1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Przepuklina u niemowląt

Dotyczy co piątego dziecka. Na ogół nie jest groźna, choć czasem wymaga interwencji chirurga. Zawsze warto ją bacznie obserwować.
Problem ten dotyczy kilkorga maluchów na 100 noworodków, co trzeci z nich jest wcześniakiem. Kiedy dziecko płacze, krzyczy, robi kupkę lub ma gazy, ciśnienie w jamie brzusznej rośnie, a wtedy fragment jelita (u dziewczynek czasem jajnik) może uwypuklić się pod skórą.

PACHWINOWA

Jama brzuszna jest od środka wyścielona otrzewną - błoną, która otacza narządy wewnętrzne. U dziecka w łonie matki jej wypustka wnika do kanału pachwinowego - przypomina palec gumowej rękawiczki, który - zanim maluch przyjdzie na świat - powinien ulec sklejeniu, a potem zarosnąć. Ale, niestety, nie zawsze tak jest.

Przepuklina pachwinowa występuje zwykle tylko po jednej stronie i aż sześć razy częściej u chłopców niż u dziewczynek. U nich bowiem kanał pachwinowy jest szerszy (musi się w nim zmieścić nasieniowód oraz liczne naczynia krwionośne, nerwy i mięsień utrzymujący jądro), a przez to łatwiej może się tam przedostać fragment jelita.

Przepuklina pachwinowa nie zawsze wygląda tak samo. Czasami jej pierwszym sygnałem jest powiększenie moszny, kiedy indziej w okolicy pachwiny pojawia się wypukłość. U niektórych dzieci może się ona utrzymywać stale, u innych tylko przy wysiłku (podczas płaczu, przy wypróżnieniu), po czym znika.

Przepuklina rzadko sprawia ból, ale bywa, że maluch z jej powodu płacze, napina się, czasem ma wymioty. Dopóki jednak daje się ją odprowadzić, czyli bez trudu wepchnąć do środka, nie jest groźna. Niebezpieczne jest dopiero tzw. uwięźnięcie przepukliny (patrz ramka).

Jeżeli zauważysz u dziecka obrzęk moszny albo wypukłość czy guz w okolicach pachwiny, poradź się chirurga (możesz nawet pojechać na izbę przyjęć do szpitala, w którym jest oddział chirurgii dziecięcej). Lekarz obejrzy malucha i jeśli stwierdzi, że to przepuklina, odprowadzi ją. Pokaże ci także, jak możesz to zrobić samodzielnie następnym razem. U dzieci najlepiej odprowadzać przepuklinę w czasie kąpieli w ciepłej wodzie.

Warto także zapytać lekarza, jak pielęgnować malucha z przepukliną i na co zwracać szczególną uwagę. Ponieważ problem nasila się np. przy kłopotach z wypróżnieniem, być może lekarz zaleci karmiącej mamie specjalną dietę, a maluchowi preparat antykolkowy.

Przepuklina pachwinowa zwykle wymaga leczenia operacyjnego, ale decyzję o terminie zabiegu podejmuje lekarz, uwzględniając wiek dziecka i wielkość przepukliny. Zazwyczaj nie przeprowadza się go u dzieci poniżej 3. miesiąca życia, chyba że zajdzie taka konieczność. Natychmiastowy zabieg wykonuje się, jeżeli przepuklina nie daje się odprowadzić. W takim wypadku nie wolno zwlekać, tylko czym prędzej jechać do szpitala.

PĘPKOWA

Najczęściej występuje u noworodków, zwłaszcza tych, które przyszły na świat przed czasem. Jelito uwypukla się tam, gdzie w życiu płodowym przechodziła pępowina, ponieważ w tym miejscu tkanka jest słabsza.

Przepuklina tego rodzaju ujawnia się zazwyczaj w ciągu pierwszych tygodni życia dziecka. Łatwo ją zauważyć, bo wygląda jak miękki guz w miejscu pępka, powiększający się podczas płaczu. Przeważnie cofa się ona w pierwszych latach życia i nie wymaga leczenia. Jeżeli jednak dziecko ma przepuklinę jeszcze w wieku czterech lat, chirurg może uznać, że trzeba ją zoperować (dotyczy to częściej dziewczynek). Zabieg jest jednak drobny i pobyt w szpitalu trwa zwykle tylko jeden dzień.

Przy przepuklinie pępkowej bardzo rzadko dochodzi do uwięźnięcia. Warto jednak na temat przepukliny porozmawiać z pediatrą w czasie wizyty w przychodni. Lekarze nie są zgodni co do tego, jak postępować przy tej przypadłości. Niektórzy zalecają używanie specjalnych plastrów (do kupienia w aptece). Zdaniem innych taki plaster nie przynosi żadnej poprawy, a może wywołać podrażnienie skóry. Wszyscy zgodni są jednak co do tego, że najlepszym sposobem pozbycia się problemu jest wzmacnianie mięśni brzucha. Dlatego warto jak najczęściej kłaść czuwające niemowlę na brzuszku (pod okiem mamy czy taty).

DO SZPITALA!

Uwięźnięcie przepukliny jest bardzo niebezpieczne. W zakleszczonym jelicie ustaje krążenie krwi i może dojść do martwicy. Dlatego jedź z dzieckiem na oddział chirurgiczny, jeżeli:

•  przepuklina nie daje się odprowadzić;

•  dziecko jest niespokojne, nieprzerwanie płacze, krzyczy (do tych objawów mogą dołączyć wymioty i ogólne osłabienie);

•  doszło do zatrzymania gazów i stolca;

•  skóra wokół przepukliny jest zaczerwieniona, a dotknięcie tego miejsca sprawia maluchowi wyraźny ból.

Więcej o: