ("bo może w innym miejscu i z innymi paniami, dziećmi będzie lepiej?") z tej perspektywy wydaje się ryzykowny. Bo skąd mały człowiek ma wziąć tyle energii? Lepiej spauzować, złapać na nowo rytm w codzienności i nabrać sił (oraz ochoty) na kolejną zmianę. I spokojnie zastanowić się, co w przedszkolnym debiucie poszło nie tak.

Refleksja

Warto przeanalizować, co Was najbardziej zaskoczyło, co okazało się najtrudniejsze.

Czy najtrudniej było znieść codzienny płacz i pytania "jutro idę do przedszkola?". Czy moment rozstania w szatni? A może najgorsze było wczesne wstawanie? Albo trudności w dogadaniu się z nauczycielką? Warto to sobie uświadomić, by lepiej przygotować się do kolejnego startu przedszkolnego za rok. I poćwiczyć z dzieckiem ważne umiejętności: rozstawania, samodzielności i kontaktów z dziećmi.

Rozstania

W przedszkolu maluch zostaje bez rodziców. Taka jest idea edukacji przedszkolnej. Opiekę przejmuje nauczyciel. To z nim dziecko buduje bliską relację, by poczuć się bezpiecznie w nowym świecie. Czy waszemu malcowi się to już udało? Czy oddaliście dziecko w obce ręce z pełnym zaufaniem? Jeśli nie, czeka was ważne zadanie. Nauczenie się oddalania, rozstawania, znoszenia rozłąki. Trzeba to robić stopniowo, systematycznie i stanowczo.

Dziecko łatwiej będzie znosić rozstania, kiedy:

•  podczas wyjść na plac zabaw nie będziecie siedzieć z nim w piaskownicy, tylko na pobliskiej ławce;

•  zostawicie je czasem poza domem pod opieką zaufanej osoby;

•  będziecie się z nim żegnać krótko, mówić, kiedy wrócicie, i wracać zgodnie z zapowiedzią;

•  znajdziecie wsparcie u innych rodziców.

Samodzielność

W przedszkolu okazuje się, w jakim stopniu dziecko potrafi poradzić sobie z samoobsługą.

Czy umie samo skorzystać z toalety, umyć i wytrzeć ręce, założyć buty i kurtkę, sięgnąć po zabawkę, najeść się? Warto zapytać o to nauczyciela, by się przekonać, jak wiele dziecko już potrafi. Może czas poćwiczyć teraz takie umiejętności, jak samodzielne organizowanie sobie wolnego czasu. "Przez chwilę zajmij się sobą, wymyśl sobie jakąś zabawę. Lub ponudź się". W przedszkolu nazywa się to zabawą swobodną.

Dziecko rozwinie samodzielność, jeśli:

•  nie będziecie wyręczać go w ubieraniu, jedzeniu;

•  będzie samodzielnie korzystać z toalety;

•  nie będziecie wyprzedzać jego myśli i zgadywać, czego chce;

•  zadbacie o czas, gdy będzie mogło samo organizować sobie zabawę (i nie włączycie wtedy bajki w telewizji!);

•  pozwolicie mu decydować, np. którą czapkę założy.

Oswajanie z dziećmi

Być może zaskoczyło Was, że malec, który wcześniej gnał do dzieci, teraz nie bawił się z nimi,

Wcześniej widzieliście go w różnych sytuacjach i wiecie, jak wyglądały jego kontakty z rówieśnikami. A jak było w przedszkolu? Czy maluch znalazł swoje miejsce w grupie? Czy interesował się tym, co robią inne dzieci? Włączał się w zabawy inicjowane przez nauczycielkę? Czy udało mu się poznać i zapamiętać imię któregoś kolegi czy koleżanki? Czy odzywał się do dzieci i pani? Być może potrzebuje jeszcze czasu i okazji, by lepiej czuć się w dużej grupie.

Maluch lepiej poradzi sobie wśród dzieci, jeżeli:

•  będzie bawić się tam, gdzie są inne dzieci, np. na placu zabaw, w osiedlowym klubie;

•  zaczniecie zapraszać znajomych z dziećmi w podobnym wieku i nie będziecie zbytnio ingerować w ich zabawy;

•  pozwolicie mu samemu dogadywać się z innymi;

•  będzie uczestniczyć 1-3 razy w tygodniu w zajęciach grupowych dla dzieci.

Więcej o: