1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Pomagaj, a nie przeszkadzaj. Jak wspierać rozwój motoryczny dzieci?

Pomoc to nie wyręczanie, proponowanie gotowych rozwiązań, przejmowanie inicjatywy. Pomoc to wsparcie, wiara w możliwości dziecka i umożliwienie mu komfortowego korzystania z jego własnych możliwości.

Wbrew ograniczeniom

Joanna dokładnie pamięta, kiedy jej obecnie sześcioletnia córka Ala miała nieco ponad rok i jak z kopyta ruszyła w świat. - Kiedy zaczęła stawiać pierwsze kroki nie było możliwości zatrzymania jej - śmieje się na samo wspomnienie jej mama.

Mała Ala nie tylko chodziła, ale także wspinała się - przysuwała sobie krzesła i wchodziła na stoły, komody, parapety. Joanna szybko zorientowała się, że zakazem niczego nie wskóra, bo córka jest cierpliwa i wykorzysta moment nieuwagi, żeby osiągnąć to, co chce. 

Takie dzieci jak Ala trzeba wspierać w samodzielności i uczyć, jak mają bezpiecznie sobie radzić. - Zamiast zabraniać czy reagować przerażeniem, pokazałam Ali, jak krok po kroku schodzić z krzeseł, jak zamykać i otwierać szuflady, żeby nie ucierpiały na tym jej paluszki. Cierpliwie tłumaczyłam, gdzie i co jest niebezpieczne. Moja dwuletnia córka wiedziała - i uczyła inne dzieci - jak bezpiecznie podawać nożyczki, że nosi się je zawsze ostrą częścią w dół. 

Maksimum wygody

W przypadku dzieci, które nie lubią ograniczeń, każda przeszkoda może być powodem do niezadowolenia. Pomocą dla ruchliwych maluchów będzie ubieranie ich w sposób, który zapewni im wygodę, nie będzie krępował ruchów. Sami pewnie doskonale zdajecie sobie sprawę, jak irytujące są drażniące ciało elementy garderoby, zbyt ciasna bielizna czy za małe buty. Dla dzieci w okresie pieluszkowym to pielucha jest najbliżej ciała - warto więc zadbać o to, żeby nie krępowała ruchów, nie ograniczała odkrywania świata.

Kiedy maluch rośnie, zaczyna raczkować i stawiać pierwsze kroki. Coraz trudniej jest mu usiedzieć w jednym miejscu. Im bardziej mobilne staje się dziecko, tym trudniej założyć mu tradycyjną, zapinaną na rzepy pieluszkę. Z myślą o aktywnych maluchach Pampers wprowadził nowe pieluchomajtki Premium Care Pants.

Elastyczna taśma wokół talii sprawia, że przewijanie staje się szybkie i proste, nawet u najbardziej ruchliwych dzieci. To wygoda także dla rodziców - podczas zdejmowania wystarczy rozerwać bok pieluchomajtek  i wciągnąć nowe, dokładnie tak jak majteczki. Unikalna budowa Pampers Premium Care Pants sprawia, że zmiana pieluszki jest szybka i łatwa, nawet gdy dziecko jest w ciągłym ruchu. 

Wspierana samodzielność 

Skoro nawet małe dziecko - co nie jest może do końca dobre - potrafi samodzielnie i niekiedy lepiej niż dorosły obsłużyć tablet, komórkę i komputer, to z pewnością poradzi sobie także z innymi czynnościami. Wyręczając we wszystkim dzieci wcale im nie pomagamy. Wręcz przeciwnie - oduczamy maluchy decydowania o sobie, myślenia, planowania... I sami sobie strzelamy w kolano, bo jako służący własnych dzieci mamy coraz mniej czasu dla siebie, wychowujemy mężczyzn i kobiety, które oczekują kompleksowej obsługi.

"Spadniesz", "przewrócisz się", "zrobisz sobie krzywdę" - takie komunikaty wypowiadane są w dobrej wierze, ale sprawiają, że dziecko przestaje w siebie wierzyć, przestaje ryzykować, testować własne możliwości.

Kiedy roczne dziecko - tak jak mała Ala - ma zakusy na bycie drugą Wandą Rutkiewicz, zamiast ograniczać jego wspinaczkowe zapędy, lepiej nauczyć, jak bezpiecznie schodzić z parapetu, żeby nie zrobiło sobie krzywdy. Wspierajmy je, nie ograniczajmy.