1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Dzieciaki, zwierzaki i my

Niemowlę i zwierzę - ten duet zagra, jeśli dobrze przygotujemy czworonoga na narodziny małego człowieka.
Pierwsze zwierzę w życiu dziecka czy pierwsze dziecko w życiu zwierzęcia? To pytanie nabiera sensu, gdy dociera do nas, że zostaniemy rodzicami i nie będziemy jedynymi, którzy muszą zmierzyć się z tym nowym wyzwaniem. Jeśli wśród naszych domowników są zwierzaki, one także zadebiutują w nowej roli. My staniemy się opiekunami, zwierzęta - towarzyszami dzieci.

BĘDZIE NAS WIĘCEJ

Pojawia się lawina pytań: co zrobić ze zwierzakiem? Czy powinno się go jakoś przygotować na przybycie dziecka? Jak zareaguje na nowego współlokatora? Czy nie będzie dla niego zagrożeniem?

Dla wielu z nas zwierzę jest równoprawnym członkiem rodziny. Martwimy się o swoje jeszcze nie narodzone dziecko, ale też o psa czy kota. To dobrze. Przecież we wspólnym stadle potrzeba harmonii.

Na ogół zwierzęta tolerują obecność dzieci w najbliższym otoczeniu. Ale by zakończyło się to sukcesem, odpowiednio wcześnie muszą zostać przygotowane do dokonujących się zmian.

Zaczynamy na kilka miesięcy przed narodzinami dziecka. Zwierzę czuje już przecież, co się święci. Może zacząć zachowywać się nietypowo, w sposób wręcz nieprzewidywalny. Może się stać nerwowe, natarczywe, zaborcze wobec swojego pana bądź wręcz przeciwnie - zacząć unikać właściciela i spędzać czas w odosobnieniu. Kocury mogą intensywniej znaczyć swoje terytorium. Psy - stać się rozdrażnione. Chcą zwrócić na siebie uwagę opiekuna, potwierdzić swoje "status quo" w rodzinie.

Trzeba umiejętnie pokierować pupilem, wprowadzać zmiany w jego życie stopniowo, uwzględniając przynależność rasową i gatunkową, temperament, płeć, wiek, stopień ogólnej aktywności. Niekiedy konieczna może się okazać wizyta właściciela ze zwierzakiem u behawiorysty (psychologa zwierząt) lub szkoleniowca (tresera).

TROCHĘ PSY-CHOLOGII

Zazwyczaj po urodzeniu się dziecka młodzi rodzice całą swoją uwagę poświęcają niemowlęciu. Zwierzaki pozostawione są samym sobie, dlatego warto je nauczyć, że to normalna sytuacja, i to nie tylko pod nieobecność opiekuna, ale przede wszystkim w czasie jego pobytu w domu. Warto odzwyczajać pupila od przebywania w sypialni opiekuna i w pokoju, który niebawem stanie się pokojem dziecięcym.

Zwierzak musi być karmiony w stałym miejscu i o stałych porach. Ważna jest też odpowiednia dawka ruchu. Wybiegane, wybawione i syte (bez przesady) zwierzę nie będzie uciążliwe.

NAJMŁODSZE W STADZIE

W życiu każdego zwierzaka nadrzędną rolę odgrywa instynkt. Ważne jest także przywiązanie do właścicieli i identyfikacja z wszystkimi członkami ludzkiej "sfory".

U psów niezwykle ważna jest hierarchia w stadzie. Każdy "członek sfory" ma w niej swoje miejsce, a tu nagle pojawia się ktoś nowy. Pies może próbować zasygnalizować dziecku swoją przewagę, wskazywać właściwe dla niego miejsce w hierarchii - miejscówkę na "nizinach".

Koty należą do typowych drapieżników, które nade wszystko cenią sobie niezależność. Nie nawiązują tak silnych więzi z ludźmi jak psy. Są zwierzętami typowo terytorialnymi. Tutaj może być zatem kłopot z odizolowaniem terytorium niemowlęcia od terytorium kota.

BADANIA OKRESOWE PUPILA

Wielu rodziców boi się ryzyka chorób odzwierzęcych u dzieci. Słusznie, z tym że niezmiernie rzadko źródłem niebezpieczeństwa są domowe zwierzaki. Pod warunkiem, że o nie dbamy!

Nie może być mowy o zaniedbaniach higienicznych. Średnio raz w roku właściciel powinien udać się z pupilem na badania kontrolne. Zazwyczaj wykonuje się badania krwi, kału, moczu, jeżeli trzeba - USG, RTG. Wskazane jest uaktualnianie szczepień (przeciwko chorobom zakaźnym, wściekliźnie).

Obowiązkowo należy stosować preparaty zwalczające ektopasożyty (pchły, wszy, kleszcze, świerzbowce) oraz endopasożyty (glisty, tasiemce itp.). Odrobaczać trzeba przynajmniej raz na kwartał. Nie wolno zaniedbywać zabiegów pie- lęgnacyjnych: szczotkowania, kąpania, toalety pazurów, uszu, pyska.

KOT OGRANICZONEGO DOSTĘPU

Kobietom w ciąży i młodym matkom sen z powiek często spędza lęk przed toksoplazmozą. Na szczęście odpowiednie badania pozwalają wcześnie wykryć ewentualne zakażenie.

Wbrew utartej opinii, toksoplazmozą łatwiej - niż od własnego mruczka - zarazić się przez zjedzenie surowego, niedogotowanego, niedopieczonego mięsa lub niedomytych owoców i warzyw.

Oczywiście właściciele zwierzaków powinni myć ręce po każdym kontakcie ze zwierzęciem, zakładać rękawiczki na czas czyszczenia kociej kuwety. Miska zwierzaka musi być dokładnie czyszczona i co jakiś czas odkażana. Dla dzieci dostęp do ekwipunku czworonoga (posłania, misek na jedzenie i wodę, zabawek, kagańca, kuwety) powinien być ograniczony.

NIE DLA PSA ŁÓŻECZKO

Warto zapoznać zwierzę z wyprawką dziecięcą. Zwierzę musi zrozumieć, że przedmiotów tych nie wolno mu dotykać, bawić się nimi. Najwięcej emocji wzbudza w czworonogach dziecięcy wózek i łóżeczko. Dotyczy to zwłaszcza kotów, które chętnie wskakują do łóżeczek czy wózków i ucinają sobie w nich drzemki. Na to nie wolno pozwalać. Wystarczy uczynić je przedmiotami nieatrakcyjnymi: wyłożyć je arkuszami grubej folii czy wypełnić ich dno nadmuchanymi balonami (oczywiście przed narodzinami dziecka). Można też umieścić w pobliżu akcesoriów dziecięcych aromaty cytrusowe. Działają one na zwierzęta domowe odstraszająco.

Świetnym pomysłem jest zapoznanie zwierząt z dźwiękami wydawanymi przez niemowlę (płacz, gaworzenie). Najlepiej wykorzystać nagrania. Warto też zacząć zabierać czworonoga w pobliże placów zabaw, przedszkoli, gdzie można spotkać dzieci w różnym wieku.

Poznać po zapachu

Gdy mama z noworodkiem pozostają w szpitalu, warto zapoznać zwierzę z zapachem nowego członka ludzkiego stada.

Możemy przynosić ze szpitala wonne "listy" od nowego współlokatora i podrzucać je pupilowi. To może być zużyta pieluszka, ubranko lub kocyk dziecka. Ważne, aby każdy z tych przedmiotów przesiąknięty był zapachem malca. Pamiętajmy jednak, że zaakceptowanie zapachu noworodka nie jest równoznaczne z akceptacją dziecka.

Więcej o: