1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Wizyta kontrolna

Czy warto badać dziecko na wszelki wypadek? Tak! Dzięki badaniom upewnimy się, że maluch jest zdrowy, a jeśli lekarz wykryje jakieś nieprawidłowości, szybko rozpoczniemy leczenie, zapobiegając poważniejszym problemom. Konsultacja: dr hab. Piotr Albrecht
Często zapominamy o badaniach kontrolnych lub odkładamy je w nieskończoność. Zniechęca nas to, że na wizytę u specjalisty w ramach NFZ trudno się dostać, a za prywatną konsultację trzeba sporo zapłacić. Ale ten wysiłek i wydatek dają wymierne korzyści. Jeśli dziecko jest zdrowe, uspokoimy się. Jeśli zaś potrzebne jest mu leczenie, będziemy mogli zacząć działać.

Przeczytajcie, kiedy warto wybrać się z dzieckiem na badanie kontrolne i co was czeka podczas wizyty u specjalisty.

U pediatry

Podczas pierwszej wizyty (w pierwszym miesiącu życia) lekarz bada dziecko i sprawdza, czy prawidłowo przybiera na wadze. Rytm kolejnych wizyt wyznaczają szczepienia. Jeśli coś niepokoi was w zachowaniu dziecka, umówcie się na dodatkową wizytę. Nie przegapcie badań bilansowych przeprowadzanych w wieku dwóch, czterech i sześciu lat. Pozwalają one wykryć nieprawidłowości w rozwoju.

U ortopedy

Po raz pierwszy lekarza ortopedę dziecko powinno odwiedzić już w pierwszym miesiącu życia. Zazwyczaj pediatra wystawia skierowanie podczas pierwszej wizyty kontrolnej. Ortopeda sprawdza, czy noworodek nie ma dysplazji stawów biodrowych (to schorzenie wrodzone polegające na

nieprawidłowym ustawieniu stawów). Jeśli podejrzewa dysplazję, skieruje dziecko na badanie USG, żeby potwierdzić diagnozę.

Ze zdrowym dzieckiem po raz kolejny powinno się wybrać do ortopedy kilka miesięcy po tym, jak zacznie chodzić. Lekarz oceni, czy maluch prawidłowo stawia stopy, i doradzi, jakie buty mu kupić.

Później - podczas bilansów dwu-, cztero-i sześciolatka - kręgosłupem dziecka zajmie się lekarz pediatra. Jeżeli zauważy jakieś nieprawidłowości w postawie, znów skieruje malucha do ortopedy.

Jeśli nie dzieje się nic niepokojącego, ortopedę warto odwiedzić profilaktycznie przed rozpoczęciem szkoły. Dziecko czeka zmiana - będzie więcej czasu spędzać w ławce, mniej na bieganiu i jeśli przyszły uczeń ma nawet niewielką wadę stóp lub kręgosłupa, może się ona szybko pogłębić. Później warto odwiedzać ortopedę raz w roku, zwłaszcza jeśli dziecko szybko rośnie lub przybiera na wadze.

U dentysty

Na pierwszą wizytę do stomatologa można zabrać dziecko, jeszcze zanim wyrosną mu pierwsze zęby, żeby lekarz ocenił rozwój szczęki i proporcje twarzy. To taka wizyta "nadobowiązkowa", ale może okazać się cenna, bo stomatolog powie wam, jak dbać o higienę pierwszych ząbków i jak karmić malca, by zadbać o prawidłowy zgryz.

Koniecznie natomiast trzeba odwiedzić dentystę, gdy dziecko ma już kilka zębów, żeby mógł ocenić, czy maluch prawidłowo ząbkuje.

Ta pierwsza wizyta potrwa nie dłużej niż 5 minut, ale będzie ważnym krokiem do oswojenia dziecka z fotelem stomatologicznym. Zęby mleczne są bardziej narażone na próchnicę, dlatego maluchy powinny zgłaszać się na kontrolę częściej niż dorośli - najlepiej co trzy-cztery miesiące. U kilkulatka lekarz będzie regularnie sprawdzał również zgryz i w razie potrzeby skieruje dziecko do ortodonty.

