Biegunki - czym je leczyć

Biegunka - nic to przyjemnego, ale zdarza się również najmłodszym. Jeśli dziecko oddaje więcej niż trzy luźne stolce w ciągu doby (a także wtedy gdy była jedna rzadka kupka, ale z widocznymi pasmami śluzu lub krwi), stwierdzamy właśnie tę dolegliwość. Jej przyczyny mogą być różne, od alergii i nietolerancji pokarmowej, przez rozmaite zakażenia (bakteryjne, rotawirusowe) aż po choroby, w których rzadkie stolce są jednym z objawów. Zdarzają się także biegunki spowodowane błędami żywieniowymi i podrażnieniem przewodu pokarmowego - gdy dziecko zje posiłek zbyt tłusty, zbyt obfity, przesadzi z ilością owoców (także suszonych), soków owocowych, warzyw świeżych lub kiszonych.

Jak najwięcej pić

Zwykle biegunkę kojarzymy z tzw. zatruciem pokarmowym po zjedzeniu nieświeżej lub zanieczyszczonej żywności. Wodnistym stolcom często towarzyszą bóle brzucha, nudności, wymioty, złe samopoczucie. Jeśli przebieg choroby nie jest zbyt gwałtowny, leczymy ją w domu.

Najważniejsze, to regularnie nawadniać dziecko - najlepiej niegazowaną wodą źródlaną, ale tylko wtedy, gdy biegunka nie jest "zbyt wodnista". Woda taka nie zawiera elektrolitów, nie powinna być więc stosowana dłużej niż kilka godzin. A przecież maluch powinien pić często małymi porcjami (zbyt dużo płynu na raz może prowokować wymioty, podobnie jak podanie aromatycznego naparu mięty). Dlatego odpowiednie uzupełnianie strat elektrolitów i wody zapewniają specjalne preparaty (Gastrolit - dostępny na receptę, Orsalit, ORS 2000).

Malcowi warto także podawać probiotyk kupiony w aptece (najlepiej preparat zawierający bakterie Lactobacillus rhamnosus lub Lactobacillus reuteri) - pożyteczne bakterie kwasu mlekowego, które przywracają prawidłową florą bakteryjną jelit i wypierają chorobotwórcze drobnoustroje. Nie proponujemy natomiast węgla lekarskiego ani żadnych preparatów zatrzymujących biegunkę, a przeznaczonych dla dorosłych. Trzeba pamiętać o tym, że biegunka pomaga oczyścić organizm z tego, co mu szkodzi. Przeciwdziałać należy jedynie utracie płynów, a to można osiągnąć, podając dziecku picie.

A co można jeść?

Chorego malca nie można głodzić! Ta dawna metoda odeszła już do lamusa, wiadomo, że głodówka tylko dodatkowo osłabia dziecko. Nie ma też potrzeby wprowadzania specjalnej diety. Po 4 godzinach od wystąpienia objawów dziecko może normalnie jeść (jeśli jest karmione piersią, pokarm mamy jest także napojem, więc nie powinien być ograniczany). Inna sprawa, że chory malec o wielu pokarmach będzie myślał z niechęcią i - gdy zgłodnieje - wybierze zapewne dietę lekkostrawną. Zaproponujmy mu więc wtedy to, co działa na przewód pokarmowy łagodząco, a także pokarmy, które mogą dodatkowo nawodnić małego pacjenta.

Lekkie i łagodne

Domowej roboty kisiel z czarnych jagód (może być na bazie mrożonych owoców lub przecierowego soku jagodowego)

Kompot lub przecier z rozgotowanych jabłek

Puree z banana

Tarte jabłko

Ryż zapiekany z jabłkiem

Pszenna bułeczka, cienko posmarowana masłem z chudą szynką i plasterkiem ogórka bez skórki

Łagodna zupa pomidorowa (ze świeżych pomidorów lub soku pomidorowego) przygotowana bez wywaru mięsnego

Zupa krem z jarzyn z przewagą marchewki

Ziemniaki gotowane w mundurkach, do tego lekko osolony twarożek homogenizowany z dodatkiem szczypty świeżych ziół

Delikatna potrawka z piersi kurczaka podana z ryżem i duszoną marchewką

Pulpety z chudej ryby, ziemniaki i kilka różyczek ugotowanego na miękko brokuła

Biegunka u niemowląt

U niemowląt, które karmione są zgodnie z zaleceniami lekarza, biegunka wywołana zatruciem pokarmowym zdarza się rzadko. Bardziej prawdopodobną przyczyną wodnistych stolców i wymiotów jest infekcja rotawirusowa, która dla małego człowieka może być groźna (bardzo szybko może nastąpić niebezpieczne odwodnienie organizmu). Dlatego z chorym niemowlęciem koniecznie jedźmy do lekarza.

Oczywiście trzeba pamiętać, że noworodki i małe niemowlęta karmione piersią zwykle oddają wiele razy w ciągu dnia luźne stolce (najczęściej po karmieniu) - to nie jest biegunka. Niepokojące są dopiero: śluz i pasma krwi w kupce, wymioty (nie ulewanie), gorączka. Wtedy konieczna jest szybka konsultacja z lekarzem.

Jeśli malec nie chce pić lub utrata płynów jest znaczna, trzeba jechać do szpitala.