1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Zróbmy pierwszy krok

Rodzice dzieci zdrowych powinni im stworzyć okazję do kontaktów z niepełnosprawnymi rówieśnikami
Boimy się niepełnosprawnych, ich inności. Ciekawią nas niczym słoń w zoo i jednocześnie budzą strach. Wszystko dlatego, że rzadko spotykamy osoby upośledzone.

Psychologom znana jest tzw. koncepcja sprawiedliwego świata, zgodnie z którą ludzi dobrych, a więc nas, spotykają tylko dobre rzeczy, a złych - złe. Inaczej mówiąc, uważamy, że ludzie mają taki los, na jaki zasłużyli. W ten sposób zapewne tłumaczymy sobie niekiedy sytuację rodzin z dziećmi niepełnosprawnymi. A stąd już tylko krok do uprzedzeń i dyskryminacji. Możemy jednak do tego nie dopuścić.

Pytajmy rodziców dzieci niepełnosprawnych, jak moglibyśmy im pomóc. Warto, by nasze i ich dzieci bawiły się ze sobą, bo dzięki temu będą bardziej tolerancyjne i nie ulegną stereotypom. Badania pokazują, że dzieci, które pomagają słabszym (również niepełnosprawnym), czują się przez to mocniejsze i bardziej potrzebne, a w dodatku zyskują ich sympatię. Z kolei dziecko upośledzone, z którym inne dzieci - na ulicy czy w parku - próbują nawiązać kontakt, czuje się akceptowane.

Rodzice dzieci zdrowych powinni im pomóc w integracji z niepełnosprawnymi, stwarzać okazje do wzajemnych kontaktów, gdyż dzieci z natury mają skłonność do segregacji - ułatwia im ona zrozumienie tak bardzo skomplikowanego świata.