Do stomatologa nie potrzeba skierowania, wystarczy umówić się na wizytę w gabinecie, którego usługi są refundowane przez NFZ.

U okulisty

Jeżeli dziecko skończyło już dwa miesiące i nadal ma wyraźnego zeza, trzeba zabrać je do okulisty. Wizyta u lekarza jest konieczna, również jeśli oko malucha jest wciąż załzawione, zaczerwienione albo ropiejące, co może świadczyć o zapaleniu spojówek lub niedrożności kanału łzowego. Wcześniaka powinno się pokazać okuliście w 4., 8. i 12. tygodniu życia, ponieważ dzieci urodzone przed 36. tygodniem ciąży są narażone na

retinopatię wcześniaczą.

Rutynową kontrolę okulistyczną maluch przejdzie, kiedy skończy rok - podczas badania bilansowego. Przeprowadzi je pediatra, sprawdzając, czy dziecko nie ma zeza i czy potrafi wodzić wzrokiem za przesuwanym przed oczami palcem. Takie badanie powtórzy rok później. U czteroletniego dziecka pediatra zbada ostrość widzenia (poprosi dziecko o rozpoznanie kształtów podświetlonych zwierzątek, a jeśli maluch nie będzie w stanie tego zrobić, skieruje go do specjalisty). Niezależnie od wyniku tego badania warto umówić się do okulisty, zanim dziecko zacznie naukę w szkole. Oczywiście do lekarza trzeba zgłosić się też wtedy, gdy dzieje się coś niepokojącego, na przykład maluch nie potrafi skupić wzroku na jednym przedmiocie (tzw. oczopląs) lub mruży oczy, kiedy ogląda coś z bliska.

Do okulisty nie trzeba mieć skierowania.

U laryngologa

W drugiej dobie życia wszystkie dzieci urodzone w polskich szpitalach mają badany słuch. Wczesna diagnoza wad słuchu pozwala na leczenie i nawet całkowite ich wyeliminowanie.

Starsze dziecko należy zabrać do laryngologa, jeśli podejrzewamy, że ma problemy ze słuchem, np. nie odwraca głowy w kierunku źródła dźwięku, nie reaguje na hałasy i nie rozumie, co się do niego mówi. Pediatra skieruje was do laryngologa, także jeśli malec często choruje na ostre zapalenie ucha lub infekcje górnych dróg oddechowych.

Do laryngologa potrzebne jest skierowanie od pediatry albo lekarza rodzinnego.

Badania laboratoryjne

Co dwa lata warto zrobić podstawowe badanie krwi i moczu dziecka. Są proste, tanie, a o zdrowiu i kondycji malucha powiedzą bardzo wiele. wyników nie oceniaj na własną rękę - pokaż je lekarzowi. Warto wykonać:

badania krwi

- morfologia - pozwala wykryć infekcję, stan zapalny, anemię;

- poziom żelaza - pozwala stwierdzić, czy przyczyną anemii jest niedobór żelaza;

- OB (odczyn Biernackiego) - mówi, czy w organizmie nie rozwija się jakaś ukryta infekcja;

- ASO (poziom antystrepotolizyn) - pozwala wykluczyć powikłania po zakażeniu paciorkowcami;

- CRP (białko ostrej fazy) - pozwala wykryć ukrytą infekcję bakteryjną.

badania moczu

- badanie ogólne - obecność białka, cukru, krwi, zwiększonej liczby leukocytów może świadczyć o infekcji układu moczowego;

- posiew moczu - pozwala sprawdzić, czy mamy do czynienia z zakażeniem, i jaki antybiotyk będzie najlepszy do wyleczenia infekcji bakteryjnej.

Badanie USG

Warto, choćby odpłatnie, zabrać dziecko na badanie USG w ramach profilaktyki nowotworowej. Częstotliwość takich badań najlepiej ustalić z pediatrą. Lekarz wykonujący USG sprawdzi, czy w szyi, jamie brzusznej, miednicy (i jądrach u chłopców) nie ma zmian, torbieli ani guzków. Nowotwór wykryty we wczesnym stadium pozwala na całkowite wyleczenie.




Więcej o: