1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Jak podawać dzieciom leki?

Często okazuje się, że aplikowanie przepisanych przez lekarza syropów, czopków i maści nie jest takie proste, jakby się mogło wydawać.
Różne środki farmaceutyczne znajdują się w apteczce małego dziecka już od pierwszych tygodni jego życia. Wiele z tych leków dostępnych jest bez recepty, co nie znaczy, że są całkiem niewinne.

Nigdy na własną rękę

Na małym dziecku nie wolno eksperymentować - podawanie leków trzeba zawsze uzgodnić z lekarzem. Najlepiej stale z tym samym, bo zdążył on już poznać małego pacjenta i jego reakcje (przy zmianie lekarza trzeba zreferować stan zdrowia dziecka i wymienić zażywane przez niego leki, nie pomijając witamin, środków ziołowych i innych leków profilaktycznych). Z lekarzem trzeba się porozumieć nawet przy podawaniu specyfików dostępnych bez recepty, a także tych, które dziecko przyjmowało w czasie poprzedniej choroby. Nie wolno dziecku podawać lekarstw zapisanych innym osobom, nawet rodzeństwu w podobnym wieku.

Starszemu niemowlęciu (w drugim półroczu) możesz w razie potrzeby podać z własnej inicjatywy lek przeciwgorączkowy czy przeciwbólowy, ale tylko taki, który zaleca w takich razach wasz pediatra. Pamiętaj jednak, by nie podawać dziecku tych specyfików na wyrost, nie przekraczać zalecanej dawki i porozumieć się z lekarzem, jeśli nie zauważysz poprawy. Nie należy też samemu dawać dziecku środka przeciwbólowego, gdy skarży się na silne bóle brzucha - malucha trzeba pokazać lekarzowi, a działanie leku mogłoby mu utrudnić postawienie diagnozy.

Jak, kiedy i ile?

Wypytaj lekarza, jak podawać lekarstwo, i poproś, żeby zanotował wskazówki na kartce. Wiele leków trzeba przyjmować w równych odstępach czasu i dlatego zanim podasz pierwszą dawkę, oblicz, kiedy przypadną następne, żeby uniknąć budzenia malucha w środku nocy. Ważna jest pora podawania niektórych leków. Syropy wykrztuśne podaje się w ciągu dnia, najdalej do godziny 16-17, syropy przeciwkaszlowe zaś zażywa się prawie wyłącznie na noc, nie w dzień.

Trzeba też wiedzieć, czy lek podaje się przed jedzeniem, po nim, czy w trakcie jedzenia. Ale nie martw się, jeżeli antybiotyk powinno się brać przed jedzeniem, a ty o tym zapomnisz - odczekaj co najmniej pół godziny po posiłku i wtedy daj lek.

Dawkę odmierzaj bardzo dokładnie, bo lekarz ustala ją na podstawie wagi dziecka. Do większości syropów i zawiesin jest dołączona specjalna miarka, która ci to ułatwi. Zapytaj lekarza, co robić, jeśli dziecko wypluje lub zwymiotuje lekarstwo.

Jeśli dziecko dostaje więcej niż jedno lekarstwo, powieś w widocznym miejscu schemat podawania wszystkich leków (z dniami i godzinami), na którym będziesz zaznaczać wszystkie kolejno podane dawki. Wtedy trudniej o przeoczenie dawki lub dwukrotne jej podanie.

Zaufaj lekarzowi

Jeśli lekarz ustawi leczenie malucha, nie dodawaj do tej listy z własnej inicjatywy żadnych preparatów. Po pierwsze, nie wiadomo, jak zadziałałyby z przepisanymi lekarstwami. Po drugie, w aptekach jest mnóstwo leków o różnych nazwach, ale wiele z nich zawiera te same substancje. Podając dziecku dwa takie specyfiki naraz, niebezpiecznie przekraczasz dozwoloną dawkę.

Przeczytaj dokładnie tę część ulotki, która mówi o sposobie dawkowania (choć czasem pediatra daje nieco inne wytyczne - powinien wtedy cię o tym poinformować), a także przechowywania (np. w lodówce), i stosuj się do tych wskazówek. Pamiętaj, że dla laika treść akapitów "Działanie", "Powikłania" i "Skutki uboczne" brzmi inaczej niż dla specjalistów - nie rezygnuj z podawania leku pod wpływem tej lektury, a jeśli zauważysz niepożądane efekty kuracji, porozum się z lekarzem.

Nigdy samowolnie nie przerywaj kuracji, nawet jeśli uważasz, że dziecko czuje się już dużo lepiej. Jest to szczególnie ważne przy antybiotyku, gdyż grozi nawrotem choroby, a także wyhodowaniem szczepów bakterii opornych na kolejne leki. Od tej reguły jest jeden wyjątek: gdyby przypadkiem po podaniu leku maluch dostał pokrzywki (na skórze występują swędzące wypukłe bąble jak po oparzeniu pokrzywą), nie podawaj kolejnej dawki, tylko porozum się z lekarzem, który prawdopodobnie zmieni lek na inny.

Nie przerywaj też długotrwałej kuracji (np. sterydami wziewnymi), gdy ktoś naopowiada ci o jej szkodliwości. Słuchaj przede wszystkim zaufanego lekarza i pamiętaj, że twoja niekonsekwencja może się odbić na zdrowiu dziecka.

Ostrożnie z tabletkami!

Najmłodszym dzieciom nie podaje się leków w tabletkach (nawet do ssania). Większość dzieci potrafi sobie z nimi poradzić dopiero w wieku 3-4 lat. Jeśli lekarz wyjątkowo zaleci lek w postaci tabletek bądź kapsułek, dowiedz się dokładnie, jak je podawać: czy tabletkę można rozkruszyć i zmieszać z odrobiną pokarmu, czy kapsułkę da się otworzyć i wysypać jej zawartość na łyżeczkę płynu.

Podawanie leków małym dzieciom - praktyczny przewodnik

Dla małego dziecka lek to przeważnie niesmaczne lub szczypiące paskudztwo, które rodzice starają mu się podać, nie szanując jego sprzeciwu. By podać lekarstwo, trzeba się nieraz wykazać sporym sprytem.

Na łyżeczce

Większość lekarstw dla malutkich dzieci ma postać syropu lub zawiesiny. Lekarstwo najlepiej podawać na płaskiej łyżeczce, którą dziecku łatwo wylizać. Ponieważ kubki smakowe mieszczą się na przedniej i środkowej części języka, a lekarstwa rzadko kiedy smakują jak nektar, łyżeczkę najlepiej wsunąć nieco głębiej do buzi, tak żeby lek spłynął na tylną część języka (ale nie za głęboko, by nie wywołać odruchu wymiotnego). Lek możesz podać także niedużą strzykawką jednorazową (podziałka ułatwi odmierzenie właściwej dawki) lub plastikowym zakraplaczem. Trzeba jednak pilnować, żeby lekarstwo nie spływało za szybko, bo maluch mógłby się zakrztusić.

Z tego samego powodu nie podawaj leku dziecku leżącemu płasko. Posadź je sobie na kolanach, najlepiej w pozycji półleżącej. Jedną rączkę niemowlęcia wsuń sobie pod pachę, drugą chwyć swoją ręką. Jeśli trudno ci utrzymać wyrywającego się malucha, zawiń go razem z rączkami w kocyk lub kołderkę. Dowiedz się wcześniej od lekarza, czy lekarstwo można popić "dla zabicia smaku". Jeżeli tak, postaw obok trochę wody (ale nie mleka ani soku, bo osłabiłyby działanie specyfiku). Jeśli twój maluch - pomimo kilku prób - wypluwa lek lub po nim wymiotuje, poproś lekarza, by zapisał inny specyfik, a przynajmniej w innej postaci.

Po kropelce

Doustne leki w kroplach można podawać w niewielkiej ilości wody (na łyżeczce lub w kieliszku, nigdy w butelce czy kubku pełnym płynu, dziecko bowiem może wypić wtedy tylko część niezbędnej dawki). Pojedynczą kroplę lekarz radzi nieraz zakraplać wprost na język dziecka, ale wymaga to pewnej sprawności. Spytaj go, czy możesz kroplę podać niemowlęciu do ssania na własnym palcu.

Krople do oczu, nosa czy ucha najłatwiej podać, gdy dziecko leży na plecach. Możesz je trzymać na rękach, położyć płasko w łóżeczku lub na przewijaku. Jeśli dziecko macha rączkami albo się wyrywa, najlepiej owinąć je kocykiem i w ten sposób unieruchomić.

Najtrudniej jest wpuścić krople do oczu. Lewą ręką musisz delikatnie objąć główkę dziecka i lekko odciągnąć dolną powiekę, a prawą zakroplić płyn do kącika po stronie nosa. Maluch będzie odruchowo zamykał oczy i wyrywał głowę, dlatego łatwiej zrobić to we dwójkę - ty trzymaj dziecko na kolanach, a inna osoba niech odchyli powiekę i ostrożnie wkropli płyn, uważając, by nie dotknąć zakraplaczem gałki ocznej.

Nim wpuścisz krople do nosa, oczyść go z wydzieliny specjalnym aspiratorem (do kupienia w aptece) - to sposób najlepszy i najbezpieczniejszy.

Jeśli nie masz aspiratora, możesz też użyć gruszki dla niemowląt - ściśnij ją, przytknij do dziurki (ale nie wsuwaj do środka!), zatkaj palcem drugą dziurkę i puść gruszkę.

Teraz odchyl główkę malucha lekko do tyłu, najlepiej podkładając mu dłoń pod szyję, i wpuść krople. Uważaj przy tym, żeby nie dotknąć kroplomierzem zabrudzonego noska, a jeśli nie uda się tego uniknąć, opłucz pipetkę.

Najłatwiej jest wkroplić płyn do ucha. Wystarczy przekręcić główkę na bok i delikatnie (nie wpychając pipety do ucha) wpuścić płyn do środka. Po zakropleniu trzeba jeszcze przez chwilę potrzymać główkę na boku, żeby płyn nie wylał się od razu na zewnątrz.

W czopku

Niektóre leki (np. przeciwgorączkowe) warto aplikować w postaci czopków (działają szybciej). Najłatwiej wprowadzić czopek, gdy dziecko leży na boku, z nogami podkurczonymi, przyciśniętymi do brzucha. Okolice odbytu można posmarować wazeliną. Czopek trzeba wsunąć tak, żeby się cały schował, i przez chwilę przytrzymać ściśnięte pośladki.

W zastrzyku

To nieprzyjemne, ale czasem konieczne doświadczenie. Żeby oszczędzić dziecku bólu, możesz poprosić lekarza o receptę na krem EMLA, znieczulający miejsce ukłucia.

W maści lub kremie

Zanim zaczniesz kurację, spytaj lekarza, jak smarować skórę dziecka: obficie czy bardzo cienko, punktowo czy na większej powierzchni, zaraz po myciu czy jakiś czas potem. Spytaj o to, czy lekarstwo może reagować z kosmetykami. Dowiedz się także, co się stanie, jeśli maluch zliże maść. Jeśli dziecko broni się przed smarowaniem (np. buzi), jedynym sposobem będzie delikatne smarowanie przez sen.

Więcej o: