1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Bakterie w moczu

lek. med. Agnieszka Bilska, konsultacja dr Piotr Albrecht
02.04.2009 , aktualizacja: 25.03.2009 14:42
A A A Drukuj
Choć zakażenie dróg moczowych często trapi małe dzieci, początek choroby łatwo przeoczyć.
ZOBACZ TAKŻE
Dzieje się tak, bo pierwsze objawy są mało charakterystyczne: dziecko wymiotuje, marudzi, ma biegunkę, czasami na zakażenie wskazuje wyłącznie gorączka. Jednak nawet jeśli wyraźnie wskazują na zapalenie dróg moczowych (maluch częściej niż do tej pory moczy pieluchę lub korzysta z toalety, odczuwa wtedy ból i pieczenie), lekarz przed postawieniem wiążącej diagnozy zleci wykonanie analizy moczu.

Szybkie i właściwie dobrane leczenie jest niezbędne, bo łatwiej niż u dorosłych, u małych dzieci zarazki rozprzestrzeniają się poza cewkę i pęcherz moczowy i wędrują do nerek, co może doprowadzić do poważnego ich uszkodzenia.

Szybka analiza

O ile objawy mogą być mylące, o tyle badanie moczu daje zwykle szybką i co najważniejsze, miarodajną odpowiedź. Pod warunkiem, że mocz oddany do analizy zostanie właściwie pobrany. Zanim to zrobimy, trzeba dokładnie podmyć dziecko, najlepiej dwukrotnie wodą z mydłem. A potem łapać tryskający strumień do jałowego kubeczka kupionego w aptece. Wymaga to cierpliwości i nie lada refleksu, ale zwykle się udaje. Niemowlęciu można przykleić na skórę specjalny plastikowy woreczek (do kupienia w aptece, inny dla dziewczynek inny dla chłopców). Kiedy pojawi się w nim mocz, trzeba jak najszybciej woreczek oderwać a mocz zlać do jałowego naczynia.

U starszych dzieci, które już dobrze opanowały technikę oddawania moczu, jego pobranie nie jest problemem. Wystarczy, że kucną nad miednicą czy nocnikiem i skierują strumień w kierunku jałowego naczynia stojącego w środku. Warto jednak im pomóc, bo do badania najużyteczniejszy jest mocz nie z początkowej fazy, ale ze środkowego strumienia. Odczekajmy więc moment i dopiero po chwili podstawmy naczynie.

Czasami badanie moczu polega również na zrobieniu posiewu. Specjalną płytkę, którą dostaje się do domu, trzeba oblać moczem ze środkowego strumienia z obu stron. Posiew ma na celu wykazanie, ile jest bakterii i z jakich szczepów.

Od diagnozy do leczenia

Jeśli analiza potwierdzi zapalenie, trzeba jak najszybciej rozpocząć właściwe leczenie. U maluchów do trzeciego roku życia każda infekcja w drogach moczowych szybko rozprzestrzenia się na nerki, wywołuje odmiedniczkowe zapalenie nerek, może doprowadzić do ich uszkodzenia i powstania blizn. Z tego powodu leczenie takiego malucha zwykle rozpoczyna się w szpitalu. Tam podaje się dziecku silny antybiotyk, najpierw dożylnie, a gdy jego stan się poprawia doustnie. Cała kuracja trwa około 10-14 dni.

Starsze dzieci z odmiedniczkowym zapaleniem nerek leczy się w domu, zwykle antybiotykiem w tabletkach i preparatem probiotycznym działającym osłonowo na jelita.

U przedszkolaków (podobnie jak u dorosłych) zakażenie dróg moczowych częściej ogranicza się do cewki moczowej i pęcherza. Mocz spływa powoli, kroplami, nie można opróżnić pęcherza do końca, a chory czuje pieczenie i ból. Mimo iż objawy mogą wydawać się poważniejsze, to leczenie polega na stosowaniu przez 5-7 dni na ogół słabszych niż antybiotyk leków. Już po 2 dniach właściwej kuracji powinna nastąpić poprawa, którą potwierdzi wynik kontrolnego badania moczu. Jeśli się tak nie dzieje prawdopodobnie trzeba będzie zmienić lek, być może podać antybiotyk i jeszcze przez kilka dni zostawić dziecko w domu.

Zapobiegaj, by nie musieć leczyć

Zakażenia dróg moczowych najczęściej wywołują bakterie, które dostają się do dróg moczowych z okolicy odbytu lub do nerek z krwi w czasie ogólnej infekcji w organizmie. Nawracające może być, objawem refluksu pęcherzowo-moczowego (ustępuje, gdy się wyleczy refluks).

Jak im zapobiegać:

dziewczynkę podcieraj i podmywaj zawsze od przodu ku tyłowi, bo jej cewka moczowa jest stosunkowo krótka, a odległość od odbytu niewielka,

u chłopca dbaj o higienę penisa pod napletkiem (przy myciu odwódź napletek delikatnie), bakterie tam nagromadzone to główne źródło zakażeń u chłopców.

Bez względu na płeć dziecka często zmieniaj mu pieluchę. Przylegające do ciała mokre pieluchy tworzą na kroczu swoisty kompres, który jest doskonałym środowiskiem dla bakterii. Unikaj pieluch pokrytych ceratą i ceratowych majtek.

Starszemu malcowi codziennie (częściej jeśli popuszcza mocz) zmieniaj bieliznę. Najlepsze są majteczki bawełniane, dokładnie płukane w praniu.

Codziennie starannie podmywaj dziecko. Podczas biegunki rób to po każdym wypróżnieniu (stolce to bogate źródło różnych bakterii).

W chłodne dni ubieraj malca tak, by pupa mu nie marzła. Siadanie na zimnym podłożu, np. murku czy schodach, przemarznięcie sprzyja zakażeniom.

Dbaj, by często pił, szczególnie podczas upałów, gorączki i przy biegunce. Drogi moczowe są wówczas częściej przepłukiwane, a potencjalne bakterie wypłukiwane.

Podczas kuracji antybiotykowej zawsze podawaj dziecku osłonowo probiotyki (mleko z nimi, jogurty, preparat z apteki). Chodzi o to, by zachować naturalną florę jelitową. Jej zmiana podczas leczenia antybiotykiem sprzyja infekcjom dróg moczowych.

Zapewnij dziecku dietę bogatą w błonnik pokarmowy, gdyż zapobiega to zaparciu, a zaparcie zakażeniom dróg moczowych.

Zadbaj, by malec korzystał w porę z toalety. Dzieciom często żal przerwać zabawę i przetrzymują mocz, a jeżeli nawet siądą na sedesie czy nocniku, zrywają się nim do końca opróżnią pęcherz.

  • 1
Brak komentarzy

Redakcja eDziecko.pl

*

Agnieszka Wirtwein-Przerwa

  • redaktorka naczelna
  • agnieszka.wirtwein@agora.pl
  • redaktorka
  • karolina.stepniewska@agora.pl
  • dziennikarka
  • joanna.biszewska@agora.pl
  • dziennikarz, felietonista
  • marcin.sztetter@gmail.com
  • felietonistka
  • administratorka forum
  • zona_mi@gazeta.pl