"Ciąża to czas szczególny" - słyszysz z jednej strony, by zaraz potem z drugiej usłyszeć: "Ciąża to nie choroba". Warto więc dbać o siebie, ale nie powinno się przesadzać. Ale co jest jeszcze troskliwością, a co już przewrażliwieniem? Jak tu znaleźć złoty środek, zachować spokojne sumienie i nie oszaleć...?

I soma, i psyche

Zarówno zapłodnienie, jak i rozwój płodu są bezpośrednio związane ze stanem zdrowia twoim i partnera. Jeśli znajomi zazwyczaj zazdroszczą wam kondycji, sprawności i dobrego samopoczucia, to najprawdopodobniej wkrótce będą zazdrościć także potomka. Jeśli zaś palicie, pijecie dużo alkoholu lub jesteście otyli, to nie tylko będziecie mieć problemy z poczęciem, ale też dziecko może nie rozwijać się prawidłowo. Takie są fakty, które zna większość społeczeństwa.

Również samopoczucie psychiczne przyszłych rodziców ma bardzo duże znaczenie - przede wszystkim dla przyszłej matki. A jak wiadomo, zadowolona mama to zadowolony dzieciak. Zastanów się, co cię skuteczniej zrelaksuje: staranne przygotowania, czy beztroska spontaniczność?

Dlaczego warto? Kontrola jakości

Lekarze radzą, aby przed planowaną ciążą rzucić palenie, odstawić alkohol i, jeśli to konieczne, zrzucić zbędne kilogramy. Zalecenia to dotyczą nie tylko kobiet, ale i mężczyzn, których zdrowie w momencie poczęcia ma również ogromne znaczenie. Jeśli kilka miesięcy - a najlepiej pół roku - przed planowanym zapłodnieniem zaczniecie regularnie uprawiać sport, odżywiać się racjonalnie i wysypiać, wasze organizmy będą funkcjonować lepiej niż dotąd. Sperma partnera zyska na jakości, a ciało kobiety zdobędzie energię do dziewięciomiesięcznego zaspokajania potrzeb fizjologicznych dwóch istot naraz.

Psychologowie kładą nacisk na to, jak istotne przed ciążą jest pozytywne nastawienie się do niej, wizualizacja kolejnych etapów ciąży, porodu, już narodzonego dziecka. Takie ćwiczenia, wykonywane razem, mogą nie tylko stanowić dobry wstęp do obowiązków rodzicielskich, ale też wzmocnić więź pomiędzy partnerami.

Dlaczego nie warto? Pułapka perfekcjonizmu

Jak więc można wywnioskować, przygotowanie się do ciąży to samo dobro. Pod warunkiem, że nie przesadzicie. Jeśli za bardzo zaangażujecie się w realizację planu, to gdy dojdzie do zapłodnienia, będziecie już zmęczeni samymi przygotowaniami. Robienie i odmawianie sobie wszystkiego dlatego, że "staramy się o dziecko" może być tak naprawdę destrukcyjne i dla was, i dla związku. W rezultacie tuż po porodzie będziecie mieć wrażenie, że ciąża trwała grubo ponad rok.

Jeśli do tej pory paliliście jak smoki, pracowaliście bez wytchnienia i określenie "fast food" było dla was synonimem posiłku, zmiana nawyków z dnia na dzień może być zbyt drastyczna. W takim przypadku naprawdę warto poświęcić kilka miesięcy na poprawę własnego zdrowia, bo gdy na teście ciążowym pojawi się kreska, przemiana z diabełków w aniołki może być bardzo bolesna.

Gdy z waszą kondycją jest naprawdę nie najlepiej, może się okazać, że doprowadzanie waszych organizmów do stanu idealnego zajmie nie miesiące, a całe lata. W takim wypadku możecie odłożyć decyzję o poczęciu na "za kilka lat". Albo postawić na łut szczęścia i poddać się pragnieniu w myśl zasady, że jeśli nie teraz, to nigdy. Wszystko zależy od waszych osobowości, życiowych wartości i priorytetów.