1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Tak bardzo was potrzebuję!

Wszystkie niemowlęta płaczą, ale niektóre robią to znacznie częściej niż inne. Jak sobie poradzić, gdy trafi nam się takie dziecko?
Niemowlęta miewają lepsze i gorsze dni. Ale kiedy tych gorszych dni jest zbyt wiele, rodzicom może wydawać się, że popełnili jakiś podstawowy błąd. Oczywiście rozsądne będzie sprawdzić, czy dziecko nie płacze z jakiegoś konkretnego powodu - może jest głodne albo ma mokro, a może jest mu za gorąco albo dokucza mu wyrzynający się pierwszy ząbek. Jeśli wykluczycie te przyczyny, może okazać się, że dziecko płacze (lub domaga się nieustającej uwagi) po prostu dlatego, że tego właśnie potrzebuje. Co wtedy robić? Jak pomóc maluchowi i sobie?

Zrozumieć dziecko

Jeśli wasze dziecko jest bardzo wymagające, to możecie zwątpić w swoje rodzicielskie kompetencje. Zaczynacie porównywać swojego malucha do innych i wydaje wam się, że inne dzieci chowają się o wiele łatwiej.

Wasze budzi się w nocy co godzinę, inne przesypiają noc w wieku sześciu miesięcy. Wasze szarpie się przy piersi i wciąż wygląda na nienajedzone, inne ssą jak anioły. Wasze trzeba często nosić na rękach, inne dają się bez problemu odłożyć do łóżeczka. Zatrzymajcie się w tym negatywnym myśleniu i zastanówcie. To wy znacie najlepiej swoje dziecko. Zdarzają się maluchy, których potrzeby są wyjątkowo duże. Zajmowanie się takim dzieckiem jest trudne. Czasem na płacz dziecka nie ma rady. Nie pomagają żadne "sprawdzone" sposoby, rady doświadczonych matek ani lekarzy. Trzeba malcowi w płaczu po prostu towarzyszyć, a potem z nadmiaru własnego napięcia i zmęczenia - wypłakać się najbliższej osobie.

Potrzebne wsparcie

W dzisiejszych czasach młoda rodzina z małym dzieckiem często jest sama. Ta samotność dokucza tym bardziej, im trudniejsze jest dziecko.

Jeśli maluch ma bardzo duże potrzeby - kontaktu fizycznego, noszenia, bujania i ssania - nic dziwnego, że w pewnym momencie macie dość. Dlatego tak ważne jest, by od początku rodzicielskiej kariery szukać swojej grupy odniesienia. Jeśli nie mogą to być rodzice na placu zabaw, niech to będą choćby uczestnicy i uczestniczki jakiegoś przyjaznego forum albo blogerki. Grupa rodziców, którzy mają dzieci w podobnym wieku (a więc i podobne problemy), często zamienia się w rodzaj grupy wsparcia.

W labiryncie uczuć

Czekając na dziecko, spodziewaliście się, że radosnych chwil będzie więcej niż tych ciężkich. Ale tak się nie stało. Nic dziwnego, że czujecie gniew, choć nie bardzo wiecie, do kogo moglibyście go zaadresować.

Lampka ostrzegawcza powinna się zapalić, gdy któreś z was poczuje, że chętnie potrząsnęłoby dzieckiem, żeby się wreszcie uspokoiło. Najlepiej wtedy wyjść do drugiego pokoju i - jeśli to możliwe - poprosić partnera lub innego dorosłego, by zajął się dzieckiem. Złość jest sygnałem, że chcemy coś w naszym życiu zmienić. Daje energię do działania. Kłopot w tym, że na razie zbyt wiele zmienić się nie da. Trzeba poczekać, aż dziecko dojrzeje, nauczy się adaptować do zmian, zobaczy, że inni ludzie - nie tylko mama i tata - także mogą zaspokajać jego potrzeby. Starajcie się rozładowywać złość w sposób konstruktywny - otrzepcie z kurzu rower i śmignijcie z pełną szybkością ulicami albo wybierzcie się na basen i popływajcie intensywnie. Nie macie z kim zostawić dziecka? Może kupicie (sobie i jemu) sportowy trójkołowy wózek i zaczniecie razem biegać po parku? W krytycznych momentach przypominajcie sobie, że każde dziecko wyrasta z nieprzespanych i przepłakanych nocy (zwykle w ciągu dwóch lat).

Trudne, czyli jakie? Wrażliwe

Nie znosi nagłych zmian, boi się, gdy jest w nowym nieznanym miejscu, gdy widzi kogoś obcego. Lubi rutynę i powtarzalność.

Energiczne.

Płacze głośniej niż inne dzieci, kopie mocniej, "rzuca się" na pierś tak, jakby to był pierwszy posiłek po tygodniu.

Potrzebuje dużo uwagi.

Nie umie zajmować się samo sobą. Chce stale mieć towarzystwo.

Potrzebuje dużo fizycznego kontaktu.

Chce być noszone, tulone, masowane, karmione. Śpi spokojnie z rodzicami w łóżku (samo - budzi się co godzinę).

Aktywne

Lubi, gdy jego życie jest ciekawe. Chce żeby je nosić z miejsca na miejsce, pokazywać nowe rzeczy, mówić do niego, śpiewać piosenki.

Wymagające

Opieka nad nim może być bardzo wyczerpująca.

Nieprzewidywalne

To, co jeszcze wczoraj działało, dziś się może już nie sprawdzić.

Wciąż przy piersi

Niemowlę chce niemal stale jeść - najchętniej "wisi" przy piersi całymi godzinami. Poza tym ciągle domaga się smoczka.

Często budzi się w nocy

Jest mu bardzo trudno zasnąć, a kiedy już się to uda - z łatwością się wybudza.

Książka dla was

William Sears, Martha Sears, "Księga wymagającego dziecka." Pomocna rodzicom dzieci, które więcej płaczą, trudniej zasypiają, częściej się złoszczą - od narodzin do piątego roku życia, tł. Marta Panek, wyd. Mamania



Więcej o: