1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

I tak się trudno rozstać...

Jeśli dwu-, trzyletnie dziecko chodzi ze smoczkiem w buzi od rana do wieczora, jest wyśmiewane przez rówieśników i narażone na niemądre komentarze dorosłych, dobrze byłoby spróbować malucha odzwyczaić.
- Najlepiej zacząć od rozsądnej oceny sytuacji, przyjrzeć się dziecku i ustalić, jaką funkcję w jego życiu pełni smoczek - czy używa go najczęściej wtedy, kiedy jest zmęczone zamieszaniem i śpiące, czy może wtedy, gdy jest zdenerwowane i przestraszone? A może smoczek jest dla malucha lekarstwem na nudę i monotonię albo zastępuje bliskość z mamą? Kiedy już zorientujemy się, czego dziecku brak, możemy wprowadzić w jego życiu takie zmiany, dzięki którym "smoczkowy pocieszyciel" będzie coraz mniej potrzebny.- Jeżeli maluch wyraźnie nie jest gotowy na radykalne cięcie, warto wprowadzać stopniowe ograniczenia, np. smoczek tylko w domu, a potem tylko do usypiania. Odzwyczajanie będzie łatwiejsze, jeśli wymyślimy specjalny rytuał, który sprawi, że maluch, rozstając się ze smoczkiem, poczuje się bardziej dorosły. Treść i forma rytuału mogą nawiązywać do tego, czym dziecko się interesuje, do jego literackich fascynacji czy wytworów wyobraźni.

- Pożegnanie ze smoczkiem może być dla dziecka bardzo trudne, trzeba uzbroić się w cierpliwość i poświęcić maluchowi więcej czasu i uwagi niż zwykle. Ważny jest wybór odpowiedniego momentu - lepiej nie planować "odwyku", kiedy w życiu dziecka jest dużo zmian i stresów, np. pojawia się rodzeństwo albo atmosfera w domu jest szczególnie napięta. A już na pewno nie wtedy, kiedy odstawiamy je od piersi.

- Bardzo przyda się spokój, cierpliwość, poczucie humoru i dobre pomysły. Nie wolno niczego robić na siłę. Nie wolno zabierać smoczka, chować, wyrzucać, smarować czymś obrzydliwym, nie wolno straszyć dziecka, wyśmiewać, krytykować, porównywać z innymi dziećmi. Im mniej nacisków, tym większe szanse na sukces. Powodzenia!





Więcej o: