1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Nacięcie krocza podczas porodu - fakty, mity, kontrowersje

Nacięcie krocza podczas porodu budzi wiele emocji. Do niedawna zabieg ten wykonywano rutynowo, dziś przeprowadza się go wyłącznie w uzasadnionych przypadkach. Jak wygląda procedura? Jak pielęgnować ranę po porodzie? Jakie są wskazania do zabiegu? Warto poznać nie tylko fakty, ale również mity i kontrowersje krążące wokół nacięcia krocza podczas porodu.

Nacięcie krocza podczas porodu, czyli epizjotomia, jest zabiegiem ginekologiczno-położniczym, stosowanym podczas porodu naturalnego. Polega on na nacięciu nożyczkami nie tylko skóry, ale również ściany pochwy, mięśnia opuszkowo-gąbczastego i poprzecznego powierzchownego krocza. Celem zabiegu jest ochrona kobiety przed samoczynnym pęknięciem krocza - jest traktowane jako metoda jego ochrony.

Powszechne wykonywanie nacięcia krocza funkcjonuje od lat 20. XX wieku. To wciąż najczęściej stosowany zabieg chirurgiczny. O ile jednak dla niektórych specjalistów jest to konieczność i rutyna, dla innych - barbarzyństwo. W Polsce od niedawna nowy standard opieki okołoporodowej nakazuje ograniczenie wykonywania nacięcia krocza tylko do przypadków tego wymagających. Jest to zgodne z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia. Udowodniono bowiem, że wykonywanie go rutynowo, bez wyraźnych wskazań i konieczności, jest szkodliwe.

Nacięcie krocza podczas porodu - procedura

Nacięcie krocza podczas porodu siłami natury wykonuje położna bądź lekarz, za pomocą specjalnych nożyczek. Dzieje się to podczas skurczu, w chwili skrajnego rozciągnięcia tkanek (objawia się to ich zbieleniem). Najczęściej stosowana linia nacięcia przebiega w kierunku boczno-przyśrodkowym.

Przy planowanym nacięciu krocza powinno się wykonać znieczulenie miejscowe. Personel szpitala ma obowiązek poinformować rodzącą o zamiarze wykonania nacięcia, a także uzasadnić jego konieczność. Wymagana jest zgoda ciężarnej. Po urodzeniu płodu i łożyska krocze zostaje zszyte. Szycie krocza powinno również powinno odbywać się w znieczuleniu miejscowym.

Nacięcie krocza podczas porodu - wskazania

O ile rutynowe nacinanie krocza nie jest wskazane, o tyle istnieją sytuacje, kiedy procedura ta jest niezbędna. Dotyczy to maksymalnie 20 procent porodów. Nacięcie krocza powinno być przeprowadzane bądź rozważane w przypadku:

  • porodu pośladkowego,
  • poważnych wahań tętna płodu,
  • zagrożenia dziecka w końcowym etapie porodu,
  • odgięciowego ułożenia główki dziecka,
  • porodu dużego dziecka,
  • gdy dziecku grozi niedobór tlenu podczas przechodzenia przez pochwę,
  • gdy tkanki krocza silnie naciskają na głowę dziecka,
  • kiedy istnieje konieczności zastosowania kleszczy lub próżniociągu.

Nacięcie krocza podczas porodu - mity i fakty

Nacięcie krocza podczas porodu, stosowane rutynowo, miało zapobiegać wielu przykrym sytuacjom i poważnym konsekwencjom. Profilaktyczna funkcja zabiegu miało chronić pochwę przed pęknięciami i nadmiernym rozciągnięciem, zapobiegać urazom główki dziecka i wypadaniu narządów rodnych mamy. Badania naukowe tego jednak nie potwierdzają.

Okazuje się, że rutynowe i profilaktyczne nacięcie krocza:

  • nie zapobiega poważnym uszkodzeniom, a wręcz przeciwnie. Nacięcie tkanek krocza sprzyja dalszym pęknięciom (sięgającym nawet odbytu),
  • nie zapobiega obniżeniu napięcia mięśni dna miednicy, wypadaniu narządów oraz wysiłkowemu nietrzymaniu moczu,
  • nie chroni główki dziecka przed urazem (krocze zbudowane jest z tkanek miękkich),
  • nie jest łatwiejsze do opatrzenia i nie goi się łatwiej, ponieważ obejmuje mięśnie krocza i pochwy, w efekcie rana po nacięciu krocza jest głębsza i poważniejsza niż fizjologiczne pęknięcie, kiedy zwykle przerwana zostaje wyłącznie śluzówka pochwy. Nacięcie krocza wiąże się z silniejszym bólem poporodowym i dłuższym leczeniem. 

Nacięcie krocza - pielęgnacja rany po porodzie

Po porodzie, w miejscu nacięcia krocza, może pojawić się ból, pieczenie i drętwienie, jak również obrzęk rany i zaczerwienienie. Jak łagodzić dolegliwości? Przede wszystkim dbać o higienę rany. Po każdej wizycie w toalecie należy podmywać się łagodnymi płynami do higieny intymnej bądź innymi środkami hipoalergicznymi. Ulgę przyniesie przemywanie rany środkiem działającym odkażająco na skórę i błony śluzowe, a także przykładanie chłodnych okładów. Nie należy wycierać rany szorstkim papierem bądź szorstkim ręcznikiem. Trzeba często zmieniać podpaski lub wkładki i dbać, by rana była stale sucha. Konieczne jest noszenie bawełnianej bielizny i leżenie bez niej, w celu wietrzenia rany. Dobrym pomysłem jest używanie do siadania czy karmienia dziecka specjalnego kółka (dmuchane bądź wypełnione granulatem) lub poduszki w kształcie wałka. Szwy po nacięciu krocza ściągane są około 6-7 dnia po porodzie.

Więcej o: